پسماندها و بازیافت

اخبار مربوط به زباله و بازیافت
شنبه 3 شهریور‌ماه سال 1397

روشی نوینی برای حذف گاز دی ‌اکسید گوگرد ارائه شد

توسط محققان ایرانی صورت گرفت

روشی-نوینی-برای-حذف-گاز-دی-‌اکسید-گوگرد-ارائه-شد

سیناپرس: پژوهشگران دانشگاه های صنعتی امیرکبیر و تربیت مدرس روش نوینی برای حذف گاز دی ‌اکسید گوگرد، یک آلاینده‌ سمی خروجی از دودکش های صنایع بزرگ، مانند نیروگاه های سوخت سنگین ارائه کرده اند.

مسعود خانی کلهرودی از محققان این طرح انتشار دی‌اکسید گوگرد را یکی از مهمترین آلاینده‌های سمی حاصل از صنایع مختلف دانست که مشکلات بسیاری از جمله آلودگی شدید هوا، آثار زیانبار بر سلامت انسان‌ها و سایر جانداران، تخریب منابع آبی و غذایی انسان و سایر موجودات و کاهش حاصلخیزی خاک از طریق باران اسیدی را در پی دارد.

وی با تاکید بر اهمیت راهکارهای مناسب برای جلوگیری از انتشار این گاز به اتمسفر، ادامه داد: در صنایعی که مقدار انتشار دی‌اکسید گوگرد اندک است با نصب جاذب‌هایی بر سر راه خروجی دودکش، مشکل را رفع می‌کنند؛ اما در مواردی که حجم و مقدار این گاز فراتر از توان تأمین و دفع جاذب هاست، نیاز به استفاده از روش‌های تجدیدپذیر اجتناب ناپذیر است.
این دانشجوی مقطع دکتری دانشکده مهندسی شیمی دانشگاه امیرکبیر مهمترین روش‌ها را تبدیل دی‌اکسید گوگرد به سولفوریک اسید و گوگرد خالص ذکر کرد و اظهار داشت: در ایران به دلیل وجود معادن استخراجی بسیار که عمدتاً خاک سولفیده دارند، همچنین با توجه به منابع فراوان نفت و گاز، تولید گاز خطرناک دی‌اکسید گوگرد مشکلی رایج است.
این محقق از انجام پژوهشی در این زمینه خبر داد و یادآور شد: این طرح با هدف حذف این آلاینده و حل کردن مشکلات ناشی از آن اجرایی شد.
وی عنوان این طرح را حذف آلاینده دی اکسید گوگرد از طریق تبدیل به آن به گوگرد طی واکنش کاتالیستی با گاز متان معرفی کرد و افزود: در این طرح هدف واکنش دی‌ اکسید گوگرد با گاز متان در حضور کاتالیست ‌های مخصوص و تولید گوگرد خالص است که پس از چند سال تحقیقات مداوم با موفقیت انجام شد.
مجری طرح با اشاره به توسعه فرآیندی مناسب و حذف آلاینده دی‌اکسید گوگرد در این تحقیق برای نخستین بار در کشور افزود: تاکنون از روش ‌های دیگری که عموماً استفاده از جاذب برای حذف این آلاینده است، استفاده می شد که مشکل عمده این روش‌ها تولید مقدار زیادی پسماند در انتهای فرآیند است. اما در پروژه یاد شده نه تنها آلاینده حذف شده و پسماندی نمی ماند، بلکه محصول خالص گوگرد و آب با خلوص بسیار بالا تولید می شود.
وی نوآوری این پروژه را مربوط به راندمان بالای حذف آلاینده دی ‌اکسید گوگرد و گزینش پذیری چشمگیر محصول مطلوب (بازده تولید گوگرد خالص) برای کاتالیست‌ های ساخته شده دانست که بالاترین رکورد را با مقدار بیش از 99.4 درصد ثبت کرده است. از این پروژه تاکنون دو پایان نامه کارشناسی ارشد و یک رساله دکتری استخراج شده و افزون بر کسب عنوان یکی از 15 پروژه برتر توسط ستاد فناوری نانو در نمایشگاه بین المللی نانوفناوری مهر 1396، مقالات متعددی در مجلات معتبر نمایه آی اس آی و کنفرانس های ملی و بین المللی چاپ شده است.
این محقق با اشاره به فرآیند اجرای این تحقیقات خاطرنشان کرد: پس از 7 سال کار مداوم، این طرح اکنون به مرحله‌ای رسیده است که کامل قابلیت حذف آلاینده دی‌اکسید گوگرد را به صورت صنعتی از صنایع مختلف دارد و اگر برای نمونه تنها یکی از واحدهای متوسط استخراج فلزات در کشور به این فرآیند تجهیز شود، افزون بر جلوگیری از آلودگی و تولید محصول گوگرد، می توان با یک واحد ساده پایین دستی تصفیه، آب مصرفی 1400 نفر را تأمین کرد.
وی دشوارترین قسمت پروژه را مرحله طراحی و ساخت راکتور، و کارکردن با گاز سمی دی‌اکسید گوگرد عنوان کرد و ادامه داد: از پیچیده ترین قسمت های این پژوهش می توان به ساخت و بهینه‌ سازی دقیق کاتالیست‌ ها برای ایجاد بهترین عملکرد اشاره کرد.
کلهرودی تاکید کرد: فناوری کسب شده در این مطالعه در تمام فرآیندهای خروجی دودکش با دی ‌اکسید گوگرد قابل استفاده خواهد بود؛ از جمله مهمترین صنایع کارخانجات استخراج فلزات معدنی مانند صنایع مس، روی، سرب، پالایشگاه‌های نفت و گاز، نیروگاه‌های سوخت فسیلی، کارخانجات سیمان و واحدهای تولید گاز سنتز است

منبع: سینا پرس https://sinapress.ir/news/82113

شنبه 3 شهریور‌ماه سال 1397

وداع با نی‌های پلاستیکی

استفاده-از-نی‌های-پلاستیکی-در-جهان-متوقف-می‌شود

استفاده از نی‌های پلاستیکی در جهان متوقف می‌شود

سیناپرس: نی‌های پلاستیکی در همه رستوران ها و کافه‌ها، حتی در دورترین نقاط جهان یافت می شوند؛ در حال حاضر نی‌های پلاستیکی حدود ۴ درصد از حجم زباله‌های پلاستیکی را تشکیل می‌دهند که تقریبا همه آن‌ها سالانه وارد آب‌ها می‌شوند.

این روزها در کشورهای مختلف جهان تاکید بسیار زیادی بر جایگزینی نی‌های یکبار مصرف پلاستیکی با انواع فلزی و شیشه‌ای آن وجود دارد. تنها در ایالات متحده آمریکا روزانه ۵۰۰ میلیون نی پلاستیکی راهی سطل های زباله می شوند.

بسیاری از مردم در شهرهای مختلف جهان نیز از گرفتن نی‌های پلاستیکی در رستوران ها امتناع می کنند. دولت اسکاتلند قصد دارد تا پایان سال ۲۰۱۹، استفاده از نی پلاستیکی را در غذاخوری‌ها و رستوران‌ها برای همیشه حذف کند. مک دونالد با حذف نی پلاستیکی در ۱۳۰۰ شعبه خود در انگلستان و جایگزین کردن آن با نی‌های کاغذی، از سپتامبر ۲۰۱۸ فعالیت خود را در راستای مبارزه با آلودگی محیط زیست آغاز کرده است. در نروژ و فرانسه نیز در راستای همین امر، رستوران‌ها از ارایه نی‌های پلاستیکی در صورت عدم درخواست مشتری امتناع می کنند. البته این جنبش به صورت آزمایشی آغاز شده است.

در ایالت کالفرنیا نیز در ابتدای سال جدید لایحه ای به قوانین و مقررات مربوط به غذاخوری ها اعمال شد که بر اساس آن رستوران ها و غذاخوری ها فقط در صورت درخواست مشتری، نی یکبار مصرف پلاستیکی ارایه می دهند. البته این قانون شامل فست فودها و رستوران های بیرون بر نمی شود. این قانون استفاده از نی پلاستیکی را منع نمی کند بلکه فقط تا حدودی استفاده از آن را محدود می کند.

ممنوعیت استفاده از نی پلاستیکی در "نوشاتل"

همچنین به دنبال روند جهانی برای کاهش پسماندهای پلاستیکی استفاده از نی‌های نوشیدنی پلاستیکی در کافه‌های شهر نوشاتل سوئیس از سال ۲۰۱۹ میلادی ممنوع خواهد شد.

با اجرای این طرح، نوشاتل به اولین شهری در سوئیس تبدیل می‌شود که استفاده از نی پلاستیکی در آن ممنوع است. اتحادیه هتل‌ها و غذاخوری‌های نوشاتل و بسیاری از صاحبان رستوران‌های محلی در بیانیه‌ای رسمی حمایت خود را از این اقدام اعلام کرده‌اند.

