زباله و بازیافت

اخبار مربوط به زباله و بازیافت
سه‌شنبه 16 دی‌ماه سال 1393

با زمین چه کردیم؟

با زمین چه کردیم؟

اجتماعی | با زمین چه کردیم؟ در روزهای گرم تابستان که برای کارهای مختلف شخصی و روزانه به خیابان می رویم، خیلی ساده برای رفع تشنگی به اولین بقالی یا سوپر رفته و یک بطری پلاستیکی آب معدنی می خریم و بعد از تمام شدن آب، بطری را داخل سطل زباله می اندازیم.
 

اما شاید خودمان هم به درستی ندانیم که با هر بطری، ناخواسته تیشه به ریشه زمینی می زنیم که میلیون ها سال است با نجابت میزبانمان بوده!

درخت هایش زا بریده ام و تنش را برای ساختن جاده ها زخمی کرده ایم، روی رودهایش سد زده ایم و دریاچه ها را خشکانده ایم، زباله های اتمی را زیر خاکش دفن کرده ایم و تا توانسته ایم آب و هوایش را آلوده کرده ایم...

اما شاید یکی از مهمترین جنایاتی که تا کنون در حق زمین شده، ترویج استفاده از ظروف یکبار مصرف پلاستیکی باشد. ظروفی که گرچه یک بار مصرف می شوند اما تا سالیان دراز بدون تجزیه شدن، روی زمین باقی مانده و آن را آلوده می کنند.

به گزارش همشهری آنلاین:

یک خانواده به طور میانگین 827 بطری پلاستیکی در سال، مصرف می ‏کند. سایر ظروف یک بار مصرف، کیسه‏های زباله و صدها وسیله دیگر را هم به آن اضافه کنیم، می ‏بینیم که سهم هر یک از ما در آلوده کردن محیط‏ زیست اطرافمان بسیار زیاد است. ماده اصلی پلاستیک مواد نفتی است و بیش از هزاران نوع پلاستیک‏ با کاربرد‏های متفاوت وجود دارد. هزینه ساخت وسایل پلاستیکی چون در بسیاری موارد ارزان‏ تر از مواد دیگر است مورد توجه تولیدکنندگان قرار می ‏گیرد.

جالب اینجاست که دانشمندان از سال ها پیش به فکر ساختن مواد پلاستیکی بی خطر برای محیط زیست افتاده اند اما هنوز قادر به ساختن ماده ای که بتواند با پلاستیک رقابت کند و به طور کامل جایگزین آن شود، نشده اند.

تا کنون انواع بسیاری از ظروف یکبار مصرف با استفاده از مواد اولیه آلی ساخته شده اما بالا بودن هزینه تمام شده این محصولات، مشکل استفاده از ظروف پلاستیکی را حل نکرده است.

هر ظرف پلاستیکی برای تجزیه شدن، به 300 تا 500 سال زمان نیاز دارد. با این توصیف، خودمان قضاوت کنیم که سهم هر یک از ما در آلودگی این کره خاکی چه قدر است...

با زمین چه کردیم؟

با زمین چه کردیم؟

با زمین چه کردیم؟

با زمین چه کردیم؟

با زمین چه کردیم؟

با زمین چه کردیم؟

با زمین چه کردیم؟

 



  به قلم : نوشین محمدعلی

با زمین چه کردیم؟

اجتماعی | با زمین چه کردیم؟ در روزهای گرم تابستان که برای کارهای مختلف شخصی و روزانه به خیابان می رویم، خیلی ساده برای رفع تشنگی به اولین بقالی یا سوپر رفته و یک بطری پلاستیکی آب معدنی می خریم و بعد از تمام شدن آب، بطری را داخل سطل زباله می اندازیم.
 

اما شاید خودمان هم به درستی ندانیم که با هر بطری، ناخواسته تیشه به ریشه زمینی می زنیم که میلیون ها سال است با نجابت میزبانمان بوده!

