X
تبلیغات
زولا

پسماندها و بازیافت

اخبار مربوط به زباله و بازیافت
سه‌شنبه 16 مرداد‌ماه سال 1397

دریافت و تفکیک پسماند خشک به صورت خودکار

ثبت دستاوردی دیگر از محققان کشور؛

سیناپرس: پژوهشگران یکی از شرکت های دانش بنیان اصفهان موفق به ساخت دستگاه خود دریافت پسماند خشک شدند؛ این دستگاه پسماند خشک را به طور خودکار دریافت و تفکیک می کند.

محمد جعفر یاری، یکی از اعضای شرکت مهندسی کویر خودروی سپاهان و یکی از مجریان این طرح در گفت و گو با خبرنگار خبرگزاری سینا گفت: این دستگاه در راستای ترویج تفکیک زباله از مبدا و بازیافت تمیز و مکانیزه قابلیت زیادی دارد و می تواند در تمامی ایستگاه های ثابت بازیافت، رستوران‌ها، فروشگاه های بزرگ و حتی در مجاورت باجه‌های فروش بلیط اتوبوس نصب شود.

وی به قابلیت های مهم این دستگاه اشاره کرد و افزود: شناسایی بطری های پت و فلزی و تفکیک این دو، شناسایی بطری های پر و سنگین، گرفتن و پس دادن بطری های فلزی و پلاستکیی از یک دریچه، سیستم صوتی هوشمند ارتباط با کاربر، سیستم ارایه رسید کاغذی به کاربر، سیستم پرس بطری، دریافت و جمع آوری 2500 عدد قوطی فلزی و 500 باطری پرس شده در هر مرحله و بیست هزار بطری در شبانه روز، از قابلیت های مهم این دستگاه است.

وی هدف اصلی از بهره برداری از این دستگاه، کمک و تسریع در امر تفکیک و جداسازی پسماندهای خشک توسط شهروندان در مبدا دانست و درباره اهمیت اجرای این طرح گفت: زباله های خشک شامل انواع پلاستیک ها، فلزها، کاغذ، شیشه و انواع بسته بندی ها است که فاسد شدنی نیستند و می توان با بازیافت آنها، محصولات مصرفی جدید تولید کرد.همچنین بازیافت نکردن مواد ارزشمند، استخراج، فرایند تصفیه کردن و حمل و نقل منابع طبیعی مثل الوار، مواد پتروشیمی خام و منابع معدنی افزایش یافته ومنجر به ویرانی جنگل ها، تالاب ها، رودخانه ها می شود.

وی بیان کرد: از طرفی سوزاندن مواد زاید سبب فوران کردن انواع مختلف آلوده کننده‌ها به هوا و همچنین تولید خاکستر خطرناک و نشت آن به درون زمین و آلوده کردن آب های زیر زمینی می شود که منجر به تهدید سلامت جامعه می شود. عوامل فوق و بسیاری عوامل دیگر باعث طراحی و ساخت دستگاه های مختلف جهت بازیافت مواد به ویژه قوطی ها از جنس مختلف شده است.

وی تصریح کرد: این دستگاه در واقع یک ماشین دوستدار محیط زیست بوده که به صورت خودکار مدیریت مواد بازیافتی ارزشمند(قوطی های خالی، بطری های پت و ظروف پلاستیکی) که شامل فرایندهای فشرده سازی و جداسازی و بازیابی است را به اجرا در می آورد.

یاری کاهش حمل و نقل  را یکی از مزایای استفاده از این دستگاه گفت: با توجه به هزینه بالای جمع آوری بطری های پت و قوطی های فلزی، این امکان فراهم می شود که در یک مرکز و توسط خود شهروندان این بطری‌ها جمع آوری شود و از هزینه بالای گشت‌های نظافت شهری کاسته خواهد شد. این مورد مستقیما روی آلودگی هوا تاثیر مثبت خواهد داشت. در ضمن از حضور ماشین‌های جمع آوری پسماند که چهره شهر را نیز تا حدودی نا زیبا جلوه خواهند داد، کاسته خواهد شد.

وی کاهش حجم زباله را مزیت دیگر اجرای این طرح برشمرد و افزود: هم اکنون با توجه به اینکه حجم بطری‌های پت و فلزی بسیار بالا بوده و در مبدا امکان کاهش حجم برای آن میسر نیست؛ دستگاه خود دریافت حجم این محصولات را به یک سوم حجم اولیه در بطری‌های پت و یک دهم حجم اولیه در بطری‌های آلومینیوم تبدیل کرده که این مورد بسیار قابل توجه است؛ به طور کلی با استفاده از این دستگاه، دریافت پسماند خشک از ورود مواد قابل بازیافت به درون زباله جلوگیری خواهد شد.

وی کاهش نیروی انسانی را از دیگر مزایای اجرای این طرح برشمرد و تصریح کرد: ما با استفاده از این دستگاه، پسماند تفکیک شده را در مبدا خواهیم داشت و قابلیت دستیابی به یک سیستم مدیریت پسماند هدفمند و مدیریت منابع انسانی جامع فراهم خواهد شد.

یاری اظهار کرد: همچنین استفاده از این دستگاه در سطح شهر باعث می شود که پسماند تمیز در اختیار متصدیان امر بازیافت قرار گیرد و از آلوده شدن مواد بازیافتی و آغشته شدن به زباله های دیگر خودداری شود که این مورد به نوبه خود باعث کاهش یک مرحله از مرحله بازیافت پت و قوطی های فلزی می شود.

وی گفت: با توجه به اینکه بطری های پت و آلومینیوم دارای ارزش اقتصادی است این دستگاه با دریافت این محصولات برای اپراتور مربوطه، ایجاد ارزش اقتصادی از مناسبی را فراهم می کند. این دستگاه با دریافت 2500 قوطی و بطری در هر نوبت درآمد قابل ملاحظه ای را خواهد داشت که نه تنها هزینه خرید دستی محل آن تامین می شود که برای مدت طولانی با توجه به کم هزینه بودن دستگاه سود خالص بسیار مناسبی را ایجاد می کند.

منبع: https://sinapress.ir/news/8083

سه‌شنبه 16 مرداد‌ماه سال 1397

تولید مصالح از بازیافت نخاله‌ها و ضایعات ساختمانی

با تلاش محققان کشور انجام شد؛

سیناپرس: محققان یک شرکت دانش بنیان در استان اردبیل موفق شدند با بازیافت نخاله‌ها و ضایعات ساختمانی، مواد اولیه مصالح را تولید و از تخریب محیط زیست جلوگیری کنند.

قادر علی پور، مدیر عامل شرکت دانش بنیان آسیا تکین، عضو فدراسیون مخترعان بین المللی جهان در ایران و مخترع این طرح در گفت و گو با خبرنگار خبرگزاری سینا گفت: روزانه چند کامیون نخاله از پروژه‌های ساختمانی در حومه شهر تخلیه می شود؛ این نوع نخاله های مخلوط قابل بازیافت و استفاده مجدد نیستند. از طرفی تولید مصالح جدید منجر به تخریب منابع طبیعی، استخراج هدر رفتن انرژی و در نهایت نابودی طبیعت در چند سال آینده می شود بنابراین بازیافت نخاله ساختمانی می تواند از تخریب این منابع جلوگیری کند.

عضو انجمن تخصصی مالکیت فکری ایران به تفاوت این شیوه نسبت به روش های متداول امروزی اشاره کرد و افزود:هم اکنون برای تولید مصالح جدید، از دل کوه و طبیعت مواد اولیه را استخراج می کنند اما ما در این طرح از بازیافت نخاله‌های ساختمانی همان مواد اولیه مصالح را تولید کرده ایم. اجرای این طرح ضمن کمک به از بین نرفتن اکوسیستم طبیعت، از تلنبار شدن نخاله در طبیعت هم جلوگیری می کند؛ اثر تخریبی مواد و نخاله های ساختمانی چند برابر زباله‌های شهری بوده و برای محیط زیست بسیار خطرناک است. از طرفی چون تولید مصالح جدید نیازمند تخریب منابع طبیعی، استخراج، هدر رفتن انرژی و در نهایت نابودی طبیعت در چند سال آینده است، این طرح می تواند کمک شایانی به حفظ سرمایه های ملی کند.

عضو علمی نخبگان جوان ایران، کمک به حفظ محیط زیست (به علت دفن نکردن نخاله‌ها)، بهبود اکوسیستم‌های طبیعت، برداشتن گامی موثر در معماری سبز و پایدار، کاهش 30 درصدی قیمت تمام شده تولید به خصوص در بخش قطعات پیش ساخته و پودر، سرعت دادن به تولید به خصوص بخش قطعات پیش ساخته( برای تهیه مواد اولیه مورد نیاز شهرهای صنعتی)، جلوگیری از هدر رفتن انرژی‌ها برای استخراج مصالح طبیعت و کاهش قیمت تمام شده آنها، جلوگیری از هدر رفتن سرمایه های ملی و ارز ناشی از دفن نخاله ها و تخریب طبیعت، زیبایی و تنوع دانه بندی، رنگ و جنس محصولات، فروش بیشتر و در آمد بالا به دلیل قیمت پایین و مواد اولیه رایگان را از جمله فواید اجرای این طرح برشمرد و درباره کاربرد این محصول گفت: این طرح برای تهیه مواد اولیه کارخانه‌های سیمان، سنگدانه آسفالت، انواع موزاییک، جداول رنگی، واش بتن، سنگ فرش و تمامی فراوده بتنی و استفاده روی سطوح نما در نماسازی سیمانکاری شسته رنگی در ساختمان و همچنین استفاده نخاله‌های سبک مانند نخاله آجر رسی، سفال، فوم بتن، بلوک های سبک و... (به عنوان پوکه در سیب بندی بام) کاربرد دارد.

عضو مرکز رشد واحدهای فناوری دانشگاه محقق اردبیلی اظهار کرد: همچنین از این طرح می توان برای انجام هرکاری که نیاز به پودر سنگ یا لاشه سنگ و شن دارد یا مواد خمیری با دانه بندی ریز و متوسط برای نماهای بیرونی و داخلی، مواد پودری( بتن دکوراتیو) برای کف پیاده رو، کف حیاط، نماهای بیرونی با طرح های متنوع استفاده کرد.

وی تصریح کرد: هم اکنون این طرح تاییده اش را از وزارت علوم، تحقیقات و فناوری، معاونت علمی ریاست جمهوری و سازمان حفاظت از محیط زیست دریافت کرده است و در مرحله نیمه صنعتی به سر می برد. به امید خدا خط تولید این طرح دهه فجر امسال با مساعدت سازمان حفاظت از محیط زست، پسماند شهرداری و سرمایه گذاران با تولید روزانه 400 تن بازیافت نخاله در شهر اردبیل آغاز خواهد شد.

عضو نظام فنی و مهندسی بنیاد مسکن استان اردبیل بیان کرد: همچنین برای اجرای این طرح مذاکراتی با مسوولان استان های تبریز، مشهد، اصفهان و کرج و همچنین شهر استانبول شده است.

وی گفت: اجرای این طرح نتیجه 9 سال تلاش من است. من زمانی که قصد اجرای اولیه این طرح را داشتم با بسیاری از متخصصان رشته های عمران و زمین شناسی مشورت کردم. همه آنها به نوعی مرا از انجام این کار دلسرد کردند و این کار را شدنی نمی دانستند اما من با تلاش و پشتکار زیاد اثبات کردم که این امر شدنی است.

علی پور به مشکلات اجرای طرح های مخترعان اشاره کردو افزود: هم اکنون پروسه اداری تسهیلات شرکت های دانش بنیان بسیار طولانی و زمان بر است و صندوق های حمایتی نیز در این زمینه همکاری زیادی نمی کنند؛ حداقل یک ماه زمان پروسه ادرای این کارها طول می کشد.

وی گفت: توقع من از دولت و مسوولان حمایت مالی و معنوی بیشتر از مخترعان است تا این افراد برای عملیاتی کردن طرح‌هایشان مجبور به عزیمت به کشورهای بیگانه نشوند.

 منبع: https://sinapress.ir/news/7648

سه‌شنبه 16 مرداد‌ماه سال 1397

استحصال فلزات گرانبها از پسماند با دانش ایرانی

سیناپرس: امروزه کشورهای معدن خیز دنیا در کنار استحصال فلزات استراتژیک آهن، مس، سرب و روی، آلومینیوم و ...به فلزات گرانبها همچون طلا، نقره، تیتانیوم، پالادیم و وانادیوم هم توجه ویژه ای نشان می دهند زیرا این فلزات کاربردهای روز افزونی در صنایع جدید دارند.

سالها سهم عظیمی از این فلزات گرانبها از ایران خارج و با قیمت گزاف بار دیگر وارد کشور می شد اما محققان یکی از شرکت‌های دانش بنیان کشور توانستند با اتکا به توان داخلی و بومی سازی این دانش، از خروج ارز و این فلزات گران قیمت جلوگیری کنند.

به همین منظور گفت و گویی با حسین مرادی، مبدع این روش، مدیر عامل شرکت صنایع بازیابی فلزات رنگی، کارآفرین برتر کشور در زمینه بازیابی فلزات رنگی و گرانقیمت انجام دادیم.