استفاده از نی در استارباکس ممنوع

استارباکس اولین شرکت بزرگی است که همزمان با گسترش درخواست ها برای کاهش زباله در سطح جهان، استفاده از نی پلاستیکی را متوقف کرد.

این شرکت بین المللی مشهور فروش قهوه اعلام کرد برای کاستن از خطر زباله های پلاستیکی، تا سال 2020، استفاده از نی پلاستیکی در 28 هزار شعبه ای که در جهان دارد، متوقف خواهد شد.

استارباکس اعلام کرد که ابتدا در فصل پاییز، این برنامه را از شهرهای سیاتل ایالت واشنگتن و شهر ونکوور کانادا آغاز کرده و سپس نیز از کل امریکا و اروپا آغاز کرده و در سطح جهانی، این برنامه را اجرا خواهد کرد و تا سال 2020، استفاده از یک میلیارد نی را کاهش خواهد داد. همچنین این شرکت در نظر دارد درب‌های پلاستیکی لیوان های نوشیدنی را با مواد قابل بازیافت مانند کاغذ جایگزین کنند.

دیزنی هم به یاری محیط زیست آمد

مقامات دیزنی نیز اعلام کردند بر مبنای سیاستی که تا اواسط ۲۰۱۹ به اجرا درمی‌آید این کمپانی تلاش می‌کند تا تعهد بلندمدت خود به حمایت از محیط زیست را عملی کند.

این کمپانی اعلام کرده استفاده از وسایل پلاستیکی شامل نی‌ها و قاشقک‌ها در این مجموعه ممنوع خواهد شد. برمبنای این طرح سالانه بیش از ۱۷۵ میلیون نی و ۱۳ میلیون قاشقک از این مجموعه حذف می‌شود.

دیزنی اعلام کرده این تغییرات ظرف چند سال آینده در هتل‌ها و کشتی‌های کروز و دیگر مکان‌های اقامتی این کمپانی نیز اعمال خواهد شد.

گزارش: فرزانه صدقی https://sinapress.ir/news/82254

شنبه 3 شهریور‌ماه سال 1397

مچ بندی که پشه ها را دفع می کند


تاکنون دستگاه‌های زیادی توسعه یافته‌اند که با استفاده از امواج فراصوت پشه‌ها را دفع می‌کنند اما همچنان افراد از عملکرد این دستگاه‌ها رضایت کامل ندارند.

به گزارش سیناپرس به نقل از ایسنا، اکنون یک مهندس سوئیسی یک مچ‌بند به نام "Nopixgo" توسعه داده که رویکرد دیگری را در دفع پشه‌ها به کار می‌گیرد.مچ‌بند مذکور را "کورت استول"(Kurt Stoll) مهندس الکترونیک سوئیسی توسعه داده است. مچ‌بند "Nopixgo" مانند دیگر دستگاه‌ها با استفاده از امواج فراصوت پشه‌ها را دفع نمی‌کند بلکه این مچ بند با انتشار امواج الکترومغناطیسی سبب دفع پشه‌ها می‌شود.

امواج ضعیف تولید شده توسط مچ‌بند، "تخلیه الکتریکی جوی"(atmospheric electrical discharges) را تقلید می‌کنند، بنابراین پس از تشخیص این امواج از طریق یک ارگان حسی مو مانند به نام "سینسیلا"(sensilla)، پشه‌ها فکر می‌کنند که طوفان می‌آید و این سبب می‌شود که آنها به جای نزدیک شدن به افراد، به طور غریزی از آنها دور شوند.

از آنجایی‌ که امواج الکترومغناطیسی برای انسان‌ها و حیوانات بی‌ضرر هستند، یک روش عالی برای دفع پشه‌ها به شمار می‌آیند. امواج الکترومغناطیسی پشه‌ها را تا شعاع دو متر از افراد دور نگه می‌دارند و میزان نیش زدن را تا ۵۰ درصد کاهش می‌دهند.

مچ‌بند مذکور از پلاستیک مناسب پوست ساخته شده است و مقاوم در برابر آب نیز است و با هر بار شارژ می‌توان تقریبا یک هفته از آن استفاده نمود. هنگامی که باتری این مچ‌بند کم می‌شود، صفحه نمایش ال.ای.دی آن شروع به چشمک زدن می‌کند. این مچ‌بند در ماه اکتبر و با قیمت ۷۰ دلار عرضه خواهد شد

منبع : https://sinapress.ir/news/83102

شنبه 3 شهریور‌ماه سال 1397

هدیه هشت میلیون یورویی اتحادیه اروپا به محیط زیست ایران؛

گشایش-گره-کور-مشکلات-زیست-محیطی-با-تامین-منابع-مالی

گشایش گره کور مشکلات زیست محیطی با تامین منابع مالی

سیناپرس: اتحادیه اروپا روز پنج‌شنبه برای کاهش تاثیرات تحریم‌های ضدایرانی آمریکا، مبلغ 18 میلیون یورو (20.7 میلیون دلار) به ایران کمک مالی کرد.

بنا بر گفته رویترز، اتحادیه اروپا با انتشار بیانیه‌ای اعلام کرده مبلغ ۱۸ میلیون یورو برای اجرای پروژه‌های توسعه‌ای در ایران اختصاص می‌دهد. اتحادیه اروپا در بیانیه‌ای اعلام کرده این مبلغ بخشی از بسته‌ بزرگ‌تر ۵۰ میلیون یورویی محسوب می‌شود.

موگرینی، رییس سیاست خارجی اتحادیه اروپا در این بیانیه‌ای اعلام کرده است: اتحادیه اروپا به همکاری با ایران پایبند است. این بسته روابط اقتصادی و بخشی که به طور مستقیم به نفع شهروندانمان است را بهبود می‌بخشد.

این اتحادیه مبلغ ۸ میلیون یورو را در بخش خصوصی جمهوری اسلامی ایران که شامل کمکی برای موسسات کوچک و متوسط و سازمان توسعه تجارت ایران است، صرف می‌کند. ۸ میلیون یورو دیگر نیز صرف پروژه‌های محیط زیستی و ۲ میلیون یورو نیز صرف مبارزه با مواد مخدر می‌شود.

هدیه اروپا به محیط زیست ایران صرف چه می‌شود؟

اختصاص بالغ بر ٤٠ درصد از این بسته به پروژه‌های محیط زیستی در کشور و تاکید اتحادیه اروپا بر ایجاد زمینه‌ای برای تحولی پایدار در ایران نشان از اهمیت نقش مشکلات زیست‌محیطی در شرایط فعلی کشور دارد. محیط زیست ایران علاوه بر چالش‌هایی که برای فعالان این حوزه پیش آمده است، چالش‌های بسیار جدی در شهر‌های مختلف دارد که به طور مستقیم با زندگی مردم در ارتباط است.

از خوزستان و معضل ریزگرد‌ها که مردم این مناطق را در ماه‌های مختلف سال به نوعی با آن درگیر می‌کند و بخشی از آن به وضعیت کانون‌های گرد و غبار داخلی برمی‌گردد، تا خشک شدن هامون در جنوب شرق و تاثیری که این اتفاق بر زندگی مردم شهر‌های اطراف داشته، مهاجرت‌های اجباری و خالی شدن شهر‌ها و روستا‌ها از سکنه تا بحران‌های مرتبط با کشاورزی و دامداری در این مناطق و خشکسالی گسترده‌ای که اهالی سیستان و بلوچستان به شکلی ملموس آن را درک می‌کنند.

وضعیت دریاچه ارومیه در شمال غرب کشور و نگرانی‌هایی که خشک شدن این دریاچه ایجاد کرده است و بحران‌هایی که در نتیجه تصمیمات اشتباه در این منطقه ایجاد خواهد کرد.

موضوع نشست زمین در مناطق مختلف کشور تبدیل به یک نگرانی جدی شده است که در نتیجه صدور مجوز‌های بی‌رویه برای حفر چاه و برداشت‌های بی‌برنامه و غیراصولی از آب‌های زیرسطحی ایجاد شده و هر بار به شکلی خود را به صدر خبر‌ها می‌رساند. در ماه‌های اخیر هم فروچاله‌های همدان در یکی از پر آب‌ترین دشت‌های ایران تبدیل به چالشی جدی در حوزه محیط زیست شده است.

از سویی نبود تجهیزات امدادرسانی در حوزه محیط‌زیست به خصوص در مواقعی که جنگل‌ها دچار آتش‌سوزی می‌شوند، از جمله مواردی است که شاید در نگاه اول چندان با اهمیت به نظر نرسد، اما نبود همین تجهیزات و امکانات مناسب در سال‌های اخیر موجب از بین رفتن بخش عمده‌ای از پوشش گیاهی و جنگلی ایران شده است.