درخت هایش زا بریده ام و تنش را برای ساختن جاده ها زخمی کرده ایم، روی رودهایش سد زده ایم و دریاچه ها را خشکانده ایم، زباله های اتمی را زیر خاکش دفن کرده ایم و تا توانسته ایم آب و هوایش را آلوده کرده ایم...

اما شاید یکی از مهمترین جنایاتی که تا کنون در حق زمین شده، ترویج استفاده از ظروف یکبار مصرف پلاستیکی باشد. ظروفی که گرچه یک بار مصرف می شوند اما تا سالیان دراز بدون تجزیه شدن، روی زمین باقی مانده و آن را آلوده می کنند.

به گزارش همشهری آنلاین:

یک خانواده به طور میانگین 827 بطری پلاستیکی در سال، مصرف می ‏کند. سایر ظروف یک بار مصرف، کیسه‏های زباله و صدها وسیله دیگر را هم به آن اضافه کنیم، می ‏بینیم که سهم هر یک از ما در آلوده کردن محیط‏ زیست اطرافمان بسیار زیاد است. ماده اصلی پلاستیک مواد نفتی است و بیش از هزاران نوع پلاستیک‏ با کاربرد‏های متفاوت وجود دارد. هزینه ساخت وسایل پلاستیکی چون در بسیاری موارد ارزان‏ تر از مواد دیگر است مورد توجه تولیدکنندگان قرار می ‏گیرد.

جالب اینجاست که دانشمندان از سال ها پیش به فکر ساختن مواد پلاستیکی بی خطر برای محیط زیست افتاده اند اما هنوز قادر به ساختن ماده ای که بتواند با پلاستیک رقابت کند و به طور کامل جایگزین آن شود، نشده اند.

تا کنون انواع بسیاری از ظروف یکبار مصرف با استفاده از مواد اولیه آلی ساخته شده اما بالا بودن هزینه تمام شده این محصولات، مشکل استفاده از ظروف پلاستیکی را حل نکرده است.

هر ظرف پلاستیکی برای تجزیه شدن، به 300 تا 500 سال زمان نیاز دارد. با این توصیف، خودمان قضاوت کنیم که سهم هر یک از ما در آلودگی این کره خاکی چه قدر است...

با زمین چه کردیم؟

با زمین چه کردیم؟

با زمین چه کردیم؟

با زمین چه کردیم؟

با زمین چه کردیم؟

 

سه‌شنبه 16 دی‌ماه سال 1393

گیاهی که 9 ریشتر زلزله را هم تحمل می کند

گیاهی که 9 ریشتر زلزله را هم تحمل می کند

دانستنی ها | گیاهی که 9 ریشتر زلزله را هم تحمل می کند حتی اگر دنیای بدون درخت هم برای آدم های ماشینی قابل تصور باشد، اما یک دنیای بدون چوب را نمی توان متصور بود، چوب ماده ای که در بسیاری از وسایلی که روزمره در از آنها استفاده می کنیم به کار می رود.
 

گیاه بامبو در بسیاری از نقاط دنیا یافت می شود اما این گیاه در ژاپن تنها یک گیاه نیست بلکه جزوی از فرهنگ و تاریخ مردم این کشور است و می توان رد آن را در هر جای این کشور مشاهده کرد.

از بامبو برای ساخت خانه و سر پناه، ساخت لوازم منزل و دکوراسیون همچنین سازهای موسیقی و خیلی چیز های دیگر استفاده می شود این گیاه داری خواص جالی است که در هیچ گیاه دیگری در دنیا یافت نمی شود.

یک شاخه بامبو از بسیاری آلیاژهای فولادی مقاومت بالاتری دارد همچنین می تواند بیشتر از بسیاری از انواع بتن ها مقاومت داشته باشد و موریانه هم بر آن اثری ندارد و مانند چوب دارای رگه و گره نیست و کاملا یک پارچه است، از این رو از بامبو یک منبع خوب برای ساخت و ساز است که از گذشته تا به امروز هم از آن استفاده می شود ولی دانستن این که خانه های ساخته شده از بامبو تا 9 ریشتر زلزله را تحمل می کنند شاید توجیه بیشتری برای استفاده هر چه بیشتر بامبو در ساخت و ساز باشد.