چه دلیلی باعث شد تا شما به عنوان یکی از کارآفرینان برتر کشور مطرح شوید؟

عمده فعالیت ما در این شرکت استحصال فلز از پسماند است. این کار در گذشته توسط چند کشور خارجی انجام می شد و ما در این زمینه کاملا وابسته به فناوری کشورهایی همچون آلمان، چین و بلژیک بودیم اما شکر خدا ما توانستیم با 30 سال تلاش بی وقفه این وابستگی را کاملا قطع کنیم و در این زمینه به خودکفایی برسیم. ورود به این مبحث و ایجاد بازار کار برای نیروی جوان باعث شد تا من به عنوان یکی از کارآفرینان برتر و موفق کشور  در این زمینه مطرح شوم.

 با انجام این کار چه میزان از خروج ارز جلوگیری شده است؟

ما با این کار از  خروج ارز و فلزات گران بها  مانند طلا، نقره، پلاتین، پالادیم، رادیوم و...به کشورهای بیگانه جلوگیری کرده ایم. خروج این فلزات از دلار هم ارزشمند تر است. در سال حدود 30 تن نقره و 1 تن طلا در کشور تولید می شود. در گذشته به دلیل نداشتن دانش این فناوری، این فلزات گران بها از کشور خارج می شد و در نهایت با تعلق اجرت بسیار بالا به ایران بر می‌گشت. ما با کسب این فناوری و بومی کردن این دانش سالانه از خروج این فلزات جلوگیری کرده ایم.

به نظر شما یک کارآفرین موفق می بایست چه ویژگی‌هایی داشته باشد؟

یک کارآفرین باید روحیه خستگی ناپذیری داشته باشد و به کاری که انجام می دهد اعتقاد و اعتماد کامل داشته باشد زیرا همواره زندگی بشر پر از فراز و نشیب های زیادی است. اگر قرار باشد او با کوچکترین حادثه و شکستی روحیه اش را از دست بدهد از ادامه کار باز خواهند ماند. یک کار آفرین باید همیشه به افق های بالا دست کار خود بیاندیشد. نگریستن از افق پایین دست، ترس و وحشت به بار می آورد و مانع از ادامه کار می شود.

رمز موفقیت خود را در چه چیز می دانید؟

من همیشه به کاری که انجام می دادم اعتقاد داشتم. در ضمن من اهل مشورت و رای زنی هستم. هیچ وقت با مشورت دیگران، ضرری متوجه انسان نمی شود. همچنین انسان نباید خود بین باشد. خود بینی انسان را تباه می کند. به نظر من انسان تنها با توکل به خدا و اتکا به نیروی ذاتی و بالقوه خود می تواند به موفقیت برسد.

هیچ وقت از ادامه این کار پشیمان نشدید؟

نه به هیچ وجه از انجام این کار پشیمان نشده ام.هیچ وقت هم گلایه‌ای نکرده‌ام تا مبادا فرزندانم از ادامه این کار پشیمان شوند.

توقع تان از دولت چیست؟ آیا اساسا بخش دولتی هم به اهمیت این موضوع در جامعه پی برده اند؟

ما تاکنون بدون حمایت دولت و با وقت و توان مالی و کارآمدی نیروهای انسانی خودمان این کار را انجام داده ایم. توقع ما از دولت ایجاد فضای خوب برای تحقق این امر است تا کارآفرینان و صاحبان سبک و ایده بدون داشتن هیچ دغدغه ای  بتوانند به کیفیت و کمیت، پویایی، استعداد و نیروهای کار خودشان فکر کنند. متاسفانه مشکلات و دغدغه های زیاد این بخش صنعت باعث شده است تا فرزندان صاحبان ایده سبک راه پدرانشان را ادامه ندهند در صورتی که صنعت در دراز مدت تکامل می یابد. مبدع شرکت های خارجی با قدمت 180تا 200 سال خود عمر نکرده اند بلکه فرزندان آنها راه او را ادامه داده‌اند تا امروز به این موفقیت دست یافته‌اند.

منبع: https://sinapress.ir/news/5084


سه‌شنبه 16 مرداد‌ماه سال 1397

سرمایه‌ ارزشمندی به نام «زباله»

 

ارزش ۲.۲ میلیارد تومانی زباله‌های تهران
سیناپرس: کشورهای پیشرفته با اجرای مدیریت پسماند هوشمند و آگاهی رسانی به مردم، از راه تفکیک مناسب در خانه ها، از زباله به عنوان فرصتی برای کسب درآمد استفاده می‌کنند اما گاهی این ثروت در ایران دردسرساز شده و به عامل تهدید زیست محیطی تبدیل می‌شود.

این روزها در بسیاری از کشورهای جهان نه تنها زباله تهدیدی برای انسان ها محسوب نمی شود بلکه با مدیریت موثر به آن «طلای کثیف» نیز اطلاق می شود و علاوه بر بازیافت و استفاده منطقی از آن، در بخش های مختلف، حتی از این زباله ها برق نیز تولید می شود. مثلا نیروگاه زباله‌سوز کپنهاگ، هزاران تن زباله ‌های غیربازیافتی را به حرارت و برق تبدیل می‌کند. همچنین کشور سوئد یکی از موفق‌ترین کشورهای جهان در زمینه بازیافت زباله است. در سال 1975 تنها 38درصد زباله‌های خانگی این کشور بازیافت می‌شدند اما اکنون این میزان به 99درصد افزایش یافته است؛ درحقیقت شاهد یک انقلاب بزرگ در چرخه بازیافت پسماند در سوئد هستیم.

دکتر محمد علی عبدلی، استاد دانشکده محیط زیست دانشگاه تهران نیز در این خصوص گفت: ما اگر مدیریت درستی نسبت به هر یک از این پسماندهای ناخواسته و خطرناک محیط زیست و سلامت داشته باشیم، می توانیم این تهدیدها را تبدیل به فرصت کنیم. اهمیت این بحث و چگونگی مدیریت پسماند باعث شد سیستم های مدیریت پسماند در اواخر دهه 1940 و پس از آن بازیافت مواد و انرژی از دهه 1970 در کشورهای صنعتی شروع شود و در دهه  1990  نیز مساله کاهش از مبدا در راس برنامه های این کشورها قرار بگیرد و به مرور زمان نیز این موضوع پیشرفت کند.

معاون پژوهشی پیشین دانشکده محیط زیست دانشگاه تهران افزود: امروز پسماندها به عنوان یک فرصت( نه تهدید) دیده  شده و دفن بهداشتی پسماندها به صورت پیشرفته در کشورها اعمال می شود. هم اکنون برخی از کشورها مانند سوئد، سوئیس مشکل پسماندهای خودشان را حل کرده و تقریبا به مرحله  بدون زباله «Waste Zero» رسیده اند حتی از کشورهایی مانند اتریش نیز وارد کننده پسماند هستند.

زباله الکترونیکی؛ معدن طلای جدید

همچنین بازیافت بسیاری از زباله ها مانند زباله های الکترونیکی  توجیه مالی بسیاری دارد. اکثر موادی که از زباله‌های الکترونیکی به دست می‌آیند، فلزهایی مانند آهن، مس و آلومینیوم و نیز پلاستیک هستند و ممکن است در موارد کمیاب‌تری موادی مثل طلا، نقره، پالادیوم و ایریدیوم نیز به دست بیاید. حتی مواد خاص‌تری که در صنعت وسایل الکترونیک به کار می‌روند - مانند لیتیوم و کبالت- نیز ممکن است از طریق بازیافت زباله‌های الکترونیک به دست بیایند. البته باید در نظر گرفت در یک مورد گوشی تلفن میزان قابل توجهی از طلا یافت نخواهد شد اما در یک تن گوشی موبایل می‌توان حدود 350 گرم طلا استخراج کرد. همچنین این صنعت می‌تواند فرصت‌های شغلی زیادی تولید کند و در عین حال به محافظت از محیط زیست و نیز عدم نابودی منابع کمک می‌کند.

محمدمصطفی خیرپرست، فعال حوزه بازیافت پسماند قطعات الکتریکی در این زمینه گفت: متاسفانه تفکیک پسماندهای قطعات الکتریکی و الکترونیک در داخل کشور هیچ گاه از مبدا انجام نمی‌شود. روند تفکیک پسماندهای مختلف از مبدا باید از طریق آموزش‌های گوناگون در بطن زندگی خانواده‌های ایرانی نهادینه شود. همچنین متاسفانه آموزشگرهای شهرداری در حوزه تفکیک پسماندهای خانگی اطلاع دقیقی از روند تفکیک قطعات الکتریکی و الکترونیکی ندارند.

این فعال در بازیافت پسماند قطعات الکتریکی با اشاره به اینکه شهرداری‌ها موضوع پسماندهای قطعات الکتریکی و الکترونیک آن طور که باید مورد توجه قرار نمی‌دهند، اظهار کرد: هم اکنون مهمترین و بزرگترین مشکل صنعت بازیافت کشور به تفکیک پسماندهای قطعات الکتریکی و الکترونیک مربوط می‌شود البته موضوع پسماند و اقدام ها در این حوزه بخشی از وظایف شهرداری‌ها است. مدیریت کلی پسماندهای کشور در حوزه‌های مختلف زیر نظر شهرداری بر عهده سازمان مدیریت پسماند است، بر همین اساس توجه به موضوع تفکیک پسماندهای قطعات الکتریکی و الکترونیک از مبدا بخشی از وظایف این سازمان شهری به شمار می‌آید.

وی با اشاره به لزوم وجود آموزش‌های دقیق در خصوص موضوع پسماند به شهروندان خاطرنشان کرد: موضوع پسماند در کشور فقط به پسماندهای تر و خشک مربوط نمی‌شود.

درآمد زایی میلیاردی با زباله‌های تهران

به گفته محققان و بر اساس اطلاعات موجود، در کشور ایران روزانه در حدود ۵۰ هزار تن زباله تولید می‌شود که سهم شهری همچون تهران در تولید زباله، نزدیک به هفت هزار و ۵۰۰ تن در روزهای معمول سال و ۱۱ هزار تن در روزهای پایانی سال است. زباله ها و ضایعات قابل فروشی که منبع درآمد زباله گردان شده و درآمد میلیاردی حاصل از سود آن عاید بخش خصوصی می شود.

در کشور ما و خصوصا تهران، به دلیل وجود ثروت نفت و عوارض شهری که اکنون با کمترین تلاش، بیشترین منابع سرمایه‌ای را در اختیار مدیریت شهری قرار می‌گیرد، دولت و شهرداری چندان انگیزه‌ای برای استفاده از ثروت روزانه میلیاردی شهر تهران ندارند؛ ازاین‌رو است که در تهران نه آموزش مدونی برای تفکیک زباله به شهروندان داده می‌شود، نه سطل‌های تفکیکی و بهداشتی زباله را می‌توان شاهد بود. در مقابل سرمایه ارزشمندی همچون زباله، مفت و مسلم به بخش غیررسمی سپرده می‌شود.

دکتر حسن افراخته، استاد جغرافیا و برنامه‌ ریزی روستایی دانشگاه خوارزمی وهمکارانش طی انجام فعالیتی علمی پژوهشی اظهار کرده‌اند:«بنا بر آمار موجود، در هر شبانه‌روز به‌طور متوسط ۲۸۰۰ تن زباله خشک شامل مقوا، پلاستیک، شیشه، فلزات، نان خشک و غیره در تهران جمع ‌آوری می‌شود که قابل بازیافت است و هر تن آن هم اکنون به مبلغ ۸۰۰ هزار تومان توسط پیمانکاران بازیافت پسماند فروخته می‌شود (درحالی‌که حداکثر ۶۰۰ هزار تومان هزینه کرده‌اند). روزانه از درون زباله‌های شهر تهران ضایعاتی به ارزش تقریبی دو میلیارد و ۲۴۰ میلیون تومان استخراج می‌شود. به عبارتی می‌توان گفت، ارزش اولیه سرمایه در گردش درون اقتصاد زباله‌ای در پیراشهر تهران حدود یک میلیارد و ۸۰ میلیون تومان در روز است».

این محققان می‌افزایند: «در خصوص سرمایه در گردش اقتصاد زباله‌ای این نکته را نیز می‌توان افزود که بُرد مکانی این سرمایه و اثرات آن، محدود به منطقه تهران نیست، بلکه سایر استان‌های کشور نیز از این جریان سرمایه در گردش، به‌نوعی منتفع می‌شوند به‌طوری‌که مثلا ضایعات آهنی به کارخانه‌های ذوب آهن نواحی مختلف کشور اعم از اصفهان، یزد، نیشابور، تبریز، بناب، اردبیل و مشهد ارسال می‌شود. همچنین این سرمایه، زمینه ‌ساز تقویت پیوندهای اقتصادی با سایر کشورهای جهان (نظیر آلمان، هند و چین) شده است».

دکتر افراخته و همکارش ادامه می‌دهند: «در خصوص پدیده اقتصاد زباله‌ای می‌توان به دو ویژگی مهم این اقتصاد غیررسمی اشاره داشت که تاکنون ضامن پویایی آن بوده است؛ اول آنکه به لحاظ نیروی کار موردنیاز برای فعالیت در این بخش، هیچ محدودیت سنی، جنسی، نژادی و تحصیلاتی برای علاقمندان به فعالیت در این حوزه وجود ندارد. دیگر آن‌که، با اندک فعالیت انجام داده‌شده که نیازمند کمترین تخصص است (نظیر آتش زدن زباله‌ها یا خُرد کردن شیشه‌ها) سودی نصیب افراد و فعالان می‌شود».