حال باید دید کارشناسان و مسوولان حوزه محیط‌زیست کدام یک از موارد ذکر شده را به عنوان اولویت در پروژه‌های مشترک با اتحادیه اروپا در حوزه محیط زیست قرار خواهند داد و باید دید از منظر آنان کدام یک از چالش‌های موجود نقش پررنگ‌تری در ایجاد شرایط موجود دارد.

کمبود اعتبار و سیاست‌های اشتباه؛ عامل اصلی مشکلات زیست محیطی

عیسی کلانتری، معاون رییس جمهوری و رییس سازمان حفاظت محیط زیست گفت: در حوزه زیست محیطی به اندازه ۱۰ درصد دنیا سرمایه گذاری نکرده ایم و مردم در آینده باید مشکلات زیادی در این حوزه را تحمل کنند.

وی بیان کرد: امروز یکی از بزرگترین مسایل و دغدغه و اولین آلوده کننده محیط زیست مصرف انرژی است و ما ۸.۵ برابر کشوری مثل آلمان مصرف انرژی داریم.

وی با اشاره به اینکه در کشور هر بخشی برای خود تصمیم می گیرد و برنامه ریزی می کند و استراتژی ها جمع نمی شود ، تاکید کرد: سرانه مصرف آب‌های تجدید پذیر در کشور حدود ۱۲۰ درصد است و این در حالیست که سرانه جهانی ۴۰ درصد است که قطعا در آینده با مشکلات زیست محیطی مواجه می شویم.

وی تصریح کرد: پروژه‌های ما اگر پیوست مطالعات محیط زیستی داشت امروز شاهد این همه مشکلات در حوزه زیست محیطی کشور نبودیم.

وی با تاکید براینکه ما به اصول توسعه پایدار پایبند نبودیم و یکسری سیاست های اشتباه و غیر کارشناسی کردیم ، افزود : امروز شاخص فرسایش خاک در کشور بسیار بالا است و هر سال ۶ دهم میلی متر از خاک کشور از بین می رود و با همین روند ۴۰۰ سال دیگر خاکی در کشور باقی نخواهد ماند.

کلانتری اظهار داشت: امروز بزرگترین معضل در گرد و غبار، خشک شدن تالاب ها است و اغلب تالاب های کشور براثر قهر طبیعت و نیز عدم برنامه ریزی های اصولی خشک شده اند.

وی بیان کرد: بودجه سازمان محیط زیست کشور کمتر از سه در هزار بودجه کشور است و امکانات ما بسیار محدود است گفت: کار ما فقط سیاست‌گذاری می‌تواند باشد و وظیفه اجرایی نداریم

منبع: سینا پرس https://sinapress.ir/news/83107

شنبه 3 شهریور‌ماه سال 1397

شیرابه‌های محل‌های دفن زباله در شمال کشور تصفیه می شود

توسط پژوهشگران جهاد دانشگاهی:

شیرابه‌های محل‌های دفن زباله در شمال کشور تصفیه می شود

رئیس پژوهشکده محیط زیست جهاد دانشگاهی از همکاری این پژوهشکده با شهرداری انزلی برای تصفیه شیرابه‌های محل‌های دفن زباله در شمال کشور خبر داد.

به گزارش سیناپرس، فریبرز جمالزاد در آستانه سی‌و هشتمین سالگرد تاسیس جهاددانشگاهی در گفت و گو با ایسنا، به فعالیت‌های مختلف صورت گرفته در این پژوهشکده اشاره کرد و در ارتباط با موضوع "دفع زباله و پسماند" اظهار کرد: یکی از فعالیت‌های پژوهشکده بحث تصفیه شیرآبه‌های محل‌های دفن زباله است. زیرا محل‌های دفن در استان‌های شمالی مقادیر زیادی شیرابه دارند و مقدار بالای BOD (مقدار اکسیژن لازم برای ثبات بیولوژیکی در آب ) و COD (یکی از مهمترین شاخص‌های سنجش آلودگی فاضلاب) در این شیرابه‌ها باعث آلوده کردن محیط می‌شود.

وی  با بیان اینکه با دفن زباله یک مشکل حل می‌شود و مشکل دیگری به آب‌های زیرزمینی و خاک اضافه می‌شود، افزود:  نقشه‌های طراحی و نظارت این طرح آماده است و توسط شهرداری انزلی برای اولین بار در شمال کشور شکل می‌گیرد که یکی از مهم‌ترین پروژه‌های پسماندی پژوهشکده محیط زیست جهاد دانشگاهی است وطبق پیش‌بینی شهرداری پس از طی پروسه هشت ماهه این پروژه انجام می‌شود.

انعقاد قراردادی برای پیش‌بینی میزان حق آبه تالاب انزلی و بوجاق

جمالزاد در خصوص فعالیت‌های این پژوهشکده در زمینه "خشکسالی" اظهار کرد: پژوهشکده اخیرا قراردادی را با سازمان محیط زیست درباره محاسبه حق‌آبه تالاب‌های انزلی و بوجاق منعقد کرده است.

وی ادامه داد: در برنامه ششم توسعه حق‌آبه زیست محیطی جایگاه ویژه‌ای دارد، اما هنوز مطالعاتی برای این مسئله درباره تالاب‌ها و محیط‌های آبی کشور شکل نگرفته است.

رئیس پژوهشکده محیط زیست جهاد دانشگاهی با بیان اینکه پژوهشکده محیط زیست قراردادی را برای پیش بینی حق‌آبه تالاب انزلی در شمال کشور با سازمان محیط زیست منعقد کرده است، گفت: این قرارداد خرداد ۹۷ منعقد شده و قرار است در یک پروسه ۱۲ ماهه حق‌آبه مورد نیاز برای این محیط‌ها محاسبه شود و مشخص شود که دستگاه‌های اجرایی برای سهمیه بندی منابع آبی آن‌هاچه مقدار حق‌آبه در نظر بگیرند.

جمالزاد درباره مفهوم حق‌آبه توضیح داد: در بالانس آبی که برای یک محیط در نظر می‌گیریم می‌گوییم که جدای از میزان آبی که در زمینه‌های کشاورزی، صنعت و شرب خانگی باید مصرف شود، چه مقدار آب را باید برای آن محیط در نظر گرفت که با رعایت آن اکولوژی منطقه پایدار بماند.

جداسازی آب شور از نفت

رئیس پژوهشکده محیط زیست جهاد دانشگاهی درباره دستاوردهای پژوهشی دیگر پژوهشکده محیط زیست جهاد دانشگاهی اظهار کرد: دو سال قبل پروژه‌ای را با صنایع نوین جهت جداسازی نفت از آب شور همراه آن آغاز کردیم که مراحل پایلوت و تست سرد آن انجام شده و تست گرم آن را در سالگرد جهاد دانشگاهی انجام خواهیم داد.

جمالزاد درباره جزئیات این طرح عنوان کرد: وظیفه این پروژه این است که آب شوری که به مقدار زیاد هنگام استخراج نفت همراه با نفت به دست می‌آید را از نفت جدا سازد و این آب را قابل بازیافت و استفاده کند.

وی ادامه داد: این پروژه در مرحله پایلوت با مقیاس یک بشکه در روز را آغاز به کار کرده است و منتظر آن هستیم که بتوانیم پس از گرفتن تست گرم و ارائه گزارش این طرح را به سرانجام برسانیم.

کمبود آب، مهم‌ترین مشکل زیست محیطی کشور

وی در خصوص مهمترین مشکلات زیست محیطی کشور یادآور شد: بزرگترین مشکل فعلی کشور که تا کنون پیامدهای بسیاری داشته،   کمبود منابع آب است و  این مسئله یکی از بزرگترین بحث‌هایی است که در حال حاضر داریم.

رئیس پژوهشکده محیط زیست جهاد دانشگاهی یکی دیگر از مشکلات زیست محیطی کشور را مسئله ریزگردها عنوان کرد و گفت: مشکل دیگری که در محیط زیست ایران وجود دارد بحث ریزگردها است که از مسائل مربوط به آب ناشی شده است.

ضرورت اصلاح روند مصرف آب در بخش کشاورزی

جمالزاد با بیان اینکه بخش زیادی از آب کشور صرف مصارف کشاورزی می‌شود، گفت: سهم کشاورزی از مصرف آب بسیار بالاست.

وی با تاکید بر ضرورت تغییر مصرف آب در حوزه کشاورزی تصریح کرد: مصرف‌ها در حوزه کشاورزی، صنعت و بخش خانگی باید تغییر کند و اگر با این روند پیش برویم محاسبه حق‌آبه‌ها و رعایت مسائل این چنینی نمی‌تواند مشکل کار ما را حل کند.