این گیاه که دارای رکورد رشد سرعت است می تواند تا یک متر و بیست سانتی متر در روز رشد کند و می توان شاخه های آن را هر سه سال یک بار به صورت کامل برداشت کرد بدون آن که اثری بر محیط زیست یا سلامت خود گیاه داشته باشد.

هر گیاه بامبو تا 150 بار قابل برش و استفاده است و هر 6 ماه یک بار به اندازه طبیعی خود باز می گردد یعنی زمانی که برای یک درخت بین 30 تا 50 سال طول می کشد. البته در مورد بامبو جالب اینجاست که این گیاه وقتی کاشته شود تا 5 سال هیچ رشدی ندارد و پس از 5 سال و ریشه دواندن در زمین، آماده رشد پرسرعت و شگفت انگیز خود می شود.

با این اوصاف و با توجه به نیاز بیشتر ما به چوب که منجر به از بین رفتن هر روزه جنگل ها می شود شاید بامبو راه حلی برای آینده بشر باشد تا بتواند جنگلها را حفظ کرد تا دنیایی که روز به روز نفس کشیدن در آن سخت تر می شود را نجات پیدا کند.

  منبع : خبرگزاری فارس

گیاهی که 9 ریشتر زلزله را هم تحمل می کند

دانستنی ها | گیاهی که 9 ریشتر زلزله را هم تحمل می کند حتی اگر دنیای بدون درخت هم برای آدم های ماشینی قابل تصور باشد، اما یک دنیای بدون چوب را نمی توان متصور بود، چوب ماده ای که در بسیاری از وسایلی که روزمره در از آنها استفاده می کنیم به کار می رود.
 

گیاه بامبو در بسیاری از نقاط دنیا یافت می شود اما این گیاه در ژاپن تنها یک گیاه نیست بلکه جزوی از فرهنگ و تاریخ مردم این کشور است و می توان رد آن را در هر جای این کشور مشاهده کرد.

از بامبو برای ساخت خانه و سر پناه، ساخت لوازم منزل و دکوراسیون همچنین سازهای موسیقی و خیلی چیز های دیگر استفاده می شود این گیاه داری خواص جالی است که در هیچ گیاه دیگری در دنیا یافت نمی شود.

یک شاخه بامبو از بسیاری آلیاژهای فولادی مقاومت بالاتری دارد همچنین می تواند بیشتر از بسیاری از انواع بتن ها مقاومت داشته باشد و موریانه هم بر آن اثری ندارد و مانند چوب دارای رگه و گره نیست و کاملا یک پارچه است، از این رو از بامبو یک منبع خوب برای ساخت و ساز است که از گذشته تا به امروز هم از آن استفاده می شود ولی دانستن این که خانه های ساخته شده از بامبو تا 9 ریشتر زلزله را تحمل می کنند شاید توجیه بیشتری برای استفاده هر چه بیشتر بامبو در ساخت و ساز باشد.

این گیاه که دارای رکورد رشد سرعت است می تواند تا یک متر و بیست سانتی متر در روز رشد کند و می توان شاخه های آن را هر سه سال یک بار به صورت کامل برداشت کرد بدون آن که اثری بر محیط زیست یا سلامت خود گیاه داشته باشد.

هر گیاه بامبو تا 150 بار قابل برش و استفاده است و هر 6 ماه یک بار به اندازه طبیعی خود باز می گردد یعنی زمانی که برای یک درخت بین 30 تا 50 سال طول می کشد. البته در مورد بامبو جالب اینجاست که این گیاه وقتی کاشته شود تا 5 سال هیچ رشدی ندارد و پس از 5 سال و ریشه دواندن در زمین، آماده رشد پرسرعت و شگفت انگیز خود می شود.