چه باید کرد؟

این عضو هیات‌علمی دانشگاه خوارزمی و همکارش، دو اقدام اساسی را در این خصوص بدین گونه شرح می‌دهند: «اول آنکه فرآوری زباله‌ها به‌طور کامل در چارچوب بخش رسمی باشد تا با پیاده‌سازی ضوابط و قوانین، نیروی کار فعال در این حوزه به حداقل‌های حقوقی دست یابند و جریان استثماری حاکم، برچیده شود و تولید ثروت ناشی از این بخش، کمک ‌رسان منابع درآمدی دولت باشد؛ درنهایت نیز بتوان به‌سوی صنایع سبز و تولیداتی نظیر انرژی سازگار با محیط زیست (مانند برق زباله‌ای) گام برداشت. دوم اینکه، کشورهایی نظیر کشورهای اروپایی، پیشگام در بحث فرآوری از زباله‌ها برای رشد بخشیدن به بخش صنایع سبز هستند. در سال‌های اخیر نیز شاهد علاقمندی آنان به استفاده از منابع زباله‌ای کشور ما بوده‌ایم. ازاین‌رو چنانچه زباله در بخش رسمی مدیریت شود، می‌تواند ابزاری برای گسترش مناسبات اقتصادی ایران با سایر کشورها باشد. به عبارتی، با مدیریت صحیح زباله‌ها می‌توان به تقویت قدرت دیپلماسی اقتصادی کشور در حوزهکشورهای پیشرفته نائل آمد»

منبع: https://sinapress.ir/news/82240

سه‌شنبه 16 مرداد‌ماه سال 1397

بازیافت زباله های آهنی

فلزات کهنه و قابل بازیافت به دو دسته ی بزرگ تقسیم می شوند :