رئیس پژوهشکده محیط زیست جهاد دانشگاهی با بیان اینکه حدود ۸۸ درصد از میزان آب کشور در بخش کشاورزی صرف می‌شود، یادآور شد: مصرف ما در بخش صنعت و خانگی نیز بالاتر از استانداردهای جهانی است، اما با توجه به سهم زیاد آب در بخش کشاورزی، تغییرات در این بخش می‌تواند از سایر بخش‌ها اثرگذارتر باشد.

لزوم معرفی خدمات پژوهشی جهاد دانشگاهی

جمالزاد با بیان اینکه جهاد دانشگاهی حدود چهار دهه در  ایران فعالیت داشته است، خاطرنشان کرد: با وجود گذشت چهار دهه از عمر جهاد جامعه هنوز آن طور که باید به شناخت خدمات جهاد نائل نشده و خدمات پژوهشی جهاد بیش از سایر خدماتش مهجور مانده است و وظیفه ذاتی کل دستگاه‌های جهاد دانشگاهی این است که با پر رنگ کردن فعالیت‌های پژوهشی جهاد باعث آن شود که آینده پژوهشی بهتری در کشور شکل بگیرد.

نحوه انتقال اوراق در پژوهش گنگ است

رئیس پژوهشکده محیط زیست جهاد دانشگاهی در پایان یکی از مشکلات پژوهش را مسائل مربوط به استفاده از اوراق در قراردادهای پژوهشی عنوان کرد و افزود: با اینکه سهم حدود ۲۷ درصد از بودجه کشور بر مبنای اوراق است هنوز نحوه انتقال این اوراق در پژوهش در سطح کشور گنگ است و این باعث می‌شود که دستگاه‌های پژوهشی هنوز ندانند که با این اوراق باید چگونه برخورد کنند، امیدوارم طی یکی دو سال آتی پژوهش مبتنی بر اوراق بتواند در کشور شکل بگیرد

منبع : https://sinapress.ir/news/82117

شنبه 3 شهریور‌ماه سال 1397

تولید روزانه 80 تن پسماند پزشکی در تهران


سیناپرس: بر اساس آمار سازمان بهداشت جهانی بیش از 40 درصد پسماندهای بیمارستانی عفونی هستند و سالانه 6 میلیون نفر در جهان به دلیل نبود مدیریت صحیح این پسماندها جان خود را از دست می دهند.

همچنین بر اساس برآوردی که انجام شده روزانه حدود ۴۵۰ تن پسماند پزشکی در کشور و 80 تن زباله بیمارستانی در تهران تولید می شود که ۲۵ درصد آن زباله های عفونی است که در زمینه ضدعفونی، جمع آوری و دفع آنها مشکلات بسیاری وجود دارد. هنوز تعدادی از بیمارستان ها و اکثر درمانگاه ها در کشور فاقد سیستم ضدعفونی کردن و نیز امحاء زباله های عفونی هستند. شهرداری‌های هم فاقد زیر ساخت ها و تجهیزات لازم برای جمع آوری و دفع زباله های بیمارستانی و عفونی هستند و با توجه به نبود اعتبارات مورد نیاز وزارتخانه های بهداشت و کشور هر یک مسوولیت را  به دیگری محول می کنند و سازمان حفاظت محیط زیست هم تنها وظیفه نظارت را برای خود قائل است.

این در حالی است که اگر این پسماندها به‌ درستی جداسازی و امحا نشوند، خطرآفرین خواهند بود و عواقب بدی به دنبال خواهند داشت زیرا بخشی از پسماندهای بیمارستانی عفونی و بخش دیگر نیز پسماندهای تیز و برنده هستند که باید از یکدیگر تفکیک شوند.

هم اکنون آراد کوه(درست بیخ گوش شهر تهران) محل دفع پسماندهای پزشکی است؛ محلی که همه بیمارستان ها زباله های عادی و عفونی شان را مخلوط آنجا دفن می‌کنند. محلی که در آن به وفور سرنگ، آمپول، چاله پر از خون‌آبه، بخش هایی از بدن انسان، لباس خونی و تجهیزات اتاق عمل، باند عفونی، داروهای شیمیایی، کیسه های خونی و .... یافت می شود. محلی که عفونت بیداد می کند و راه یابی شیرابه های آن به آب های زیر زمینی می تواند خطرات بیشماری به بار بیاورد.

چندی پیش عیسی کلانتری، رییس سازمان محیط زیست کشور وضعیت دفع پسماندهای صنعتی، بیمارستانی و عادی را به ویژه در تهران قابل قبول ندانست و گفت: دولت بودجه 1.3 میلیارد دلاری برای پسماندهای بیمارستانی، صنعتی و عادی برای امسال تخصیص داده بود که مجلس شورای اسلامی آن را تصویب نکرد.

وی اظهار داشت: هم اکنون قرار است وزارت کشور هزار میلیارد تومان برای رسیدگی به وضعیت پسماندهای صنعتی، بیمارستانی و عادی کلانشهرها و شهرهای شمالی بدهد که این مبلغ در واقع نوعی نسیه است.

تفکیک زباله‌های ویژه پزشکی و عادی در بیمارستان الزامی است

محسن فرهادی، معاون فنی بهداشت محیط مرکز سلامت محیط و کار وزارت بهداشت، تفکیک زباله های ویژه پزشکی و عادی در بیمارستان ها را الزامی دانست و گفت: براساس قانون، بی خطرسازی پسماندهای ویژه پزشکی خارج از بیمارستان ممنوع است.

وی افزود: بیمارستان ها، مراکز جراحی محدود، آزمایشگاه ها و مطب ها تولید کننده پسماندهای ویژه پزشکی هستند و بیمارستان ها باید دستگاه بی خطرکن داشته باشند.

وی با بیان اینکه به طور کلی سه شکل از پسماند بیمارستانی داریم، گفت: یکی پسماندهای ویژه پزشکی که به دلیل نبود امکانات لازم بی‌خطرسازی نمی‌شوند. در صورت وجود چنین پسماندهایی بیمارستان تخلف کرده است. نوع دوم پسماندهای ویژه پزشکی هستند که بی‌خطر می‌شوند و نوع سوم پسماندهای عادی هستند که توسط بیمارستان‌ها تولید می‌شوند.

وی اظهار داشت: حدود 93.8 درصد بیمارستان های کشور دستگاه های بی خطرساز دارند که طی آن به روش اتوکلاو، بار میکروبی به حدی کاهش پیدا می کند که کاملا استریلیزه می شود و بار میکروبی بیماری زا در پسماندهای عفونی از بین می‌رود و این روش نیز توسط سازمان جهانی بهداشت مورد تایید قرار گرفته است.

فرهادی خاطرنشان کرد: در بیشتر بیمارستان های کشور تفکیک اصولی انجام می شود، اما در تهران هنگام انتقال آنها در خارج از بیمارستان، مجددا این پسماندها با هم یکی می شود. درخواست ما از شهرداری تهران این است که وسایل نقلیه و مکان مجزایی را برای پسماندهای بیمارستانی قرار دهد؛ زیرا تا زمانی که زباله های عادی با پسماندهای ویژه پزشکی تلفیق نشده اند، به عنوان زباله های عادی تلقی می شوند و اگر با هم تلفیق شوند دیگر مجاز به تفکیک آنها نیستیم.

فرهادی تاکید کرد: ما از شهرداری دو ماشین می‌خواهیم؛ یکی برای زباله‌های عادی و بی‌خطر شده و یکی هم برای زباله‌هایی که بی‌خطر نشده‌اند. اگر قرار باشد شهرداری پسماندهای بی خطر نشده را حمل کند باید از ماشین‌های مخصوص برای این کار استفاده کند و تعرفه حمل پسماندهای بی‌خطرسازی نشده را هم دریافت کند.  ما نیز به عنوان دستگاه نظارتی با آن بیمارستان‌ها برخورد خواهیم کرد.

معاون فنی بهداشت محیط مرکز سلامت محیط و کار وزارت بهداشت تاکید کرد: به سازمان مدیریت پسماند اعلام کردیم که اگر بیمارستانی زباله‌هایش را بی‌خطرسازی نکرده یا دستگاهی برای این منظور تهیه نمی‌کند و کار را مطابق قانون انجام نمی‌دهد یا تخلف می‌کند، نام آن مرکز را به ما اعلام کنند. باید توجه کرد که شیوه‌نامه‌ای بین وزارت بهداشت به عنوان ناظر و سازمان حفاظت محیط زیست به عنوان ناظر عالی که قانون تعیین کرده است، در این باره در حال تدوین است.