با این اوصاف و با توجه به نیاز بیشتر ما به چوب که منجر به از بین رفتن هر روزه جنگل ها می شود شاید بامبو راه حلی برای آینده بشر باشد تا بتواند جنگلها را حفظ کرد تا دنیایی که روز به روز نفس کشیدن در آن سخت تر می شود را نجات پیدا کند.

سه‌شنبه 16 دی‌ماه سال 1393

مرگ تالاب انزلی نزدیک است

مرگ تالاب انزلی نزدیک است

اجتماعی | مرگ تالاب انزلی نزدیک است همزمان با شدت گرفتن جریان ورود آلاینده ها به تالاب انزلی، کارشناسان زیست محیطی در مورد خطرات ناشی از نابودی این تالاب، هشدار دادند.
 

در حالی که تالاب انزلی به عنوان یکی از نادرترین اکوسیستمهای طبیعی در دنیا مطرح است، هم اکنون به دلیل ورود فاضلاب شهری و کارخانه ها، اجساد حیوانات و تکثیر گیاه آزولا، دستخوش تغییرات جدی شده و به گفته کارشناسان، بحران زیست محیطی جدی را برای منطقه ایجاد کرده است، به طوری که در صورت بی توجهی به معضلات این تالاب و عدم رسیدگی سریع برای ساماندهی آن، میراث طبیعی و ارزشمند تالاب انزلی به طور کامل نابود می شود.

دکتر «طاهره افتخاری» مسئول مرکز نگهداری گیاهان نادر خشک موزه تاریخ طبیعی ایران، در این مورد با اسفناک خواندن وضعیت کنونی تالاب انزلی گفت: «آنچه که برای این منطقه یک تهدید و بحران جدی محسوب می شود، موضوع دخالتهای انسانی است. هم اکنون در اطراف تالاب انزلی، بدون رعایت حریم آن، روستاهای متعددی ایجاد شده و پیشروی شالیزارها در اطراف آن نیز به حجم مشکلات منطقه افزوده است به شکلی که ورود مستقیم فاضلاب شهری و روستایی و نیز آلاینده های کارخانه های اطراف به این تالاب، اکوسیستم این منطقه را در معرض خطر نابودی قرار داده است»

وی افزود: «ورود فاضلاب و آلاینده ها به این تالاب از یک سو و رها کردن اجساد حیوانات تلف شده در آن از سوی دیگر، محوطه وسیعی از این تالاب را آلوده کرده و پوشش گیاهی و جانوری منطقه را به طور حاد دچار مشکل کرده است.»

به گفته وی، در حال حاضر بخش شرقی تالاب انزلی به دلیل میزان بالای آلاینده های کارخانه در شرایط بسیار اسفناکی قرار گرفته است و بخش غربی آن نیز هر چند به دلیل عمق بیشتر آب، وضعیت بهتری دارد اما در بخش های مرکزی این تالاب به دلیل تردد قایقها، دچار خطرات زیست محیطی جدی شده است.

وی همچنین با اشاره به آلودگی روگاه، یعنی بخشی از تالاب که به دریای خزر می ریزد، گفت: «این بخش به دلیل حضور بازارچه های متعدد میوه، ماهی و تره بار و ورود مواد غذایی فاسد، انواع زباله و اجساد حیوانات آلوده شده و هر چند آب در این منطقه مثل تالاب راکد نیست، اما با این وجود کناره های این مسیر دچار آلودگی شده است. از سوی دیگر، احداث رستورانها در اطراف آن و ورود زباله و فاضلاب به این مسیر، محیط زیست را بیش از پیش دچار آلودگی کرده است.»