      ۱- فلزات باترکیب آهن (آهنی)
      ۲-فلزات بدون ترکیب آهن
گروه اول : این گروه شامل فلزاتی می شوند که در ترکیب اصلی آن ها ، آهن به کار رفته باشد .مانند آهن و فولاد این گروه در جاهایی مانند : بدنه ماشین های کهنه ، ابزار های خانگی ، فلزاتی که در ساختار و اسکلت ساختمان به کار می روند ، ریل های راه آهن و . . . به کار می روند .
در کشور ما ، این دسته از فلزات نیز مورد توجه قرار گرفته و در صنعت ایران نقش مهمی دارد .
گروه دوم فلزاتی را شامل می شود که در ترکیب اصلی آن ها آهن وجود ندارد . برای مثال می توان آلمینیوم را نام برد که از آن فویل ها و قوطی های کنسرو می سازند . فلزات بدون آهن دیگری هم وجود دارند مانند : مس ، سرب ، روی ، نیکل ، تیتانیوم ، کروم ، کبالت و . . . که نحوه ی بازیافت آن ها در ادامه مورد برسی قرار می گیرد .
  تعداد این نوع فلزات از فلزات دارای آهن کمتر است . در هر سال در سراسر جهان ، میلیون ها تن از این فلزات کهنه در کوره ها ذوب می شوند و ناخالصی های آن ها جدا می شود و توسط افراد متخصص قالب گیری و ریخته گری می شود و به اشکال مختلفی در می آید
  آلومینیوم (Aluminum)
 آلومینیوم فراوان ترین فلز و سومین عنصر ِفلزّی است که به مقدار زیاد ، در پوسته ی زمین یافت می شود . آلومینیوم در طبیعت به صورت «آلومینیوم سیلیکات» پایدارAl(SiO3)3 و آلمینیوم هیدرواکسید Al(OH)3 وجود دارد . در دوران باستان یونانی ها زاج که یکی از فراوان ترین کانی های آلومینیوم است را می شناختند و از آن به عنوان داروی قابض در پزشکی و به عنوان ثابت کننده ی رنگ در رنگرزی استفاده می کردند . با این همه از شناخت آلومینیوم ، یکصد و هفتاد سال (۱۸۲۷)نمی گذرد .
  آلومینیوم هیدرواکسید (Bauxite) یک نوع خاک اوره است که در آن عنصر های آلومینیوم بسیار غنی ای وجود دارد . (حدود ۵۰درصد این فلز تشکیل شده است .) البته در این خاک ناخالصی هایی مانند : سیلیس (SiO2) ، اکسید های آهن و اکسید تیتانیوم(TiO2) وجود دارد .
 آلومینیوم کشف شده «آلومین» نامیده می شود . آلومین یک ماده ی سخت ، شامل آلومینیوم و اکسیژن است . چون دمای ذوب آلومین زیاد است ، (در حدود ۲۰۵۰ درجه سلسیوس) الکترولیز آن در حالت مذاب بسیار دشوار است ؛ به این دلیل آن را در کریولیت (Na3AlF6) نمکِ مذاب حل می کنند و به این ترتیب مخلوطی به دست می آید که دمای ذوب (بین ۹۶۰ تا ۹۸۰ ) پایین تری دارد . سپس آن را از یک جریان الکتریکی قوی عبور می دهند تا اکسیژن آن کاملاً جدا شود . البته لازم به ذکر است که کریولیت در الکترولیز شرکت نمی کند و فقط دمای ذوب را پایین می آورد .
همچنین در این مرحله انرژی زیادی صرف می شود .
 برای تولید  Kg1 آلومینیوم ،  Kg6 بوکسیت (Bauxite) ، Kg ۴ محصولات شیمیایی و KW ۱۴ برق نیاز است . در حالی که برای بازیافت آن ۵% انرژی لازم است و فقط ۵% دی اکسید کربن تولید می کند . جالب است اگر بدانید که مقدار انرژی که از بازیافت یک قوطی کنسرو ذخیره سازی می شود ، می تواند یک تلویزیون را به مدت سه ساعت روشن نگه دارد .
محصولات ابتدایی آلومینیوم در دنیا سالانه برا بر با ۲۴۰۰۰۰۰۰ تن می باشد . کشوری که در جهان بیشترین مقدار آلومینیوم را تولید می کند ، استرالیا است . البته کشور هایی مانند : جامایکا ، برزیل ، گینه ، چین و قسمت هایی از اروپا در تولید این محصول نقش مهمی را ایفا می کنند .
شرکت های بازیافتی اغلب آلومینیوم را از شرکت های صنعتی ، مسقیم خریداری می کنند . بسیاری از کارخانه ها این فلزّات را ذوب می کنند و نا خالصی های آن را جدا کرده و در قالب های مختلف ریخته گری می کنند .
حجم بیشتری از این قطعات ریخته گری شده توسط کارخانه های خودرو سازی و هواپیما سازی مصرف می شود وبرای ساخت سر سیلند و مواردی از این قبیل کاربرد دارد .
در ایالات متحده ی آمریکا بازیافت آلومینیوم از قطعات خریداری شده در مقایسه سال ۲۰۰۱ با۲۰۰۰ تا ۱۴% کاهش پیدا کرده است . ۹۸/۲ تن از فلزات بازیافتی را ، ۶۰% از قطعات کارخانه ای و ۴۰% از محصولات آلومینیومی کم ارزش تشکیل می دهد . این موضوع نشان دهنده این است که در سال های اخیر به بازیافت زباله های خانگی توجه بیشتری شده است .
بسیاری دیگر از شرکت ها ، بازیافت قوطی ها را انجام می دهند . بسیاری از این قوطی ها به صورت ورقه های آلومینیومی بازیافت می شوند و دوباره به صورت قوطی های نوشابه در می آیند . گزارشات نشان می دهد که آمریکا حدود ۵۵۶۰۰۰۰۰ تن ، قوطی آلومینیومی را بازیابی کرده است و این مقدار باعث صرفه جویی های بسیاری در هزینه ها شده است .
آلومینیوم دارای خواصّی است که موجب شده ، بیش از اندازه مورد توجه قرار گیرد . این خواصّ عبارت اند از:
– کاهندگی آلومینیوم
  ۲- چگالی کم
  ۳- رسانش گرمایی بالا و مقاومت حرارتی بالا
  ۴- سازش پذیری با مواد غذایی
 برلیوم (Beryllium)
  برلیوم در مواد بسیاری به کار می رود و خصوصیت های آن مانند :وزن کم و سختی زیاد باعث شده که مورد توجه قرار گیرد . در سال ۲۰۰۱ آمریکا یکی از سه کشور دارنده کانی های برلیم بود . این فلز در صنایع نظامی و دفاعی ، هوافضا و مدارهای الکتریکی متراکم کاربرد بسیاری دارد . هزینه های زیاد این فلز منجر به این شد تا فقط برای کار های دقیق مورد استفاده قرار گیرد .
 ترکیباتی مانند : گرافیت (سرب سیاه) ، برنز ( آلیاژ قلع و مس ) ، فسفر ، فولاد و تیتانیوم می توانند جانشینی برای برلیوم باشند ؛ اما فقدان اساسی در عملکرد آن ها وجود دارد .
  در سال ۲۰۰۱ مصرف آشکار برلیم در ایالات متحده حدود ۲۳۰ تن بوده است .
  کاربرد فراوان این فلز بود که موجب شد بازیافت آن مورد توجه بسیاری از کشور ها قرار گیرد . البته استفاده پراکنده این فلز باعث شده است تا مقدار زیادی از آن به هدر رود .
 (بسیاری از فلزات از جمله برلیوم به دلیل اینکه در کشور ما به طور محدود به کار می روند ، همچنین مقدار آن کم است و منابع چشمگیری از این فلز در ایران وجود ندارد بازیافت نمی شوند و به همین دلیل اطلاعات محدودی از بازیافت این فلزات  برای ما دانش آموزان وجود دارد .)
  کادمیوم (Cadmium)
  تخمین میزان کادمیوم بازیابی شده یا ثانویه برای دلایل متعددی  کار دشواری است امّا میزان کلی کادمیوم بازیابی شده در سال ۲۰۰۱ تخمین زده شده است در حدود ۱۰% تولید اولیّه دنیا بوده است . بازیافت کادمیوم ، صنعت جوان و در حال رشدی است که از هدر رفتن کادمیوم موجود جلوگیری می کند ؛ چراکه حدود ۲۵% کادمیوم موجود در باطری های نیکل- کادمیوم به کار رفته است و این باطری ها به سهولت قابل بازیافت هستند . در نتیجه بیشتر کادمیوم های ثانویه در اثر مصرف این باطری ها وبازیافت آن به دست می آید . شکل دیگری از کادمیوم که به سهولت قابل بازیافت است ، خاکِ دودکش به وجود آمده در طول گالوانیزه کردن ( روی اندود کردن) قطعات فولاد در کوره های چرخان الکتریکی است . سایر کاربرد های کادمیوم در موادی است که محتوای کادمیوم  آن هابسیار کم است ؛ در نتیجه مقداری از کادمیوم موجود از بین می رود .
  در سال ۲۰۰۱ میزان تولید کادمیوم ثانویه در ایالات متحده حدود ۲۰۰ تن بوده است .
  شرکت به ثبت رسیده احیاء فلزّات بین المللی در شهر اِل وُود ، پنسیلوا نیا ، تنها شرکت بازیافت کادمیوم در ایالات متحده بوده است . هر چند کارخانه در سال ۱۹۷۸ راه اندازی شد اما تا سال ۱۹۹۶ شروع به کار نکرد .
   برای بازیافت کادمیوم ، باطری های بزرگ معمولی با وزن بیش از Kg ۲ که شامل ۱۵% کادمیوم می شود ، را خالی می کنند و کادمیوم آنها را که به شکل صفحاتی و به طور مستقل هستند را به کوره ها می برند و طی فرآیند “HTMR” بادرجه حرارت بالا ذوب می کنند . باطری های مهر شده ی کوچکتر را با حرارت کمتر و فرآیند “HTMR” ذوب کرده و در قالب هایی می ریزند و به این صورت بازیافت می شود . در نتیجه کادمیوم ثانویه دارای خلوص ۹۶/۹۹% می باشد که به کارخانه ی باطری سازی باز گردانده می شود .
کروم (Chromium)
  عمده ترین استفاده کروم در فولاد ضد زنگ است . برای تولید کروم ؛ کانی فلزی کرومیت را درون کوره های ذوب فلزّات قرارمی دهند تا فروکروم ساخته شود . آلیاژ آهن- کروم را که از حذف اکسیژن کرومیت به دست می آورند ، آلیاژ آهن ضد زنگ است . قطعه ای از فولاد ضد زنگ می تواند به عنوان منبعی از کروم ، جایگزین فرو کروم شود . فولاد ضد زنگ مرکّب از دو طبقه بندی بزرگ است : آستِنیتِک و فریتِک . اسامی مذکور مربوط به ساختار مولکولی فولاد است است و مشخص می کند که کدام – در چه مقدار – نیازمند نیکل است (آستنیتک) و کدام به نیکل نیازی ندارد (فریتک) . فولاد ضد زنگ مهمترین منبع بازیافت کروم است و کارخانه بازیافت از این نوع فولاد به عنوان منبعی از کروم و نیکل استفاده می کند . بنا براین واحد های کروم زمانی که فولاد ضد زنگ دوباره استفاده می شود ، بازیابی می شوند . مطالعه ی فولاد ضد زنگ نشان می دهد که ۱۷% از محتوای آن را کروم تشکیل می دهد .
  کبالت (Cobalt)
  کبالت کهنه در طول ساخته شدن و یا در اثر کاربرد های زیر به دست می آید:
۱-                وقتی که به عنوان کاتالیزگر  در صنایع شیمیایی یا تولید نفت کاربرد دارد .
۲-       وقتی که به عنوان کربیدهای سیمان پوشیده در برش استفاده می شود یا به عنوان ضد سایش به کار می رود .
۳-                وقتی که به عنوان آلیاژ مغناطیسی و ضد سایش کاربرد دارد .
۴-                وقتی که به عنوان ابزار های فولادی استفاده می کنند .
منابعی که کبالت از آن بازیافت می شود عبارت است از : آلیاژ ها ، کبالتخالص ، پودر فلزی کبالت و مواد شیمیایی . در سال ۲۰۰۱ در ایالات متحده ، در حدود ۲۷۴۰ تن کبالت مصرف شده و مقدار قابل توجهی از آن بازیافت شده
 مس (Cooper)
  مس از اولین فلزاتی است که مورد استفاده بشر قرار گرفته است و هنوز هم از پر مصرف ترین فلزات درون کشور ماست . تحقیقات نشان می دهد که ایران بر روی کمربند مس جهانی قرار دارد که از جنوب شرقی ایران آغاز شده وتا شمال غربی و نواحی آذربایجان ادامه می یابد . همین امر موجب شده است تا استخراج این فلز نسبت به بازیافت آن بیشتر مورد توجه قرار گیرد .
  گروه مطالعه مس بین المللی در سال ۲۰۰۲ برآورد کرد که میزان تولید جهانی مس تصفیه شده ی ثانویه ۱۵% کاهش داشته است . طبق مطالعات وتحقیقات ۰۷/۳ میلیون تن مس مستقیمأ از دوباره ذوب کردن قطعات مس بازیابی می شود .
گالیوم (Gallium)
  به دلیل بازده کم در مراحل تولید گالیم به وسایل الکترونیکی مطلوب ، قطعه جدید در طول تولید به وجود می آید . این قطعات با محتوی و ناخالصی متفاوت ، دارای مقداری گالیوم هستند . گالیوم- آرسنید به شکل قطعه ی پایه ،حجمی را از فلزّات بازیافتی تشکیل می دهد .در طول تولید گالیوم ضایعاتی طبق مراحل مختلف خلق می شود . در هنگام تبدیل گالیوم به شمش ، اگر ساختار بلوری خود را از دست دهد یا از حد استاندارد های تعین شده کمتر باشد ، آن ها را دوباره ذوب می کنند تا شمش مورد نظر ، به دست آید . پس از تولید این شمش ها آن ها را بریده و به صورت صفحاتی ( ویفر ) در می آورند . جنس این ویفر ها نیز گالوم- آرسنید است وجون این ماده بسیار شکننده است ؛ ممکن است که این ویفر ها در هنگام جابه جایی وحمل بشکنند . این قطعات شکسته نیز دوباره یازیافت می شود . محتوای گالیوم این ویفر ها ممکن است از ۱ تا ۹۹ درصد متغیر باشد ، زیرا در آن ناخالصی هایی مانند : سلیکن ، روغن ها ، موم ها ، پلاستیک و شیشه در آن وجود داشته باشد .
  در هنگام تولید قطعات گالیوم- آرسنید ممکن است بر اثر تراشکاری یا پرداخت کردن ، مقداری از این مواد خُرد شود یا به صورت پودر در آید . برای بازیافت این مقدار ماده تلف شده ، آن ها را در اسید حل می کنند . سپس با اضافه کردن محلول سوز آور آن را خنثی می کنند تا رسوب شیمیایی گالیوم را به عنوان هیدرواکسید گالیوم صاف کنند . بعد از این مرحله دوباره آن را به صورت محلول در می آورند و الکترولیز می کنند  تا بتوا نند ۹۹/۹۹% را بازیافت کنند .
  در سال ۲۰۰۱ یک شرکت ژاپنی به نام فُرورُوکاوای اعلام کرد که تکنولوژی بازیابی گالیوم- آرسنید را به نیم رسانای گالیوم- آرسنید پیشرفت داده . یکی از کاربردهای نیم رسانای گالیوم- آرسنید در دیود های پرتو افشان است .
  طلا (Gold)
  قطعات محتوی طلا پس از استفاده به صورت شمش هایی در می آیند وعمومأ حدود ۱۳ تا ۲۵ درصد از طلایِ ایالات متحده را تشکیل می دهد . در بسیاری از نواحی دنیا ، به ویژه در مناطقی که مردم را به رسومی مانند داشتن طلا تشویق می کنند ؛ مقدار قابل توجهی طلای ثانویه از جواهرات و زیورآلات به دست می آید .
  در ایالات متحده ، در حدود ۳۵% از طلای ثانویه از عملکرد کارخانه ها به دست می آید و باقیمانده آن از قطعات کهنه ای مانند جواهرات ، مواد دندان پزشکی ، استفاده در محلول های کارخانه ای و تجهیزات الکترونیکی ، به صورت خرده فلز به دست می آید .
  ایندیم (Indium)
  بازیافت ایندیم از سال ۱۹۹۶ به مدت ۵ سال کاهش یافت . علت این کاهش را ، بالارفتن قیمت غیر معمول ایندیم بازیافتی بیان کرده اند . در سال ۲۰۰۱  بازیافت جهانی ایندیم تا ۲۰۲ تن نسبت به ۱۸۲ تن در سال ۲۰۰۰ افزایش داشت . حدود ۷۵ % ایندیم در جهان توسط ژاپن بازیافت می شود که حدود ۴۵% آن از زباله های خانگی بازیابی شد .
  آهن و استیل (Iron and Steel)
  از جمله محصول تصفیه شده آهن که بیشترین و گسترده ترین استفاده را در میان فلزات دارد ، فولاد می باشد و بازیافت آهن و فولاد فعالیت مهمی در سراسر دنیا است .
محصولات آهن وفولاد در بسیاری از ساختار ها و کاربردهای صنعتی مانند : دستگاه ها ، پل ها ، ساختمان ها ، مخزن ها ، اتوبان ها ، خودروسازی ها و ا بزارها به کار می رود است .
  هم اکنون ذوب آهن های ایران به دو روش کاهش سنگ معدن آهن (که بیشتر آن هماتیتFe2O3 است.) به وسیله ذغال کک در اصفهان و کاهش مستقیم توسط گاز طبیعی در اهواز و مبارکه در حال فعالیت است .
  کاهش سنگ آهن در کوره بلند : تهیه آهن از سنگ معدن آن شامل واکنش های اکسایش- کاهش است که در کوره ای به خاطر ارتفاع زیادش کوره بلند نامیده می شود ، انجام می گیرد . بلندی این کوره بین ۲۴ تا ۳۰ متر و قطر پهن ترین بخش آن ۸ متراست . مجموعه واکنش های انجام یافته درون کوره بلند را می توان به طور خلاصه کاهیده شدن اکسید آهن به وسیله گاز منواکسید کربن در نظر گرفت که این فرایند به تولید فلز ناخالص می انجامد . واکنش به صورت زیر انجام می گیرد :                                گرماFe2O3(s)                   ۲CO(g)+
  در کوره های بلند آهن حاصل به صورت چدن مذاب به پایین کوره سرازیر می شود . سپس از طریق دریچه های کناری خارج می شود . چدن حاصل از کوره ی بلند ، به علت ناخالصی های زیادی ( از جمله این ناخالصی ها می توان کربن در حدود ۵ درصد ، سیلیسیم در حدود ۱درصد ، منگنز در حدود ۲درصد ، فسفر در حدود ۳/۰ درصد و گوگرد در حدود ۴/۰ درصد را نام برد .)  که در آن وجود دارد شکننده و نا مرغوب است و به همین دلیل بخش اعظم آن برای ساختن فولاد به کار می رود . در این کوره ها بیشتر ناخالصی ها را از طریق اکسایش حذف می کنند . یک روش امروزی برای تبدیل چدن به فولاد استفاده از کوره بازی اکسیژن است . در این روش گاز اکسیژن را از طریق یک لوله مقاوم در برابر گرما به سطح آهن گداخته می دمند . بخش اعظم کربن تا مرحله تولید CO می سوزد و این گاز در دهانه خروجی کوره آتش می گیرد و به CO2 مبدل می شود . مقدار کربن در فولاد های معمولی به ۳۵/۱ درصد می رسد .
  با توجه به اهمییت بازیابی آهن از آهن قراضه ، بخش مهمی از فولادی که تهیه می شود ، از دمیدن اکسیژن در کوره ای که حاوی چدن و آهن قراضه است تهیه می کنند . بنابراین در این نوع کوره ها جهت تولید فولاد باید مقدار زیادی از آهن قراضه در کوره وجود داشته باشد .