وی افزود: ضمنا باید به سازمان مدیریت پسماند اعلام کنند که چه بیمارستانی پسماند خطرناک دارد و تحت چه تدابیری باید انتقال پسماندهایش انجام شود و تعرفه مربوطه شهرداری از آنها دریافت شود. بر این اساس به نوعی هر بیمارستان دارای پروتکل خاص خود می‌شود.

وی با بیان اینکه عمده مشکل ما در این حوزه در درمانگاه‌ها، مراکز جراحی محدود و کلینیک‌های شهر تهران است، گفت: چراکه پسماند این مراکز نیز با هم متفاوت است و باید از یکدیگر تفکیک شوند. در شهر تهران بالغ بر ۹۰۰۰ تا ۱۲ هزار واحد مطبی داریم که از سازمان نظام پزشکی پروانه فعالیت دریافت کردند و توصیه ما این است که سازمان مدیریت پسماند فکری به حال این وضعیت کند. در این زمینه سازمان نظام پزشکی نیز به عنوان متولی جامعه پزشکی باید اعضای خود را نسبت به تفکیک زباله‌ها و پسماندهایشان از مبداء ترغیب کند

منبع: https://sinapress.ir/news/83101

سه‌شنبه 30 مرداد‌ماه سال 1397

صنایعی که با تغییرات آب و هوایی تهدید می شوند

صنایعی-که-با-تغییرات-آب-و-هوایی-تهدید-می-شوند


سیناپرس: تغییر درجه حرارت کره زمین و افزایش سطح آزاد دریاها در نتیجه تغییرات وسیع شرایط آب و هوایی، تهدیدی برای اقتصاد جهانی به حساب می آید.

سیناپرس: به عنوان نمونه هزینه های ایجاد  زیر ساخت های جهانی، تامین عمومی مواد غذایی، بهداشت و افزایش تقاضا برای انرژی در میان جمعیت جهان می تواند تحت تاثیر تغییرات آب و هوا قرار گیرد. حتی اگر انسان ها قادر باشند با شرایط تغییر آب و هوا و همچنین افزایش سالیانه 2 درجه سانتی گرادی آن مبارزه کنند باز هم مطمئنا ملت ها و صنایع تاثیر زیادی از این تغییرات جوی می پذیرند.

در دهه گذشته بسیاری از فعالان عرصه آب و هوا تلاش کرده اند تا راه حلهایی برای کاهش درجه حرارت زمین بیابند . این اقدام از جمله کارهای پر خطر و پر هزینه است . بهتر است به جای تلاش برای کاهش درجه حرارت، برای حفظ این حالت و پیشگیری از بدتر شدن آن تلاش کرد.

صنایع خاص نیاز بسیار شدید به مدیریت ریسک در شرایط نامعلوم، حال حاضر وآینده، دارند. در اینجا به 5 صنعتی که بیشتر از همه در معرض خطر هستند اشاره خواهد شد:

صنعت بیمه: طوفان و در ادامه آن سیل در سال 2012، در حدود 70 میلیارد دلار به اقتصاد خسارت وارد کرده است. بخش اعظم این خسارت بر اثر سیل بوده که در حدود 26 میلیارد آن را شرکت های بیمه جبران کرده اند. بیمه سیل یکی از بیمه های خاص است که مشتریان آن محدود به صاحبان خانه هایی می شود که خانه هایشان از ارتفاع کمتری از سطح دریا قرار گرفته باشد و به دلیل گرانی، این بیمه ها عمدتا در لیست شرکت های بیمه قرار نمی گیرند. علاوه بر این طبق گزارش Ceres  در سال گذشته، در حدود یک سوم از 116 میلیارد دلار خسارت در کل جهان که مربوط به بلایای طبیعی بوده است را بیمه ها متحمل شده اند.

صنعت اسکی:تغییرات جوی توانسته اثر خوبی بر روی بعضی از مناطق مانند ورمونت بگذارد به این صورت که در این مناطق مقدار بارش برف در فصل سرما افزایش یافته است. ولی در دراز مدت با کوتاه تر شدن زمستان و گرم تر شدن زمین و تبدیل برف به باران دیگر خبری از ورزش های زمستانی نخواهد بود و مطابق با پیش بینی ها در سال 2100، دو سوم از پیست های اسکی اروپا بسته و اسکی بازان مجبور به ترک اروپا خواهند شد.  درحال حاضر ایالات متحده که بطور میانگین از صنعت اسکی و اسنوموبیل 12.2 میلیارد دلار سود می برد بر اثر تغییرات جوی 1 میلیارد دلار از سودش را از دست داده است.

صنعت ماهیگیری: هر اندازه که سطح آب دریا ها بالا می رود، صنعت ماهیگیری سقوط می کند. در صورت حفظ این روند مطابق با پیش بینی ها ماهی هایی که در آب سرد و آزاد رشد می کنند همانند سالمون و قزل آلا تا سال 2030، 17 درصد از زیستگاه  شان را از دست خواهند داد. که این می تواند ضرری مابین 1.5 تا 14 میلیارد دلار به صنعت شیلات وارد نماید.همچنین با اسیدی شدن آب اقیانوس ها پیدا کردن صدف دریایی بیش از پیش سخت تر خواهد شد.

صنعت آب آشامیدنی: به گفته گزارش جهانی IBIS  صنعت آب آشامیدنی و بطری های آب معدنی ارزشی بالغ بر 247 میلیارد دلار را در اختیار دارد که کمبود آب آشامیدنی تهدیدی برای این صنعت به حساب خواهد آمد.

یکی از شرکت های بزرگ تولید کننده انواع نوشیدنی ها در مورد تغییرات جوی این گونه بیان می کند که با افزایش تغییرات آب و هوایی، بدست آوردن مواد اولیه این شرکت با مشکل مواجه شده است.  این مواد اولیه عبارتند از نیشکر، چغندر قند و آب .این شرکت در ماه های گذشته شاهد بسته شدن یکی از کارخانه های بزرگش در کشور هند به جرم استخراج بیش از حد آب های زیر زمینی بوده است.

صنعت کشاورزی:با افزایش درجه حرارت کره زمین، مناطق با بهره بری بسیار بالا تحت تاثیر قرار خواهند گرفت .همچنین 30 درصد از جمعیت کره زمین که مشغول به کشاورزی هستند نیز تحت فشار قرار می گیرند. به عنوان مثال مرکز ایالت کالیفرنیا در خشکسالی امسال ضرر 1.7 میلیارد دلاری را تجربه کرده است.

اگر چه گرما باعث می شود تا تعدادی از محصولات مانند گندم زودتر رشد کنند واما چنین شرایطی برای بسیاری از محصولات اصلا مناسب نیست و در نتیجه بازدهی جهانی محصولات کشاورزی کاهش می یابد . پیش بینی سازمان ملل متحد که در قالب گزارشی در سال 2014 منتشر شده است تاکید بر این دارد که قیمت محصولات کشاورزی تا سال 2050 در حدود 84 درصد افزایش می یابد.

منبع

صنایعی که با تغییرات آب و هوایی تهدید می شوند

سیناپرس: تغییر درجه حرارت کره زمین و افزایش سطح آزاد دریاها در نتیجه تغییرات وسیع شرایط آب و هوایی، تهدیدی برای اقتصاد جهانی به حساب می آید.

سیناپرس: به عنوان نمونه هزینه های ایجاد  زیر ساخت های جهانی، تامین عمومی مواد غذایی، بهداشت و افزایش تقاضا برای انرژی در میان جمعیت جهان می تواند تحت تاثیر تغییرات آب و هوا قرار گیرد. حتی اگر انسان ها قادر باشند با شرایط تغییر آب و هوا و همچنین افزایش سالیانه 2 درجه سانتی گرادی آن مبارزه کنند باز هم مطمئنا ملت ها و صنایع تاثیر زیادی از این تغییرات جوی می پذیرند.

در دهه گذشته بسیاری از فعالان عرصه آب و هوا تلاش کرده اند تا راه حلهایی برای کاهش درجه حرارت زمین بیابند . این اقدام از جمله کارهای پر خطر و پر هزینه است . بهتر است به جای تلاش برای کاهش درجه حرارت، برای حفظ این حالت و پیشگیری از بدتر شدن آن تلاش کرد.

صنایع خاص نیاز بسیار شدید به مدیریت ریسک در شرایط نامعلوم، حال حاضر وآینده، دارند. در اینجا به 5 صنعتی که بیشتر از همه در معرض خطر هستند اشاره خواهد شد:

صنعت بیمه: طوفان و در ادامه آن سیل در سال 2012، در حدود 70 میلیارد دلار به اقتصاد خسارت وارد کرده است. بخش اعظم این خسارت بر اثر سیل بوده که در حدود 26 میلیارد آن را شرکت های بیمه جبران کرده اند. بیمه سیل یکی از بیمه های خاص است که مشتریان آن محدود به صاحبان خانه هایی می شود که خانه هایشان از ارتفاع کمتری از سطح دریا قرار گرفته باشد و به دلیل گرانی، این بیمه ها عمدتا در لیست شرکت های بیمه قرار نمی گیرند. علاوه بر این طبق گزارش Ceres  در سال گذشته، در حدود یک سوم از 116 میلیارد دلار خسارت در کل جهان که مربوط به بلایای طبیعی بوده است را بیمه ها متحمل شده اند.

صنعت اسکی:تغییرات جوی توانسته اثر خوبی بر روی بعضی از مناطق مانند ورمونت بگذارد به این صورت که در این مناطق مقدار بارش برف در فصل سرما افزایش یافته است. ولی در دراز مدت با کوتاه تر شدن زمستان و گرم تر شدن زمین و تبدیل برف به باران دیگر خبری از ورزش های زمستانی نخواهد بود و مطابق با پیش بینی ها در سال 2100، دو سوم از پیست های اسکی اروپا بسته و اسکی بازان مجبور به ترک اروپا خواهند شد.  درحال حاضر ایالات متحده که بطور میانگین از صنعت اسکی و اسنوموبیل 12.2 میلیارد دلار سود می برد بر اثر تغییرات جوی 1 میلیارد دلار از سودش را از دست داده است.

صنعت ماهیگیری: هر اندازه که سطح آب دریا ها بالا می رود، صنعت ماهیگیری سقوط می کند. در صورت حفظ این روند مطابق با پیش بینی ها ماهی هایی که در آب سرد و آزاد رشد می کنند همانند سالمون و قزل آلا تا سال 2030، 17 درصد از زیستگاه  شان را از دست خواهند داد. که این می تواند ضرری مابین 1.5 تا 14 میلیارد دلار به صنعت شیلات وارد نماید.همچنین با اسیدی شدن آب اقیانوس ها پیدا کردن صدف دریایی بیش از پیش سخت تر خواهد شد.

صنعت آب آشامیدنی: به گفته گزارش جهانی IBIS  صنعت آب آشامیدنی و بطری های آب معدنی ارزشی بالغ بر 247 میلیارد دلار را در اختیار دارد که کمبود آب آشامیدنی تهدیدی برای این صنعت به حساب خواهد آمد.

یکی از شرکت های بزرگ تولید کننده انواع نوشیدنی ها در مورد تغییرات جوی این گونه بیان می کند که با افزایش تغییرات آب و هوایی، بدست آوردن مواد اولیه این شرکت با مشکل مواجه شده است.  این مواد اولیه عبارتند از نیشکر، چغندر قند و آب .این شرکت در ماه های گذشته شاهد بسته شدن یکی از کارخانه های بزرگش در کشور هند به جرم استخراج بیش از حد آب های زیر زمینی بوده است.

صنعت کشاورزی:با افزایش درجه حرارت کره زمین، مناطق با بهره بری بسیار بالا تحت تاثیر قرار خواهند گرفت .همچنین 30 درصد از جمعیت کره زمین که مشغول به کشاورزی هستند نیز تحت فشار قرار می گیرند. به عنوان مثال مرکز ایالت کالیفرنیا در خشکسالی امسال ضرر 1.7 میلیارد دلاری را تجربه کرده است.

اگر چه گرما باعث می شود تا تعدادی از محصولات مانند گندم زودتر رشد کنند واما چنین شرایطی برای بسیاری از محصولات اصلا مناسب نیست و در نتیجه بازدهی جهانی محصولات کشاورزی کاهش می یابد . پیش بینی سازمان ملل متحد که در قالب گزارشی در سال 2014 منتشر شده است تاکید بر این دارد که قیمت محصولات کشاورزی تا سال 2050 در حدود 84 درصد افزایش می یابد.

منبع:https://sinapress.ir/news/626

سه‌شنبه 30 مرداد‌ماه سال 1397

کشت نایلونی معضلی بزرگ برای محیط زیست

کشت-نایلونی-معضلی-بزرگ-برای-محیط-زیست

رها سازی پلاستیک در زمین های کشاورزی مربوط به کشت های نایلونی که طی سال های اخیر رواج پیدا کرده با مخاطرات جدی برای محیط زیست، آب، خاک و هوا همراه است.
عمل آورده شود

به گزارش سیناپرس به نقل از ایرنا، هرچند بهره گیری از پلاستیک در کشت محصولات جالیزی و سبزی و صیفی جات مزایای کوتاه مدتی چون بهبود عملکرد و تولید بیشتر و حتی صرفه جویی در آب را بدنبال دارد اما به نظر می رسد اگر به شکل درستی از آن استفاده نشود مخاطرات آن از مزایایش بیشتر است.

افزایش تولید و صرفه جویی در مصرف آب را می توان با روش های دیگری نیز همچون استفاده از سیستم های نوین آبیاری و ایجاد گلخانه دنبال و پیگیری کرد اما باید توجه داشت رهاسازی پلاستیک در کشت نایلونی صدمات جبران ناپذیری به آب و خاک وارد می سازد.
اجاره ای بودن زمین های کشاورزی، زمان بر و هزینه بر بودن جمع آوری پلاستیک موجب شده تا در کشت های نایلونی معمولا پلاستیک های استفاده شده در دل خاک باقی بمانند و اقدامی برای جمع آوری آنها صورت نگیرد.
با توجه به مخاطرات زیست محیطی این نوع کشت، کارگروه پسماند قزوین سال گذشته ممنوعیت این کشت را به تصویب رساند اما با این وجود هنوز شاهد استفاده از پلاستیک در کشت بعضی محصولات کشاورزی استان هستیم.

استفاده از پلاستیک در 4800 هکتار از اراضی کشاورزی قزوین
مدیر امور زراعت سازمان جهاد کشاورزی قزوین در گفت و گو با ایرنا گفت: در سال زراعی جاری حدود 11 هزار و 600 هکتار از اراضی استان به کشت سبزیجات شامل هشت هزار و 170 هکتار سبزی و صیفی جات و سه هزار و 526 هکتار محصولات جالیزی اختصاص پیدا کرد که از این رقم برای کشت در سطح چهار هزار و 800 هکتار زمین از پلاستیک استفاده شده است.
فرزاد خوش اخلاق به مزایای استفاده از پلاستیک در کشت سبزی و صیفی جات و محصولات جالیزی اشاره کرد و افزود: پلاستیک مانع تبخیر آب شده و در واقع به صرفه جویی در مصرف آب منجر می شود و محیط ریشه را گرم تر می کند در نتیجه در سطح خاک جوانه سازی بیشتری صورت می گیرد که موجب تولید بیشتر محصول و عملکرد بالای آن خواهد شد.
وی با بیان اینکه استفاده از پلاستیک حین کشت موجب زودتر رسیدن محصول و برداشت آن می شود، اظهار داشت: همین موضوع موجب شده تا کشاورزان در چینش اول محصول خود را زودتر روانه بازار و با قیمت خوبی عرضه کرده و درآمد قابل توجهی را نصیب خود کنند.
مدیر امور زراعت سازمان جهاد کشاورزی قزوین همچنین گفت: کارکرد دیگر پلاستیک در کشت سبزی و صیفی جات و محصولات جالیزی کمک به حذف علف های زاید و هرز است.
وی اظهار داشت: این پلاستیک ها همچنین نقش عایق را بازی می کنند و اگر هوا سرد باشد در مقابل آن از گیاه محافظت می کنند.
خوش اخلاق همچنین به استفاده از پلاستیک در کشت سبزی و صیفی جات و محصولات جالیزی اشاره کرد و گفت: اگر نسبت به جمع آوری پلاستیک پس از پایان برداشت اقدام نشود شاهد آلودگی زیست محیطی در سطح اراضی خواهیم بود.
مدیر امور زراعت سازمان جهاد کشاورزی قزوین با بیان اینکه تجزیه پلاستیک در خاک به صدها سال زمان نیازمند است ، افزود: باقی ماندن پلاستیک در خاک همچنین برخی اوقات مانع فعالیت ادوات و ماشین آلات کشاورزی می شود.
وی اظهار داشت: رهاسازی پلاستیک در زمین های کشاورزی مانع شخم زنی مناسب در کشت دوره بعد شده و اگر روش کشت بعد غرقابی باشد مشکلات زیادی را نیز به وجود می آورد.