  برای آشکار نمودن اهمیت آهن کهنه در تولید فولاد آماری را از مقدار سنگ آهن ورودی و مقدار آهن قراضه را که در کوره ها استفاده می کنند ، مطرح می کنیم :
– ز مورد نیاز سالانه در حدود ۵ ملیون تن ( که بیشتر آن منگنیت Fe3O4 ) که بخش اعظم آن از معادن گل ِ گهر سیرجان و چادر ملوی کرمان تأمین می شود که از طریق راه آهن به مجتمع منتقل می شود و پس از آسیاب کردن و مخلوط کردن با آب آهک ، گرما دادن و گُندله سازی ( تبدیل ذره های ریز به ذره های گلوله مانند ، درشت تر و تا حدودی متخلخل ) به کوره های کاهش مستقیم منتقل می شود .
–  سالانه در حدود ۷۰۰ هزار تن آهن قراضه ورودی کوره های فولاد سازی مجتمع است .
 بازیافت آهن و استیل  به روش ذوب کردن و دوباره قالب گیری کردن و در آوردن به فرم نیم تمام (که این فرم در تولید محصولات جدید استیلی به کار می رود ) انجام می شود ؛ زیرا از لحاظ اقتصادی مقرون به صرفه است . قطعات بازیافتی آهن از دو دسته بزرگ به وجود می آید .
–  دسته اول شامل قطعات بازیافتی خانگی است که در زباله ها وجود دارد
–   دسته دوم شامل قطعاتی می شودکه حاصل عملیات کارخانه ای ، برای ساخت فولاد است . اینگروه را توسط ماشین هایی به کارخانه ذوب آهن می برند و آن ها را دوباره بازیافت می کنند . البته بدون وجود کارخانه ای که فولاد بسازد ، قطعات بازیافتی به وجود نمی آید . این قطعات می توانند حاصل تراشکاری هم باشند و چون ترکیبات این مواد شناخته شده است ، بازیافت آن ها نیز آسان است .
  یکی دیگر از منابعی که درصد زیادی از فلزات بازیافتی را تشکیل می دهد ، بدنه خودرو های فرسوده است که ساختار فولاد آنها ویران شده و از بین رفته است . در کشور ما نیز این منبع ، مورد توجه زیادی قرار گرفته است .
  تنوع و گستردگی محصولاتی که از آهن به وجود می آید نسبت به سایر فلزات بیشتر است و به همین دلیل ، ساختار شیمیایی و عملکرد فیزیکی این محصولات نیز متفاوت است . این امر موجب می شود که بازیافت این مواد نیازمند آماده سازی بیشر مانند : طبقه بندی ، گالوانیزه کردن و قله اندود کردن باشد .
  در سال ۲۰۰۱  در حدود ۴۵% از مقدار آهنی که برای ساختن خودروها به کار رفته ، از قطعات آهن بازیافتی بوده است . این مقدار در حدود ۱۳۹۰۰۰۰۰ تن بوده است که طبق آمارهای داده شده می توان با این  میزان ، در حدود ۱۴۰۰۰۰۰۰ اتوموبیل را تولید کرد .
  تولیدات فولاد کارخانه ای در اثر فعالیّت های شیمیایی و فیزیکی است و اغلب محتوای این فولاد را عناصری مانند : کربن ، کرومیوم ، کبالت و منیزیم ، مولیبدن ، نیکل ، سلیکن ، تنگستن و وانادیم تشکیل می دهد . برخی از تولیدات فولاد را با موادی ، برای جلوگیری از زنگ زدن ، دوام بیشتر ، زیبایی و … می پوشانند . این مواد عبارت اند از : آلمینیوم ، کرومیوم ، آلیاژ قلع و سرب ، روی و قلع .
  کارخانه های ذوب فولاد ، این قطعات را بر اسا س مقدار اکسیژن ، در کوره های دارای قوس الکتریکی(BOF)  و تا حد کمی در کوره های انفجاری(EAF) ، قرار می دهند .
  بازیافت آهن واستیل مزایای زایادی را به همراه دارد که می توان حفظ منابع طبیعی ، صرفه جویی در مصرف انرژی و تمیزی محیط زیست را نام برد .
  بازیافت ۱ تن فولاد ، حفظ Kg ۱۰۳۰ از کانی های فلزی آهن ، Kg ۵۸۰ ذغال سنگ و Kg ۵ سنگ آهک را به دنبال دارد . همچنین تخمین زده شده است که سالانه ، بازیافت فولاد باعث ذخیره انرژی الکتریکی ۱۸۰۰۰۰۰۰ خانه (در ایالات متحده) می شود .
  سرب (Lead)
  در حدود ۷۹% از سرب موجود در ایلات متحده ، از بازیافت ۱۳۹۰۰۰۰ تن سرب کهنه در سال ۲۰۰۱ به دست آمد که یکی از منابع اصلی آن ، باطری های اسید– سرب است . به این باطری ها ، باطری های حرارتی- نوری نیز گفته می شود که در موارد زیادی از جمله : تجهیزاتی که انرژی را به صورت مداوم ذخیره می کنند ، وسایل نقلیه عمومی ، ماشین های های صنعتی ، وسایل نقلیه معدن و دوچرخه ها به کار می رود .
  بسیاری از سربهای بازیافت شده به صورت سرب نرم یا الیاژ های سرب در می آیند تا دوباره در باطری های اسید- سرب استفاده شوند . در حدود ۸۷% از سرب بازیافتی در باطری های ذخیره ای به کار می رود .
 منیزیم (Magnesium)
 منیزیم از موادی از جمله : قطعات خودرو ، اجزای هلیکوپتر ، دستگاه های چمن زنی و… بازیافت می شود . منیزیم همچنین در ساختن آلیاژ هایی از آلمینیوم نیز( درصد کمی) کاربرد دارد و به همین دلیل در بعضی از نقاط دنیا این فلز همراه با آلمینیوم بازیابی می شود . در حدود نیمی از کاربرد منیزیم در ساخت قوطی ها آلمینیومی است . چون این دو فلز مشابهت های زیادی با یکدیگر دارند ، در بیشتر مواد ، باهم به کار می روند . یکی از راه های آسان جدا کردن این دو فلز از هم ، خراشیدن به وسیله کارد است . در هنگام این کار ، منیزیم به شکل ورقه های صافی جدا می شود امّا آلمینیوم به دلیل نرمی به صورت حلقه ای کنده می شود .
  برای بازیافت منیزیم آن را در کوره هایی می اندازند که دمای آن در حدود ۶۷۵ درجه سانتیگراد است . به دلیل اینکه منیزیم از پایین شروع به ذوب شدن می کند ، باید مقدار قطعات زیادی در کوره ریخت . در انتها منیزیم مایع به صورت بی ثبات و همراه با گازهای بازدارنده – برای کنترل سوختن آن – همراه است . برای ساختن آلیاژ های مورد نیاز در کوره ، به منیزیم ، روی و آلمینیوم – به مقدار معیّن – اضافه می شود و در این هنگام عمل ذوب کامل می شود .
  منیزیم را پس از دوب به صورت شمش در می آورند یا به صورت پودر در آورده و برای ساختن آلیاژ های آهن وفولاد به آن اضافه می کنند .( البته در این روش از شمش های خالص استفاده می کنند ، زیرا استفاده از قطعات ناخالص باعث می شود که محصول نهایی دارای ناخالصی هایی باشد .) لازم به ذکر است که در روش خرد کردن امکان سوختن منیزیم نیز می باشد .
  منیزیمی که بازیافت می شود ، شکننده است و بسته به مقدار سختی آن در محصولاتی با ویژگی متفاوت به کار می رود .
 منگنز (Manganese)
  مهم ترین منابع بازیافت منگنز فولاد و آلمیمیوم است . در حدود ۱۲% فولاد ، منگنز است . بازیافت فولاد و آهن در در مباحث قبلی توضیح داده شد . در هنگام ساختن فولاد مقدار زیادی منگنز از بین می رود زیرا در یکی از مراحل به نام کربورزدایی آن را حذف می کنند و دوباره در مراحل بعدی اضافه می شود .
  در کارخانه های بازیافت آلمینیوم طی فرآیند های ذوب کردن و اکسیژن زدایی از آلمینیوم ، مقدار زیادی از منگنز به هدر می رود و فقط مقدار کمی از آن برای بازیافت باقی می ماند . در آینده میزان کمی از منگنز می تواند از طریق بازیافت باطری های سلولی خشک صورت گیرد .
 جیوه (Mercury)
  جیوه ثانویه از منابع مختلفی به دست می آید . دیودها ، سؤیچ ها ، ترموستات ها ، تقویت کننده ها ، آلیاژ های جیوه در دندان پزشکی و باطری ها از جمله منابع مهم ، برای بازیافت جیوه است . از دیگر کاربردهای مهم جیوه ، کاتالیزور های به کار رفته در کلرین و جوش شیرین سوزآور است .
  مولیبدنوم (Molybdenum)
  مولیبدینوم به عنوان اجزای آلیاژ فولاد ، فولاد ضدزنگ و کاتالیزور در بازار یافت می شود . در مورد بازیافت فولاد و آهن توضیح داده شد .
  گروهی از قطعات قدیمی فولاد  دارنده مولیبدین ، کربن و فولاد ضد زنگ است و براساس مقدار وجود این عناصر به فولاد درجات متفاوتی داده اند . مقدار مولیبدینوم ثانویه دقیق محاسبه نشده اما در سال ۲۰۰۱ طبق آمار ۲۶۷۰۰ تن مولیبدینوم در آمریکا بازیافت شده است .
 نیکل (Nickel)
  قطعه فولاد ضدزنگ آستنیک ، بزرگ ترین منبع نیکل ثانویه در ایالات متحده ی آمریکا است که در حدود ۸۷% از ۱۰۱۰۰۰ تن در سال۲۰۰۱ را شامل می شود و ۲% دیگر هم از بازیافت آلیاژ نیکل است . نیکل در مواردی مانند : محلول های کارخانه ای ، کاتالیزور ها و باطری ها کاربرد دارد .
  از آلیاژ های نیکل می توان نمونه هایی مانند :
 آلیاژ نیکل- مس رانام برد کهدر حدود ۸% از منابع بازیافتی آلیاژ ها را تشکیل می دهد .
۱-                 مونل ها : گروهی هستند که شامل ۶۵ درصد Ni و۳۲ درصد Cu هستند .
۲-       نیکل- نقره : یک نام غلط برای بعضی از آلیاژ های نیکل مانند : نیکل- مس ، نیکل- روی و نیکل- آلمینیوم  است .
   نیکل- مس آلیاژی قوی و پایدارتر از مس است که آن را مطلوب تر برای لوله کشی آب شور و گرمادادن می دانند .
        ۳-آلیاژ نیکل- برنج هم برای ساخت میخ ها ، پرچ ها ، پیچ گوشتی ها ، اجزای دوربین و تجهیزات چشم پزشکی کاربرد دارد .
  تایوان بزرگ ترین ملت وارد کننده نیکل است که ۱۱۶۰۰ تن نیکل رادر سال ۲۰۰۱ خریداری کرد . جمهوری کره نیز در مقام دوم قرار می گیرد و همچنین کانادا و چین در مقام سوم .
  در سال های اخیر بازیافت باطری های قابل شارژِ نیکل- کادمیومِ مُهر شده مورد توجه قرار گرفت . برای شروع کار در حدود ۷۵۰۰۰۰۰۰ باطری جمع آوری و بازیافت شد .
  در مارس ۲۰۰۱ ، کمیسیون اروپایی قانونی وضع کرد ودر آن ساخت این باطری ها را منع کرد . به جای این باطری ها ، باطری های جدید لیتیومی ساخته می شود که هزینه بیشتری نسبت به باطری های نیکل- کادمیومی دارد .
  گروه های فلز پلاتین (Platinum-Group Metals)
  گروه های فلز پلاتین بیشتر در خودرو ها و کارخانه های شیمیایی به عنوان کاتالیزور مورد استفاده قرار می گیرند . همچنین در کارخانه های الکتریکی ، دندان پزشکی ها و جواهر سازی نیز کاربرد دارد
  بازیافت این گروه نقش موثری در اقتصاد دارد و می توان گفت که بیشتر پلاتین موجود ، پس از استفاده بازیافت می شود .
  سلنیوم (Selenium)
  زمانی دیود های سلنیومی ، از منابع مهم بازیافت سلنیوم بودند . یکی از کاربرد های این فلز در صفحات جذب نور در دستگاه های کپی است که به عنوان منبع امروزی سلنیوم به شمار می رود .
نقره (Silver)
  در سال ۲۰۰۱ در ایالات متحده آمریکا  ۱۰۶۰ تن نقره به ارزش ۱۵۰۰۰۰۰۰۰ دلار بازیافت شد . نقره در صنایع و جوهرات کاربرد زیادی دار .
 یکی از عواملی که باعث شده نقره در صنایع کاربرد زیادی پیدا کند ، رسانش گرمایی بالای آن است.
  از منابع مهم بازیفت نقره ، می توان جواهرات کهنه ، قطعات الکترونیکی و گرافیت نوری را نام برد .
  تانتال (Tantalum)
  تانتال فلزی است که راحت فرم می گیرد و در بعضی از اسکلت های ساختمان ها به کار می رود . این فلز دارای مقاومت بالا در برابر اسید ها ، یک هادی خوب برای گرما و الکتریسیته و دارای نقطه ذوب بالا است .
  مصرف عمده ی تانتال – در حدود ۶۰% – به صورت پودر فلزی و در صنایع الکترونیک ( به عنوان مثال برای ساختن خازن ِتانتال ) است . خازن تانتال در تلفن ها قابل حمل ، پِیجِر ها ، کامپیوتر های شخصی و خودرو های الکترونیکی است . این فلز ، با فلزات دیگر ترکیب شده و به صورت آلیاژ در صنایع کاربرد دارد . از تانتال برای ساخت سوپر آلیاژ ها – که یکی از کاربرد آن در موتور جت است – استفاده می کنند  . در صنعت ، فلزاتی مانند : آلمینیوم ، رنیوم ، تیتانیوم و تنگستن و زیرکونیوم می توانند جایگزینی برای تانتال باشند ، امّا کیفیت آن ها در حد ای فلز نیست .
  در سال ۲۰۰۱ مصرف چشمگسر تانتال در مجموع در حدود ۵۵۰ تن بوده است . این فلز اغلب از قطعات جدید بازیافت می شود که در کارخانه ها از ضایعات قطعات الکترونیکی و سوپر آلیاژ ها به دست می آید . در کل بازیافت تانتال از این منابع بسیار کم بوده ودلیل اصلی آن ، این است که منابع آن هنوز  بهبود نیافته است .
  قلع (Tin)
  در سال ۲۰۰۱ در حدود ۲۱% از قلع موجود در ایلات متحده آمریکا از بازیافت به دست آمده بود .
 از کاربرد های قلع می توان کارخانه های قلع اندودی و ساخت قوطی ها ، برنج ، برنز و ساخت فلز  لحیم کاری نام برد . مهم ترین منابع بازیافت قلع ، قطعاتی هستند که قلع اندود شده اند .
تیتانیوم (Titanium)
  قطعات قدیمی تیتانیوم که برای بازیافت استفاده می شود ، اغلب از بدنه هواپیما ها ، قطعه های زیردریایی ها و مبادله کننده های گرما به دست می آید . تیتانیوم بازیافتی را در کوره ها ریخته و ذوب می کنند تا به وسیله گرما، قوس خلأ آن از بین برود . سپس آن ها را به صورت شمش در می آورند .
  در کشور های زیادی از جمله : فرانسه ، آلمان ، ژاپن ، روسیه ، انگلستان و ایالات متحده ، این فلز بازیافت می شود . در ایالات متحده ، بازیافت تیتانیوم در سال ۲۰۰۱ ، ۱۳% رشد داشته است . علاوه بر تولید شمش ، این فلز را در ساختن آلیاژ های غیر آهنی و فولاد به کار می برند . مصرف عمده این فلز در شرکت های فولاد سازی اغلب برای ساخت “فولاد ضد زنگ” است . در ساخت فولاد ، برای اکسید کردن در اندازه های کوچک ، تیتانیم کنترل می شود . همچنین کربن، نیتروژن و پایدارسازی که صورت می گیرد نیز کنترل می شود . تیتانیم در هنگام ساخت فولاد اغلب به صورت فروتیتانیم در می آید ، زیرا نقطه ذوب پایین و فشردگی بالایی را در مقایسه باتیتانیم دارا است .
  مصرف آینده از قطعه ی تیتانیم بستگی به تقاضای تولیدات این فلز دارد که توسط صنایع هوا و فضا صورت می گیرد .
تنگستن (Tungsten)
  در سال ۲۰۰۱ ، تخمین زده شد که در حدود ۲۵ تا ۳۰ درصد از زخایر تنگستن دنیا از فلزات بازیافتی بوده است . از تنگستن برای ساختن فیلامِنت ها و الکترود ها برای لامپ و سوپر آلیاژ ها استفاده می شود . مهم ترین منابعی را که تنگستن از آن بازیافت می شود را می توان آلیاژ ها و سوپر آلیاژ هایی نام برد که در آن ها تنگستن به کار رفته است .
  کاربیدهای سیمانی هم از تنگستن و کبالت ساخته شده اند که برای بازیافت تنگستن نیز این منبع مورد استفاده قرارمی گیرد . در این موارد کبالت به صورت جداگانه بازیافت می شود و تنگستن به پاراتنگستن تبدیل می شود و آن هم جداگانه بازیابی می شود .
  ایالات متحده در حدود ۱۰۸۰ تن تنگستن ، به ارزش ۵/۷ ملیون دلار بازیابی کرده است .
  نزدیک به ۷۵% از منابع تنگستن در کشورهای چین (۳۷%) ، آلمان (۱۴%) ، ژاپن (۱۰%) ، آفریقای جنوبی (۸%) ، روسیه (۵%)  قرار دارد .
  وانادیم (Vanadium)
  بیشتر وانادیم موجود به صورت آلیاژ با فلزات دیگر وجود دارد . وانادیم در حدود ۱% بافلزات دیگر ترکیب می شود و آلیاژ ها را به وجود می آورد . به همین دلیل است که نمی توان همه ی آلیاژ ها را منبعی مناسب برای بازیافت فلز وانادیوم شمرد . همچنین وانادیم به عنوان یک ماده سرعت دهنده
به کار می رود . بر اساس آمار های گرفته شده در حدود ۱% از کل مقدار وانادیم به عنوان کاتالیزور به کار می رود ؛ هر چند این استفاده تنها منبع بازیافت وانادیوم به شمار می رود .
  روی (Zinc)
  در سال ۲۰۰۱ در حدود ۳۰% از کل مقدار روی جهان از طریق بازیافت آن به دست آمده بود . از منابع مهم بازیافت روی می توان برنج ، خاک اوره ، ورقه های روی و ضایعات ورقه های گالوانیزه را نام برد . در حدود ۸۵ % از روی بازیافتی از قطعات جدید و از منابع مذکور می باشد . و ۱۵% دیگر قطعات کهنه و قدیمی را شامل می شود .
  برای بازیافت روی کوره مذاب و کوره های معمولی ، در اندازه های مختلفی وجود دارد . کوره های ذوب اغلب موادشیمیایی و اکیسد روی را از روی خالص جدا می کنند تا بتوانند روی خالص را به کارخانه ها دهند .
 بیشتر روی بازیافتی از خاک EAF به دست می آید . که با ذوب کردن آن روی را جدا می کنند .
  به دلیل تفاوت های گسترده در عملکرد و محتوای قطعاتی که در آن ها روی وجود دارد ، فرآیند بازیافت قطعه ی روی بسیار گسترده می باشد .
  اغلب برنج ، ضایعات ِرول های روی و گچ های مرده باید دوباره ذوب شوند . در مورد قطعه ی فلزی ِغیر آهنیِ مخلوط ، از روش های جداسازی با دست و جداسازی آهنربایی استفاده می کنند .
  زیرکونیوم (Zirconium)
  یکی از منابع برای بازیافت زیرکونیوم ، تبدیل کننده های گرمایی هستند . ۲% از شمش های زیرکونیوم از قطعات بازیافتی به دست می آید . این قطعات باید ذوب شوند و ناخالصی های آن گرفته شود و بعد به صورت شمش در آیند 