 معضل رهاسازی پلاستیک در اراضی اجاره ای
مدیر امور زراعت سازمان جهاد کشاورزی قزوین با بیان اینکه معضل رهاسازی پلاستیک بیشتر در اراضی اجاره ای به چشم می خورد، اظهار داشت: جمع آوری پلاستیک هایی که برای کشت محصول از آنها استفاده شده مستلزم وقت و هزینه است به همین خاطر معمولا در زمین های کشاورزی که اجاره شده اند شاهد رها سازی پلاستیک و عدم جمع آوری آنها هستیم.
وی اظهار داشت: می توان با انعقاد قرارداد، بهره بردارانی که به عنوان مستاجر زمین کشاورزی را از موجر دریافت می کنند را ملزم ساخت تا در صورت استفاده از پلاستیک در کشت محصول، در پایان برداشت و هنگام تحویل زمین آنها را جمع آوری کنند.
خوش اخلاق در ادامه با اشاره به خرید یک دستگاه پلاستیک جمع کن توسط سازمان جهاد کشاورزی، اظهار داشت: این دستگاه را حدود 3 سال قبل خریداری کرده و در اختیار بهره برداران بخش کشاورزی در شهرستان بویین زهرا قرار دادیم.
وی اظهار داشت: طریقه استفاده از این دستگاه را نیز که روزانه قادر به برداشت و جمع آوری پلاستیک از سطح 10 هکتار زمین است را به کشاورزان بویین زهرایی آموزش داده ایم.
این مسئول گفت: با این وجود با توجه به قیمت بالای این دستگاه و اینکه مشابه داخلی ندارد موجب شده تا این دستگاه و فناوری مربوط به آن که برای جمع آوری پلاستیک در اراضی کشاورزی استفاده می شود در اختیار همه کشاورزان استان قرار نگیرد.

 کشت نامناسب نایلونی از مخاطرات جدید محیط زیست
مدیرکل حفاظت محیط زیست استان قزوین نیز در گفت و گو با خبرنگار ایرنا گفت: کشت نامناسب نایلونی را باید از مخاطرات جدید زیست محیطی دانست چرا که در این روش پلاستیک های به کار رفته در حین کشت جمع آوری نشده و در خاک مدفون باقی می مانند.
حسن پسندیده با بیان اینکه در دهه های اخیر استفاده از پلاستیک به طرز چشم گیری در دنیا افزایش پیدا کرده است و این موضوع به حوزه کشت محصولات کشاورزی نیز ورود پیدا کرده است، افزود: مصرف بیش از اندازه پلاستیک و رهاسازی آن در محیط از چالش های مهم زیست محیطی در دنیا به شمار می رود.
این مسئول گفت: بهره گیری از پلاستیک برای کشت محصولات کشاورزی در نواحی گرم وخشک هرچند در صرفه جویی آب کمک می کند اما در اصل قاتل خاموش محیط زیست محسوب می شود زیرا پلاستیک در خاک باقی می ماند، به شکل عایق عمل می کند و مانع تنفس طبیعی خاک خواهد شد.
مدیرکل حفاظت محیط زیست قزوین گفت: برای تجزیه پلاستیک های باقی مانده در خاک بین 300 تا 500 سال زمان نیاز است و به دلیل شیمیایی بودن این مواد اثرات نامطلوبی را بر گیاهان و جانوران در پی دارد و حتی گاهی اوقات منجر به سمی شدن خاک می شود.
پسندیده گفت: علاوه بر آلودگی های آب و خاک و تاثیر منفی که رهاسازی پلاستیک بر کیفیت این 2 باقی می گذارد باید به آلودگی هوا نیز اشاره کنیم چرا که مشتقات نفتی پلاستیک جذب خاک شده و در هنگام وزش باد آنها را تبدیل به ریزگرد می کند.

7300 هکتار از زمین های کشاورزی قزوین گرفتار معضل پلاستیک
مدیرکل حفاظت محیط زیست قزوین همچنین گفت: براساس بررسی های به عمل آمده در هفت هزار و 300 هکتار از اراضی کشاورزی استان از کشت نایلونی استفاده می شود که در بسیاری اوقات شاهد برداشت و جمع آوری پلاستیک های به کارگیری شده در آنها نیستیم.
پسندیده اظهار داشت: با پیگیری های اداره کل محیط زیست قزوین تلاش های زیادی برای جلوگیری از مخاطرات زیست محیطی ناشی از استفاده نامناسب از پلاستیک داشته ایم که یکی از آنها در زمینه کشت های نایلونی بوده است.
وی همچنین گفت: بر اساس بررسی های به عمل آمده دستگاه فعلی جمع آوری پلاستیک از اراضی کشاورزی از راندمان مناسبی برخوردار نیست و عملا کارایی لازم را ندارد.

ممنوعیت کشت نایلونی در اراضی کشاورزی استان قزوین
مدیرکل حفاظت محیط زیست استان قزوین گفت: در سال گذشته ممنوعیت استفاده از کشت نایلونی در استان در کارگروه پسماند مورد بحث و رسیدگی قرار گرفت و این موضع مصوب شد تا این مساله با همکاری سازمان جهاد کشاورزی و از طریق اعتبارات این سازمان در قالب بسته های تشویقی مورد اجرا قرار بگیرد.
این مسئول گفت: همچنین مقرر شد با توجه به اهمیت این موضوع از طریق فرمانداری ها اطلاع رسانی لازم در این خصوص انجام شود.
پسندیده در ادامه گفت: با توجه به معضلات استفاده از پلاستیک در کشت محصولات کشاورزی ضرروی است با همکاری دستگاه های ذیربط با استفاده کنندگان از این نوع کشت برخورد قانونی لازم صورت بگیرد و در کنار آن الگوی کشت جدید متناسب با شرایط اقلیمی اجرا شده و از توسعه کشت گلخانه ای نیز حمایت های لازم به عمل آورد.

منبع: https://sinapress.ir/news/82730


سه‌شنبه 16 مرداد‌ماه سال 1397

دریافت و تفکیک پسماند خشک به صورت خودکار

ثبت دستاوردی دیگر از محققان کشور؛

سیناپرس: پژوهشگران یکی از شرکت های دانش بنیان اصفهان موفق به ساخت دستگاه خود دریافت پسماند خشک شدند؛ این دستگاه پسماند خشک را به طور خودکار دریافت و تفکیک می کند.

محمد جعفر یاری، یکی از اعضای شرکت مهندسی کویر خودروی سپاهان و یکی از مجریان این طرح در گفت و گو با خبرنگار خبرگزاری سینا گفت: این دستگاه در راستای ترویج تفکیک زباله از مبدا و بازیافت تمیز و مکانیزه قابلیت زیادی دارد و می تواند در تمامی ایستگاه های ثابت بازیافت، رستوران‌ها، فروشگاه های بزرگ و حتی در مجاورت باجه‌های فروش بلیط اتوبوس نصب شود.

وی به قابلیت های مهم این دستگاه اشاره کرد و افزود: شناسایی بطری های پت و فلزی و تفکیک این دو، شناسایی بطری های پر و سنگین، گرفتن و پس دادن بطری های فلزی و پلاستکیی از یک دریچه، سیستم صوتی هوشمند ارتباط با کاربر، سیستم ارایه رسید کاغذی به کاربر، سیستم پرس بطری، دریافت و جمع آوری 2500 عدد قوطی فلزی و 500 باطری پرس شده در هر مرحله و بیست هزار بطری در شبانه روز، از قابلیت های مهم این دستگاه است.

وی هدف اصلی از بهره برداری از این دستگاه، کمک و تسریع در امر تفکیک و جداسازی پسماندهای خشک توسط شهروندان در مبدا دانست و درباره اهمیت اجرای این طرح گفت: زباله های خشک شامل انواع پلاستیک ها، فلزها، کاغذ، شیشه و انواع بسته بندی ها است که فاسد شدنی نیستند و می توان با بازیافت آنها، محصولات مصرفی جدید تولید کرد.همچنین بازیافت نکردن مواد ارزشمند، استخراج، فرایند تصفیه کردن و حمل و نقل منابع طبیعی مثل الوار، مواد پتروشیمی خام و منابع معدنی افزایش یافته ومنجر به ویرانی جنگل ها، تالاب ها، رودخانه ها می شود.

وی بیان کرد: از طرفی سوزاندن مواد زاید سبب فوران کردن انواع مختلف آلوده کننده‌ها به هوا و همچنین تولید خاکستر خطرناک و نشت آن به درون زمین و آلوده کردن آب های زیر زمینی می شود که منجر به تهدید سلامت جامعه می شود. عوامل فوق و بسیاری عوامل دیگر باعث طراحی و ساخت دستگاه های مختلف جهت بازیافت مواد به ویژه قوطی ها از جنس مختلف شده است.

وی تصریح کرد: این دستگاه در واقع یک ماشین دوستدار محیط زیست بوده که به صورت خودکار مدیریت مواد بازیافتی ارزشمند(قوطی های خالی، بطری های پت و ظروف پلاستیکی) که شامل فرایندهای فشرده سازی و جداسازی و بازیابی است را به اجرا در می آورد.

یاری کاهش حمل و نقل  را یکی از مزایای استفاده از این دستگاه گفت: با توجه به هزینه بالای جمع آوری بطری های پت و قوطی های فلزی، این امکان فراهم می شود که در یک مرکز و توسط خود شهروندان این بطری‌ها جمع آوری شود و از هزینه بالای گشت‌های نظافت شهری کاسته خواهد شد. این مورد مستقیما روی آلودگی هوا تاثیر مثبت خواهد داشت. در ضمن از حضور ماشین‌های جمع آوری پسماند که چهره شهر را نیز تا حدودی نا زیبا جلوه خواهند داد، کاسته خواهد شد.

وی کاهش حجم زباله را مزیت دیگر اجرای این طرح برشمرد و افزود: هم اکنون با توجه به اینکه حجم بطری‌های پت و فلزی بسیار بالا بوده و در مبدا امکان کاهش حجم برای آن میسر نیست؛ دستگاه خود دریافت حجم این محصولات را به یک سوم حجم اولیه در بطری‌های پت و یک دهم حجم اولیه در بطری‌های آلومینیوم تبدیل کرده که این مورد بسیار قابل توجه است؛ به طور کلی با استفاده از این دستگاه، دریافت پسماند خشک از ورود مواد قابل بازیافت به درون زباله جلوگیری خواهد شد.

وی کاهش نیروی انسانی را از دیگر مزایای اجرای این طرح برشمرد و تصریح کرد: ما با استفاده از این دستگاه، پسماند تفکیک شده را در مبدا خواهیم داشت و قابلیت دستیابی به یک سیستم مدیریت پسماند هدفمند و مدیریت منابع انسانی جامع فراهم خواهد شد.

یاری اظهار کرد: همچنین استفاده از این دستگاه در سطح شهر باعث می شود که پسماند تمیز در اختیار متصدیان امر بازیافت قرار گیرد و از آلوده شدن مواد بازیافتی و آغشته شدن به زباله های دیگر خودداری شود که این مورد به نوبه خود باعث کاهش یک مرحله از مرحله بازیافت پت و قوطی های فلزی می شود.

وی گفت: با توجه به اینکه بطری های پت و آلومینیوم دارای ارزش اقتصادی است این دستگاه با دریافت این محصولات برای اپراتور مربوطه، ایجاد ارزش اقتصادی از مناسبی را فراهم می کند. این دستگاه با دریافت 2500 قوطی و بطری در هر نوبت درآمد قابل ملاحظه ای را خواهد داشت که نه تنها هزینه خرید دستی محل آن تامین می شود که برای مدت طولانی با توجه به کم هزینه بودن دستگاه سود خالص بسیار مناسبی را ایجاد می کند.

منبع: https://sinapress.ir/news/8083

سه‌شنبه 16 مرداد‌ماه سال 1397

تولید مصالح از بازیافت نخاله‌ها و ضایعات ساختمانی

با تلاش محققان کشور انجام شد؛

سیناپرس: محققان یک شرکت دانش بنیان در استان اردبیل موفق شدند با بازیافت نخاله‌ها و ضایعات ساختمانی، مواد اولیه مصالح را تولید و از تخریب محیط زیست جلوگیری کنند.

قادر علی پور، مدیر عامل شرکت دانش بنیان آسیا تکین، عضو فدراسیون مخترعان بین المللی جهان در ایران و مخترع این طرح در گفت و گو با خبرنگار خبرگزاری سینا گفت: روزانه چند کامیون نخاله از پروژه‌های ساختمانی در حومه شهر تخلیه می شود؛ این نوع نخاله های مخلوط قابل بازیافت و استفاده مجدد نیستند. از طرفی تولید مصالح جدید منجر به تخریب منابع طبیعی، استخراج هدر رفتن انرژی و در نهایت نابودی طبیعت در چند سال آینده می شود بنابراین بازیافت نخاله ساختمانی می تواند از تخریب این منابع جلوگیری کند.

عضو انجمن تخصصی مالکیت فکری ایران به تفاوت این شیوه نسبت به روش های متداول امروزی اشاره کرد و افزود:هم اکنون برای تولید مصالح جدید، از دل کوه و طبیعت مواد اولیه را استخراج می کنند اما ما در این طرح از بازیافت نخاله‌های ساختمانی همان مواد اولیه مصالح را تولید کرده ایم. اجرای این طرح ضمن کمک به از بین نرفتن اکوسیستم طبیعت، از تلنبار شدن نخاله در طبیعت هم جلوگیری می کند؛ اثر تخریبی مواد و نخاله های ساختمانی چند برابر زباله‌های شهری بوده و برای محیط زیست بسیار خطرناک است. از طرفی چون تولید مصالح جدید نیازمند تخریب منابع طبیعی، استخراج، هدر رفتن انرژی و در نهایت نابودی طبیعت در چند سال آینده است، این طرح می تواند کمک شایانی به حفظ سرمایه های ملی کند.

عضو علمی نخبگان جوان ایران، کمک به حفظ محیط زیست (به علت دفن نکردن نخاله‌ها)، بهبود اکوسیستم‌های طبیعت، برداشتن گامی موثر در معماری سبز و پایدار، کاهش 30 درصدی قیمت تمام شده تولید به خصوص در بخش قطعات پیش ساخته و پودر، سرعت دادن به تولید به خصوص بخش قطعات پیش ساخته( برای تهیه مواد اولیه مورد نیاز شهرهای صنعتی)، جلوگیری از هدر رفتن انرژی‌ها برای استخراج مصالح طبیعت و کاهش قیمت تمام شده آنها، جلوگیری از هدر رفتن سرمایه های ملی و ارز ناشی از دفن نخاله ها و تخریب طبیعت، زیبایی و تنوع دانه بندی، رنگ و جنس محصولات، فروش بیشتر و در آمد بالا به دلیل قیمت پایین و مواد اولیه رایگان را از جمله فواید اجرای این طرح برشمرد و درباره کاربرد این محصول گفت: این طرح برای تهیه مواد اولیه کارخانه‌های سیمان، سنگدانه آسفالت، انواع موزاییک، جداول رنگی، واش بتن، سنگ فرش و تمامی فراوده بتنی و استفاده روی سطوح نما در نماسازی سیمانکاری شسته رنگی در ساختمان و همچنین استفاده نخاله‌های سبک مانند نخاله آجر رسی، سفال، فوم بتن، بلوک های سبک و... (به عنوان پوکه در سیب بندی بام) کاربرد دارد.

عضو مرکز رشد واحدهای فناوری دانشگاه محقق اردبیلی اظهار کرد: همچنین از این طرح می توان برای انجام هرکاری که نیاز به پودر سنگ یا لاشه سنگ و شن دارد یا مواد خمیری با دانه بندی ریز و متوسط برای نماهای بیرونی و داخلی، مواد پودری( بتن دکوراتیو) برای کف پیاده رو، کف حیاط، نماهای بیرونی با طرح های متنوع استفاده کرد.

وی تصریح کرد: هم اکنون این طرح تاییده اش را از وزارت علوم، تحقیقات و فناوری، معاونت علمی ریاست جمهوری و سازمان حفاظت از محیط زیست دریافت کرده است و در مرحله نیمه صنعتی به سر می برد. به امید خدا خط تولید این طرح دهه فجر امسال با مساعدت سازمان حفاظت از محیط زست، پسماند شهرداری و سرمایه گذاران با تولید روزانه 400 تن بازیافت نخاله در شهر اردبیل آغاز خواهد شد.

عضو نظام فنی و مهندسی بنیاد مسکن استان اردبیل بیان کرد: همچنین برای اجرای این طرح مذاکراتی با مسوولان استان های تبریز، مشهد، اصفهان و کرج و همچنین شهر استانبول شده است.

وی گفت: اجرای این طرح نتیجه 9 سال تلاش من است. من زمانی که قصد اجرای اولیه این طرح را داشتم با بسیاری از متخصصان رشته های عمران و زمین شناسی مشورت کردم. همه آنها به نوعی مرا از انجام این کار دلسرد کردند و این کار را شدنی نمی دانستند اما من با تلاش و پشتکار زیاد اثبات کردم که این امر شدنی است.

علی پور به مشکلات اجرای طرح های مخترعان اشاره کردو افزود: هم اکنون پروسه اداری تسهیلات شرکت های دانش بنیان بسیار طولانی و زمان بر است و صندوق های حمایتی نیز در این زمینه همکاری زیادی نمی کنند؛ حداقل یک ماه زمان پروسه ادرای این کارها طول می کشد.

وی گفت: توقع من از دولت و مسوولان حمایت مالی و معنوی بیشتر از مخترعان است تا این افراد برای عملیاتی کردن طرح‌هایشان مجبور به عزیمت به کشورهای بیگانه نشوند.

 منبع: https://sinapress.ir/news/7648

   1       2       3       4       5       ...       47    صفحه بعدی