منبع: http://cofelink.com

یکشنبه 14 مرداد‌ماه سال 1397

سامانه اطلاع رسانی برای جمع آوری کنندگان زباله


سامانه-اطلاع-رسانی-برای-جمع-آوری-کنندگان-زباله

سیناپرس: یک شرکت دانش بنیان موفق به طراحی سامانه ای برای هماهنگی بین افرادی که می خواهند از شر زباله های خود خلاص شوند و جمع آوری کنندگان آن طراحی کرده است.

جمع آوری انواع پسماندها یکی از حوزه های بسیار پول ساز به شمار می رود و بسیاری از کشورهای دنیا به همین دلیل، توجه ویژه ای به پسماندهای خود می کنند. هند یکی از کشورهایی است که به خاطر توسعه نامتوازن، جمعیت بسیار زیاد و نبود مدیریت متمرکز برای پسماندها، همیشه با مشکلات زیادی در زمینه زباله های شهری خود روبرو بوده است.

در این میان یک شرکت دناش بنیان راه حلی برای مدیریت بهتر این وضعیت پیشنهاد کرده است. در هندوستان، حدود یک و نیم میلیون نفر به جمع آوری انواع زباله ها از زمین های انباشت پسماند مشغولند. این کار بسیار دشوار است و این افراد با فروش پسماندهای قابل بازیافت به مراکز بازیافت، درآمد کسب می کنند.

در این سامانه جدید آنلاین که «من زباله دارم» (I Got Garbage) نام دارد، افرادی که زباله جمع می کنند به افرادی که زباله ای دارند متصل می شوند. افرادی که می خواهند کسی زباله های آنها را ببرد، در این سامانه نام نویسی کرده و اطلاعات تماس خود را ثبت می کنند. این اطلاعات سپس به جمع آوری کنندگان زباله و یا سازمان های غیرانتفاعی که با آنها همکاری می کنند منتقل می شود. همچنین نقشه ای از مراکز جمع آوری و نوع پسماندی که هر کدام می پذیرند نیز در اختیار جمع آوری کنندگان قرار می گیرد.

هدف این شرکت دانش بنیان از طراحی این سامانه، کاهش وضعیت بغرنج زباله و نیز ارتقای معیشت جمع آوری کنندگان آن بوده است.

منبع: https://sinapress.ir/news/4691


یکشنبه 14 مرداد‌ماه سال 1397

چراغ هایی که با زباله روشن می شوند!

سوزاندن زباله برای تولید برق؛

سیناپرس: زباله منبع مهمی برای تولید انرژی محسوب می شود. پروژه های تولید برق از زباله علاوه بر تأمین نیاز برق خانوارها، صدها فرصت شغلی نیز ایجاد می کنند.

محمدحسین مقیمی، استاندار تهران روز گذشته در جلسه کارگروه آلودگی هوای تهران عنوان کرد: ۳۵۰۰ تن از مجموع ۸۰۰۰ تن زباله تولیدی در تهران باید سوزانده و تبدیل به برق شود.

استاندار تهران در عین حال خاطر نشان کرد: پسماندسوزی در سطح شهر تهران خلاف قانون است و هیچ کس حق ندارد در هیچ جای شهر، پسماند را بسوزاند. اگر قرار باشد پسماندسوزی در جایی صورت گیرد، حتما باید این کار به تایید محیط زیست برسد.پسماندسوزی حتما باید خارج از حریم شهر باشد.

تولید برق از زباله، یکی از راه های مدیریت پسماند

در مدیریت پسماند، چندین مرحله جداسازی و بازیافت انجام می گیرد؛ اما در نهایت، زباله هایی باقی می مانند که قابل بازیافت نیستند. این زباله ها باید در کوره های زباله سوز، سوزانده شوند و در طی این فرآیند، گاز متان آزاد می شود؛ از این گاز برای تولید برق استفاده می‌ شود.

اردیبهشت سال 95، کارخانه تولید برق از پسماند به روش هاضم در منطقه 4 تهران به بهره برداری رسید که توان تولید 2 مگاوات برق را دارد.

از هر ۱۰۰ تن زباله، یک مگاوات برق تولید می شود و ظرفیتی که در کارخانه هاضم وجود دارد، ۲ مگاوات برق است که می تواند برق ۳۰ هزار لامپ ۱۰۰ واتی - معادل برق مصرفی ۵۰۰ خانوار - را تأمین کند.

سوئد، واردکننده زباله برای تولید برق

شاید بتوان کشور سوئد را یکی از موفق ترین کشورهای جهان در زمینه بازیافت زباله عنوان کرد. درحالیکه در سال 1975 تنها 38 درصد زباله های خانگی این کشور بازیافت می شدند، این میزان درحال حاضر به 99 درصد افزایش یافته است؛ درحقیقت شاهد یک انقلاب بزرگ در چرخه بازیافت پسماند در سوئد هستیم.

نخستین کارخانه زباله سوزی سوئد در سال 1904 راه اندازی شد و درحال حاضر، 32 کارخانه در سراسر این کشور با سوزاندن زباله، برق تولید می کنند.

سوئد در سال 2015، نزدیک به 2.3 میلیون تن از زباله های خانگی را از طریق سوزاندن، به انرژی برق تبدیل کرد. حجم واردات زباله این کشور از نروژ، انگلیس و ایرلند در این سال، بالغ بر 1.3 میلیون تن بود. انتقادات زیادی بویژه از سوی فعالان محیط زیست نسبت به روند صادرات زباله از سوی انگلیس مطرح می شود.

اما اصلی ترین علت پیشتازی سوئد در زمینه بازیافت و تولید برق از زباله، دیدگاه و فرهنگ حاکم در این کشور در قبال محیط زیست است. سوئد نخستین کشوری است که در سال 1991، مالیات سنگینی را بر سوخت های فسیلی وضع کرد.

انگلیس تلاش می کند با احداث چند نیروگاه تولید برق از زباله، علاوه بر ایجاد فرصت های شغلی جدید، درصد بازیافت زباله های خانگی را از حدود 50 درصد کنونی به 65 درصد تا سال 2030 افزایش دهد

منبع: https://sinapress.ir/news/72439

یکشنبه 14 مرداد‌ماه سال 1397

پیش‌نیازهای بازیافت زباله در شهرک‌های صنعتی


صفیه رضایی: ایده ایجاد واحد صنعتی بازیافت زباله در شهرک‌های صنعتی بزرگ و وسیع میسر است و می‌تواند هزینه‌های حمل‌ونقل، جابه‌جایی و دفن و امحای زباله را کاهش دهد. به علاوه اینکه صنعت بازیافت سودآور است و می‌تواند چالش نبود محل دفن زباله که بین سازمان‌های محیط‌زیست، شهرداری و شرکت شهرک‌های صنعتی به وجود می‌آید را از بین ببرد. پیش‌نیاز تحقق این ایده در تمامی شهرک‌های صنعتی فرهنگ‌سازی برای تفکیک زباله است تا صنعت بازیافت بیش از پیش در کشور ما رشد کند.


براساس ماده ۱۱ قانون مدیریت پسماندها مصوب سال ۸۳ مجلس شورای اسلامی، مدیریت اجرایی پسماندها همگام با ضوابط سازمان محیط‌زیست مورد تاکید قرار گرفته است. حال اگر در شهرک‌های صنعتی واحدهای بازیافت زباله ایجاد شود میزان هزینه‌های جاری در سازمان‌ها کم خواهد شد. 
امروزه نگرش‌ها به زباله به عنوان ماده‌ای دورریختنی نیست بلکه به عنوان طلای کثیفی است که به مدیریت نیاز دارد و مدیریت پسماند یا مدیریت زباله شناخته می‌شود. در شهرک‌های صنعتی نیز مانند شهرک‌های مسکونی حجمی از زباله وجود دارد که نیاز است مدیریت، جانمایی و امحا شود و چه بسا نیاز باشد بر اثر فرآیند تبدیل، بازیافت شود. صنعتی که چندان در کشور ما قوی نیست. این در حالی است که کشورهای دیگر از صنعت بازیافت زباله درآمد زیادی دارند. با این حال ایده ایجاد واحد صنعتی بازیافت زباله اندکی باید مورد تجزیه و تحلیل قرار گیرد چراکه ممکن است سوال شود در کشوری که چندان در صنعت بازیافت سرمایه‌گذاری جدی نمی‌شود آیا احداث یک کارخانه بازیافت آن هم در شهرک‌های صنعتی امکان‌پذیر است؟ 
جمع‌آوری زباله‌ها
مرتضی دارایی، مدیرعامل شرکت شهرک‌های صنعتی استان ایلام در این زمینه به گسترش صنعت گفت: زباله‌های موجود در شهرک‌های صنعتی را مامور خدماتی شهرداری جمع‌آوری می‌کند و در یک محل تعیین‌شده دپو، سپس امحا می‌شود. 
دارایی معتقد است که ایجاد واحد صنعتی بازیافت زباله در شهرک‌های صنعتی ممنوع است چراکه برای واحدهای صنعتی غذایی که در آن محدوده فعالیت می‌کنند معضلات زیست‌محیطی ایجاد می‌کند. 
بازیافت؛ اقتصادی و به‌صرفه
بختیار رازانی، مدیرعامل شرکت شهرک‌های صنعتی لرستان نیز به گسترش صنعت گفت: میزان زباله‌ها در شهرک‌های صنعتی کم‌وسعت است از این رو در این شهرک‌ها به احداث کارخانه بازیافت زباله نیازی نیست اما در شهرک‌های صنعتی پروسعت احداث کارخانه بازیافت نه‌تنها صرفه اقتصادی دارد بلکه باعث مدیریت صحیح پسماندها خواهد شد. 
آن‌طور که رازانی بیان کرد، در استان لرستان کارخانه بازیافت برای شهرک‌های صنعتی تعریف نشده است؛ موضوعی که دارایی نیز برای استان متبوع خود بر آن صحه گذاشت. 
پیش‌نیاز بازیافت زباله
جهانگیر شاهمرادی، مدیرعامل شرکت شهرک‌های صنعتی البرز از وجود کارخانه بازیافت در شهرک صنعتی اشتهارد خبر داده است. این کارخانه بازیافت زباله‌های نایلونی و پلاستیکی را بازیافت می‌کند. 
وی در توضیحات بیشتری به گسترش صنعت گفت: نوع زباله‌های واحدهای صنعتی با هم فرق دارد. از این رو روش یکسان بازیافت برای تمامی زباله‌ها وجود ندارد. مگر اینکه یک شهرک تخصصی وجود داشته باشد که در تمامی زون‌بندی‌های آن واحدهای همگن باشند و تمامی زباله‌های آن یکسان جمع‌آوری شود. 
شاهمرادی گفت: متاسفانه مشکلی که در تمامی استان‌های کشور وجود دارد مربوط به امحا و بازیافت زباله‌ها است چراکه برای زباله‌های صنعتی و ویژه، زیرساخت‌های لازم امحا وجود ندارد و محل‌هایی را که سازمان محیط‌زیست برای امحای زباله درنظر می‌گیرد مربوط به پسماندهای خانگی است و به طور معمول برای زباله‌های صنعتی و بیمارستانی کمتر برنامه‌ریزی می‌شود. وی گفت: برای بازیافت زباله‌های خشک مانند کاغذ در داخل شهرک‌های صنعتی امکان احداث واحد صنعتی بازیافت وجود دارد اما پسماندهای حجیم و بزرگ به تعیین محل امحا نیاز دارد. مدیرعامل شرکت شهرک‌های صنعتی البرز در بررسی مشکلات بازیافت زباله‌های صنعتی گفت: واقعیت این است که شهرک‌های بزرگ در کلانشهرهایی مانند البرز و تهران به تفکیک ویژه زباله و محل بازیافت نیاز دارد به ویژه برای شهرک‌های بزرگ صنعتی نیز باید این رویکرد در پیش گرفته شود. البته هم‌اکنون برای بازیافت زباله‌های پلیمری مشکلی وجود ندارد اما نیاز است برای امحای بخشی از زباله‌ها که امکان بازیافت آن در شهرک‌های صنعتی وجود ندارد محل ویژه امحا از طرف سازمان محیط‌زیست معرفی شود. در بررسی نکاتی که مدیران عامل شرکت‌های استانی ایلام، لرستان و البرز مطرح کردند به چند نکته می‌توانیم اشاره کنیم؛ نخست اینکه زباله‌ها در شهرک‌های صنعتی به دو دسته تقسیم می‌شوند: زباله‌های عادی که شرکت‌های خدماتی وابسته به شهرداری آنها را از سطح شهرک‌های صنعتی جمع‌آوری می‌کنند. دوم پسماندهای ویژه و صنعتی که مدیریت آنها بر عهده واحد صنعتی است و زیرنظر سازمان محیط‌زیست باید امحا شود. گام نخست در بازیافت زباله تفکیک آن است و تا زمانی که این تفکیک انجام نشود، نمی‌توان به موضوع بازیافت ترکیبات زباله خوش‌بین بود به ویژه اینکه این رویکرد احداث واحدهای صنعتی بازیافت زباله ایده‌ای است که در تمامی شهرک‌های صنعتی قابل اجرا نیست چراکه تفکیک زباله‌های تمامی واحدهای صنعتی در رشته- صنعت‌های مختلف سخت است. نکته دیگر اینکه متولی جمع‌آوری زباله‌های معمولی شهرداری است اما زباله‌های صنعتی را باید واحدهای صنعتی هماهنگی برای امحا و جابه‌جایی آن را انجام دهند. به عبارتی، مدیریت پسماندها بر عهده صاحبان صنایع است چراکه باید محل جمع‌آوری و دفن پسماندها در ابتدا معلوم و بعد از آن کار انتقال انجام شود. از این رو امحا و دفن پسماندهای صنعتی در شهرک‌ها و نواحی صنعتی برعهده صاحبان صنعت بوده و فقط شناسایی محل مناسب انباشت پسماندها و هماهنگی با دستگاه‌های مربوط برعهده شرکت شهرک‌های صنعتی استانی است. حمل‌ونقل زباله و پسماندهای تولیدشده در واحدهای مستقر در شهرک‌های صنعتی با ایجاد تفاهم بین شرکت شهرک‌های صنعتی و شرکت جداسازی و دفن زباله و پسماند بررسی شده است. 
 نکته دیگر مربوط به کاهش هزینه‌های حمل‌ونقل و سودآوری بابت وجود کارخانه بازیافت زباله است. به هر میزان سعی شود که در شهرک‌های صنعتی یا در کنار آنها احداث کارخانه‌های بازیافت زباله پیگیری شود، از چالش امحای زباله‌ها نیز کاسته خواهد شد. 
بدیهی است در صورتی که الزامات مدیریت پسماند نهادینه شود، همه مردم و صنعتگران رعایت می‌کنند. همچنین درباره جلوگیری از آلایندگی‌های صنعتی و دفع و تفکیک زباله‌ها به صورت اصولی، همکاری تمام دستگاه‌های دولتی و خصوصی مورد نیاز است. ممکن است وضعیت مدیریت پسماند به‌دلیل آگاهی ناکافی واحدهای صنعتی از قانون و نحوه برخورد با پسماند تولیدی، به‌کار نگرفتن افراد دانش‌آموخته متخصص مسئول پسماند در واحدهای صنعتی، قانون‌گریزی برخی واحدهای دارای پسماند صنعتی و خاص، نبود زیرساخت‌های لازم و در دسترس در زمینه مدیریت پسماند و اجرا نشدن موثر برخی از مفاد قانون مدیریت پسماند از سوی متولیان مشخص شده دچار اخلال شود که در این زمینه توجه بیشتر و برنامه‌ریزی صحیح و اصولی بیشتر احساس می‌شود. همچنین در سایر گروه‌های پسماند مانند پسماندهای خاص باید ضوابط نگهداری، دفن و بازیافت زباله به خوبی برای واحدهای تولیدکننده از سوی تمامی بخش‌های تخصصی و علمی و نظارتی برای واحدهای صنعتی تبیین شود تا کمترین مشکلات زیست‌محیطی ناشی از این گروه از پسماندها ایجاد شود. حتی می‌توان در حالتی آرمانی شرایطی را تصور کرد که یک شهرک صنعتی بازیافت زباله ایجاد شود و زباله‌ها درحالت تفکیک شده به چرخ بازیافت و مصرف درآیند.

چهارشنبه 3 مرداد‌ماه سال 1397

چند حقیقت درباره آلودگی محیط زیست که احتمالا نمی دانستید

وبسایت روزیاتو - حامد آل محمد: جامعه ای که ما امروزه در آن زندگی می کنیم، به صنعت اهمیت بسیار زیادی می دهد و آن را به صورت جدی دنبال می کند. به همین دلیل، آلودگی ناشی از این مسئله روز به روز در حال افزایش بوده و جهان پیرامون ما را تحت تاثیر قرار داده است. بسیاری از شهرهای دنیا با معضل آلودگی محیط زیست مواجه هستند و سعی می کنند راه حلی مناسب برای آن بیابند. در این زمینه می توان از کشور چین به عنوان یکی از آلوده ترین سرزمین های جهان نام برد.

مسئله آلودگی محیط زیست تا کنون بسیار مورد بحث قرار گرفته است. اخیرا کشورهای جهان به توافقی دست یافته اند که بر اساس آن، حجم استفاده از سوخت های فسیلی کاهش خواهد یافت و انرژی های پاک مانند باد و خورشید جایگزین آن ها می شوند. با این حال، حقایقی درباره آلودگی وجود دارد که کمتر کسی از آن ها آگاه است. ما در این مطلب قصد داریم ۱۶ مورد از آن ها را برای شما بازگو کنیم. تا پایان همراه باشید.

۱- تاثیر چین بر آمریکا

16حقیقت درباره آلودگی محیط زیست که احتمالا نمی دانستید

آلودگی کشور چین می تواند الگوهای هوا در کشور آمریکا را تغییر دهد. کمتر از ۵ روز طول می کشد که جریان آلودگی از چین به ایالات متحده برسد. این امر از تولید باران و برف توسط ابر ها جلوگیری می کند

.۲- مرگ های زود رس

16حقیقت درباره آلودگی محیط زیست که احتمالا نمی دانستید

بر اساس اعلام سازمان بهداشت جهانی، بیش از ۷ میلیون مورد مرگ زود رس بر اثر آلودگی هوا رخ داده است

.۳- آواز پرندگان

16حقیقت درباره آلودگی محیط زیست که احتمالا نمی دانستید

بسیاری از پرندگان به خاطر وجود نور مصنوعی زیاد، در زمانی اشتباه آواز می خوانند

.۴- قاره زباله ها

16حقیقت درباره آلودگی محیط زیست که احتمالا نمی دانستید

قاره ای به نام «زباله دان بزرگ اقیانوس آرام» در این مکان وجود دارد که از زباله های دریایی شناور درست شده است. وسعت این سرزمین بیش از ۲ برابر کشور آمریکا برآورد می شو

د.۵- حمل و نقل نفت

16حقیقت درباره آلودگی محیط زیست که احتمالا نمی دانستید

از هر ۱ میلیون تن نفتی که حمل می شود، ۱ تن آن به درون اقیانوس ها می ریزد

.۶- چین

16حقیقت درباره آلودگی محیط زیست که احتمالا نمی دانستید

چین آلوده ترین کشور جهان به شمار می رود. نفس کشیدن در پکن پایتخت این کشور، معادل با کشیدن ۲۱ نخ سیگار در روز است.

۷- آلودگی آب ها

16حقیقت درباره آلودگی محیط زیست که احتمالا نمی دانستید

هند از این نظر آلوده ترین کشور جهان است. بیشتر زباله های این سرزمین درون رودخانه گنگ ریخته می شوند. این رود مکانی مقدس برای مردم هند به شمار می رود.

۸- نوشیدن آب های آلوده

16حقیقت درباره آلودگی محیط زیست که احتمالا نمی دانستید

هر ۸ ثانیه، یک کودک به خاطر نوشیدن آب های آلوده جان خود را از دست می دهد

.۹- رودخانه روسیه

16حقیقت درباره آلودگی محیط زیست که احتمالا نمی دانستید

دریاچه کاراچای که در کشور روسیه قرار دارد، آلوده ترین دریاچه جهان (مواد رادیو اکتیو) شناخته می شود.۱۰- آلودگی شدید و محدود شدن فضای شنا
16حقیقت درباره آلودگی محیط زیست که احتمالا نمی دانستید

۴۰ درصد دریاچه های ایالات متحده به قدری آلوده هستند که نمی توان در آن ها به شنا، ماهیگیری و یا دیگر فعالیت های آبی پرداخت

۱۱- حشره کش ها

16حقیقت درباره آلودگی محیط زیست که احتمالا نمی دانستید

بیش از ۱۰۰ نوع آفت کش در هوا، آب و یا خاک وجود دارند که می توانند نوزاد های ناقص، تغییرات ژنتیکی و یا سرطان را به وجود بیاورند

۱۲- ماشین ها

16حقیقت درباره آلودگی محیط زیست که احتمالا نمی دانستید

بیش از ۵۰۰ میلیون دستگاه خودرو در جاده های جهان تردد می کنند. این رقم می تواند طی سال های آینده به ۱ میلیارد عدد نیز برسد

.۱۳- دیوار بزرگ آلودگی

16حقیقت درباره آلودگی محیط زیست که احتمالا نمی دانستید

دیوار بزرگ چین در تصاویر ماهواره ای نمایان نیست، در حالی که آلودگی این کشور به خوبی مشاهده می شود

۱۴- ماهی ها

16حقیقت درباره آلودگی محیط زیست که احتمالا نمی دانستید

ماهی هایی که در آب های آلوده زندگی می کنند، احتمالا حس بویایی خود را از دست خواهند داد

۱۵- افزایش بارش برف

16حقیقت درباره آلودگی محیط زیست که احتمالا نمی دانستید

مطلاعات نشان می دهند که بین افزایش آلودگی در کشور چین و بیشتر شدن بارش برف در شهر کالیفرنیای آمریکا، رابطه وجود دارد

۱۶- ماشین ها زمانی به عنوان راه حل رفع آلودگی شناخته می شدند

16حقیقت درباره آلودگی محیط زیست که احتمالا نمی دانستید

در اویل قرن بیستم میلادی، اسب ها آلودگی زیادی (مدفوع) ایجاد می کردند. در آن زمان، خودرو ها به عنوان جانشینی مناسب و سبز شناخته می شدند.

چهارشنبه 3 مرداد‌ماه سال 1397

10 اتفاق مهم و چالش‌برانگیز در حوزه محیط زیست

فهیمه حسن‌میری: دوستدار محیط زیست، طرفدار حمایت از حقوق حیوانات، پیگیر اخبار زیست‌محیطی و اهل رعایت و همکاری با انجمن‌های محیط زیستی باشیم یا نباشیم، زندگی‌مان به صورت مستقیم و غیرمستقیم به سالم بودن محیطی که در آن زندگی می‌کنیم پیوند خورده است. کم‌توجهی مردم عادی و مسئولان به محیط زیست و گم شدن این مسائل در بین دغدغه‌های روزانه، شرایطی را پیش می‌آورد که حالا با آن درگیریم. بروز انواع بیماری‌ها، مختل شدن فعالیت‌های روزمره، کم شدن کیفیت زندگی و بسیاری از تبعات دیگر، حاصل سال‌ها کم‌توجهی به این مقوله بوده است. با توجه به این که علاوه بر مردم، دولت‌ها نقش مهمی در بهبود بخشیدن یا بدتر کردن چنین شرایطی دارند، در این گزارش مروری داریم بر بعضی از مهمترین و جنجالی‌ترین اتفاق‌های محیط زیستی در دولت دهم؛ هرچند به اعتقاد کارشناسان محیط زیست آسیب‌ها، خطرات و لطماتی که محیط زیست در این سال‌ها دیده بیشتر از این است که در یک گزارش گنجانده شود

 


1: ماجرای فروش پارک پردیسان

سازمان حفاظت محیط زیست در اسفندماه سال 89 از هیات دولت مصوبه‌ای دریافت کرد که به این سازمان اجازه می‌داد با حفظ منافع مردمی، پارک پردیسان را بفروشد. با این که سازمان حفاظت محیط زیست بارها وجود این مصوبه را تکذیب کرد و آن را یک خبر دروغ خواند، اما انتشار عکس آن در خبرگزاری‌ها بر این موضوع صحه گذاشت. بعد از آن، اعضای شورای شهر تهران نگرانی خود از وجود این مصوبه را اعلام کردند و برای جلوگیری از فروش این پارک، از دولت به دیوان عدالت اداری شکایت کردند. بعد از انتظارهای فراوان و نگرانی از سرانجام این پارک، اقدام شورای شهر نتیجه‌‌بخش بود و دیوان عدالت اداری به لغو مصوبه دولت رای داد.

یکی از مشکلات زیست‌محیطی که پیش از این هم وجود داشت ولی در سال‌های اخیر شدت گرفت، گردوغبار شدید در شهرهای جنوبی و غربی کشور بود که گاهی تا حدی زیاد می‌شد که زندگی روزانه مردم را هم با مشکل مواجه می‌کرد. این معضل در حالی روز به روز ابعاد بیشتری گرفت که اگر مسئولان برای آن اهمیت بیشتری قائل بودند و راهکارهای مدبرانه‌ای در نظر می‌گرفتند بخش زیادی از آن رفع می‌شد چرا که درست است که به گفته آنها، بخش زیادی از این مشکل از کشورهای همسایه ناشی می‌شود اما به گفته کارشناسان محیط زیست از طرفی با همکاری با آن کشورها و مالچ‌پاشی و از طرف دیگر با رسیدگی به وضعیت تالاب‌های در حال خشک شدن کشور خودمان، امکان کاهش این میزان گرد و غبار وجود داشت. این بی‌توجهی به مساله ریزگردها تا حدی بود که در سال 91 بر خلاف سال 90 که صد میلیارد تومان اعتبار برای مهار ریزگردها و ساماندهی تالاب‌ها و دریاچه‌ها بودجه اختصاص داده شده بود ردیف بودجه خاصی برای این مباحث در نظر گرفته نشد.

2: گردوغبار در شهرهای جنوبی و غربی 

3: کاهش بودجه محیط زیست

در شرایطی که محیط زیست با مشکلات زیادی مواجه است و در آخرین رتبه‌بندی معتبر بین‌المللی اعلام شد ایران در جایگاه صد و چهاردهم از بین 130 کشور قرار گرفته، انتظار می‌رفت برای کاهش این مشکلات و به دست آوردن جایگاه بهتر بودجه بیشتری به محیط زیست اختصاص پیدا کند. با این حال آنچه اتفاق افتاد این بود که بودجه محیط زیست در سال 92 با کاهشی 30 درصدی مواجه شد. کاهشی که اگرچه در مجلس مورد موافقت قرار گرفت، اما مجلسی‌ها دیر ارائه شدن لایحه بودجه از طرف دولت و همکاری نکردن سازمان محیط زیست برای بررسی‌های همه‌جانبه این موضوع را به عنوان مقصر معرفی می‌کنند به طوری که به گفته آنها سازمان محیط زیست در لایحه جدید طرح جدیدی درخصوص کاهش آلودگی هوا و احیای دریاچه ارومیه ارائه نداد و همچنین ردیف بودجه جلوگیری از آلودگی هوا نسبت به سال گذشته ۳۹ درصد کاهش یافت.

4: آلودگی هوا در شهرهای بزرگ و صنعتی

یکی از مهمترین چالش‌های محیط زیستی اخیر در سال‌های اخیر، آلودگی هوا بوده است. موضوعی که نه تنها در تهران شدت گرفت، بلکه پایش به شهرهای بزرگ و صنعتی مانند مشهد، اصفهان و اراک هم باز شد. طبق استانداردهای جهانی، آلودگی هوا در هر شهر فقط یک بار در سال می‌تواند از حد مجاز فراتر رود، با این حال ساکنان شهرهای بزرگ در ایران، روزهای زیادی از سال را به خانه‌نشینی دعوت شدند. با این که سال به سال و مخصوصا با شروع فصل سرما، آلودگی هوا شدت می‌گرفت و پزشکان و متخصصان نسبت به عوارض زندگی در چنین فضایی هشدار می‌دادند و مردم منتظر اقدام اساسی از طرف مسئولان برای حل یا کاهش این بحران بودند، تنها کاری که انجام شد ارائه طرح‌های بی‌ثمری بود مانند آبپاشی بر فراز شهر، تعطیلی چند روزه مدارس و اداره‌ها، طرح زوج یا فرد کردن خودروها و ...

5: مصوبه بهره‌برداری از معادن در مناطق حفاظت شده

در آخرین روزهای سال 91 خبری از مصوبه هیات وزیران رسید مبنی بر این که از سازمان حفاظت از محیط‌ زیست کشور خواسته تا معادن موجود در محدوده مناطق حفاظت شده را برای واگذاری به مردم شناسایی کند. این خبر با این که جای تعجب فراوان داشت که مگر مسئولان معنای واژه "مناطق حفاظت شده" را نمی‌دانند، اما اولین مورد از این دست تصمیمات نبود. در سال 88 هم شورای عالی محیط زیست مصوبه‌ای داشت مبنی بر این که محدودیت‌هایی که تا قبل از آن برای این مناطق درنظر گرفته می‌شد، تا حدودی برداشته شد و وزارتخانه‌های متعددی چون وزارت راه، مسکن و دفاع و حتی سازمان گردشگری حق ورود به آن و اجرای برنامه‌های خود را پیدا کردند. اما با مصوبه جدیدی که داده شد، این نگرانی پیش آمد که دیگر فرقی بین مناطق حفاظت شده و مناطق عادی وجود نداشته باشد و کم‌کم بهره‌برداری از معادن، فعالیت‌های راه‌سازی و گردشگری را هم به آنجا باز کند. این در حالی است که به گفته کارشناسان محیط زیست، این مساله در هیچ جای دنیا سابقه ندارد و حتی اگر مناطقی که قرار است از آنها حفاظت شوند هم معدن داشته باشند بعد از قرار گرفتن تحت این عنوان هیچ مجوزی برای اکتشاف در معادن آنها صادر نمی‌شود.6: افت سطح آب‌های زیرزمینی

افت سطح آب زیرزمینی یکی از مسائلی است که شاید مردم عادی توجه کمتری به آن داشته باشند و از اهمیت آن و عواقبی که می‌تواند داشته باشد بی‌خبر باشند، اما در این میان توقعی که از مسئولان و کارشناسان محیط زیست می‌رود این است که نسبت به این مسائل حساس باشند، توقعی که چندان هم برآورده نشده چرا که به جای انجام اقداماتی برای پیشگیری یا رفع این مشکل، دست به اقداماتی زده شد که این مشکل را چندبرابر کند. آمارها نشان می‌دهد آب‌های زیرزمینی در ایران به‌خصوص در دشت اصفهان، یزد، کرمان و جنوب خراسان منفی است یعنی میزان برداشت از این سفره‌ آب‌های زیرزمینی بیش از مقدار و توانایی آن‌هاست. افزایش بی‌رویه برداشت از آب‌های زیرزمینی تهران هم طوری است که به گفته کارشناسان، تا 10 سال دیگر، چیزی به عنوان سفره آب زیرزمینی در تهران وجود نخواهد داشت و علاوه بر تهران، زمین‌های شهریار، ری و دشت‌های ورامین هم در حال فرونشستن هستند. با این حال، کاری که انجام شد این بود که نمایندگان مجلس طرحی را به تصویب رساندند که بر اساس آن وزارت نیرو مکلف شد برای چاه‌های آب کشاورزی فعال فاقد پروانه بهره‌برداری واقع در دشت‌های ممنوعه آبی پروانه صادر کند؛ تصمیمی که اگر چه مورد انتقاد وزارت نیرو و فعالان محیط زیست واقع شد اما این اعتراض‌ها برای تصویب نشدن آن فایده‌ای نداشت.7: سد گتوند 


در شرایطی که کارشناسان محیط زیست بارها بر تاثیرات مخرب ساخت بی‌رویه سد هشدار دادند، اما مسئولان با بی‌توجهی هرچه بیشتر به این هشدارها، راهی را که در پیش گرفته بودند ادامه دادند. یکی از پروژه‌هایی که انجام گرفت و تبعاتش هم طولی نکشید که پیدا شود، ساخت سد گتوند بود؛ سدی که با افتتاح آن یک فاجعه اجتماعی و زیست‌محیطی شکل گرفت و زندگی40 هزار روستایی را تحت‌الشعاع قرار داد. در کنار تهدید تمدن چندهزار ساله ایران بر اثر ساخت این سد، زیرآب رفتن 35 روستا همراه با آوارگی و بیکاری 40 هزار روستایی نتیجه‌ای بود که ساخت این سد به همراه داشت. این مشکلات به قدری بود که درنهایت، با تلاش‌ها و هشدارهایی که داده شد، سازمان بازرسی کل کشور دستور تخلیه سدگتوند را صادر کرد.8: کشتار خرس‌های سمیرمی

کشتار و سلاخی سه قلاده خرس در سمیرم‌ که دیدن تصاویر آن دل هر کسی را به درد می‌آورد، اتفاقی بود که سال گذشته افتاد و نه تنها دوستداران محیط زیست بلکه عموم افراد جامعه را متاسف کرد و منتظر برخورد دستگاه‌های قضایی با این افراد بودند. سرانجام جلسه دادگاه متهمین برگزار شد و هر کدام از متهمین به ۱۸ ماه حبس تعزیری و ۵ سال محرومیت از شکار و حمل اسلحه شکاری محکوم شدند. این حکم در حالی صادر شد که به عقیده بسیاری از طرفداران محیط زیست، قوانین ما باید مجازات‌های بیشتری برای خاطیان محیط زیست و شکار غیرمجاز حیوانات در نظر بگیرد چرا که در غیر این صورت باز هم شاهد چنین رفتارهایی خواهیم بود.

9: خشک شدن تالاب‌ها

مدیریت نادرست منابع آبی، نگرانی جدی را درباره خشک شدن تالاب‌ها به وجود آورده است. بختگان، پریشان، هامون، گاوخونی و گندمان علاوه بر این که با تهدیدهای جدی مواجه هستند، اگر به موقع فکری برایشان نشود، خودشان می‌توانند تهدیدهایی جدی محسوب شوند. مساله اینجاست که با همه اینها و در چنین شرایط بحرانی، در چند سال گذشته نه تنها توجه خاصی به بهبود وضعیت دریاچه‌ها و تالاب‌های در معرض خطر نشد بلکه با مصرف بی‌رویه منابع آّبی، جانمایی غلط سدها و بی‌توجهی به اهمیت حق‌آبه تالاب‌ها، وضعیت این منابع طبیعی رو به وخامت هم رفت.

10: وبالاخره اوضاع بحرانی دریاچه ارومیه

دریاچه ارومیه که حالا دیگر همه با شنیدن نام آن برایش دل‌ می‌سوزانند و از آنچه بر این جاذبه طبیعی کشورمان گذشته، اظهار تاسف می‌کنند، هنوز هم روزهای سختی را پشت سر می‌گذارد. هم‌اکنون دوسوم این دریاچه خشک و تبدیل به شوره‌زار شده و این امر به این معنی است که عمق متوسط این دریاچه به شدت کاهش یافته به طوری که در ابتدا عمق متوسط این دریاچه برابر 14 متر بود اما عمق متوسط این دریاچه در شرایط فعلی 2متر است. به عقیده کارشناسان، در صورت خشک شدن این دریاچه هوای معتدل منطقه به هوای گرمسیری با بادهای نمکی تبدیل خواهد شد و بارش باران نمک در استان‌های همجوار آن، منجر به آواره شدن چندین میلیون نفر می‌شود. با همه این هشدارها و حتی با اعتراضی که در سال 90 نسبت به وضعیت بحرانی این دریاچه انجام شد و در مواردی این قضیه رنگ و بوی سیاسی هم گرفت،‌ اما باز هم اقدامی اساسی برای بهبود وضعیت آن شاهد نبودیم و طرح‌های مختلفی که برای نجات این دریاچه مطرح شد همگی بی‌فایده بودند از جمله باروری ابرها، انتقال آب از طریق رودخانه‌هایی مانند ارس به دریاچه ارومیه و جلوگیری از ادامه برداشت‌های غیرمجاز آب از طریق چاه‌ها. در حالی که هیچکدام از این کارها تا کنون درمانی برای وضعیت وخیم این دریاچه بیمار نبوده‌اند، در آخرین روزهای کاری دولت، احمدی‌نژاد به وزارت نیرو دستوری داد مبنی بر استفاده از همه ظرفیت‌ها و امکانات برای جلوگیری از ادامه روند خشکی در دریاچه ارومیه. او در جریان سفر هیئت دولت به آذربایجان غربی تاکید کرد که دولت نگاه ویژه‌ای به احیاء و بهبود وضعیت این دریاچه دارد و در این زمینه اجرای پروژه‌‌هایی را آغاز کرده و دستور داده برای نجات این دریاچه اقدام شود؛ دستوری که بعید است ظرف این مدت کوتاه بتواند کوتاهی‌های این چند سال را جبران کند

منبع: 

https://www.khabaronline.ir/detail/304488/society/environment

   1       2       3       4       5       ...       46    صفحه بعدی