مهمترین تاثیر تالاب انزلی در اکوسیستم منطقه، تعدیل جریان هوا و تعادل آبی است، از سوی دیگر به لحاظ اقتصادی و معیشتی نیز این میراث کهن طبیعی، مزیت مهمی برای ساکنان منطقه محسوب می شود زیرا این منطقه محل تخم ریزی ماهی سفید و زیستگاه پرندگان مهاجر است و دارای گونه های گیاهی با ارزشی است که در حیات سایر جانوران این منطقه تاثیر بسزایی دارد. اما این در حالی است که به گفته افتخاری، آلودگی شدید در این منطقه متاسفانه در حال حاضر، حیات گیاهی و جانوری را از بین برده است.

وی همچنین با اشاره به رشد و تکثیر بی رویه گیاه آزولا در این منطقه گفت: «آزولا، سرخسی است که حدود دهه 60 برای تکثیر در شالیزارهای اطراف جهت افزایش بازدهی عملکرد برنج وارد ایران شد اما اکنون از طریق شالیزارها، وارد تالاب انزلی شده و به سرعت تکثیر می شود.»

وی با بیان این که گیاه آزولا به راحتی رشد می کند و طی دو تا پنج روز به میزان دو برابر اولیه، تکثیر می شود، گفت: «از آنجا که میزان بار غذایی در تالاب انزلی بالاست، آزولا در این محیط به راحتی رشد می یابد به طوری که اکنون تمام سطح تالاب را پوشانده و پوشش گیاهی این منطقه را کاملا تغییر داده است.»

وی افزود: «در همین حال گیاهانی که در این تالاب غوطه ور هستند، تولید کننده اکسیژن برای محیط آبی اند و محل مناسبی برای تخم گذاری جانوران ریزی هستند که ماهیها از آن تغذیه می کنند، اما تکثیر گیاه آزولا، با ایجاد یک محیط بی هوازی، حالت ماندگی و تعفن را در این منطقه ایجاد کرده و موجب مرگ ماهیان و آبزیان منطقه شده است.»

وی همچنین با اشاره به عدم هماهنگی دستگاه های مختلف با سازمان حفاظت محیط زیست در بهره برداری از این تالاب گفت: «وزارت جهاد کشاورزی در حال حاضر با برداشتن رسوبات کف تالاب، زمین های کوچکی برای کاشت برنج ایجاد کرده که این امر نیز به عنوان عامل موثری در روند تخریب این اکوسیستم نادر طبیعی محسوب می شود.»

  منبع : زیست نیوز

مرگ تالاب انزلی نزدیک است

اجتماعی | مرگ تالاب انزلی نزدیک است همزمان با شدت گرفتن جریان ورود آلاینده ها به تالاب انزلی، کارشناسان زیست محیطی در مورد خطرات ناشی از نابودی این تالاب، هشدار دادند.
 

در حالی که تالاب انزلی به عنوان یکی از نادرترین اکوسیستمهای طبیعی در دنیا مطرح است، هم اکنون به دلیل ورود فاضلاب شهری و کارخانه ها، اجساد حیوانات و تکثیر گیاه آزولا، دستخوش تغییرات جدی شده و به گفته کارشناسان، بحران زیست محیطی جدی را برای منطقه ایجاد کرده است، به طوری که در صورت بی توجهی به معضلات این تالاب و عدم رسیدگی سریع برای ساماندهی آن، میراث طبیعی و ارزشمند تالاب انزلی به طور کامل نابود می شود.

دکتر «طاهره افتخاری» مسئول مرکز نگهداری گیاهان نادر خشک موزه تاریخ طبیعی ایران، در این مورد با اسفناک خواندن وضعیت کنونی تالاب انزلی گفت: «آنچه که برای این منطقه یک تهدید و بحران جدی محسوب می شود، موضوع دخالتهای انسانی است. هم اکنون در اطراف تالاب انزلی، بدون رعایت حریم آن، روستاهای متعددی ایجاد شده و پیشروی شالیزارها در اطراف آن نیز به حجم مشکلات منطقه افزوده است به شکلی که ورود مستقیم فاضلاب شهری و روستایی و نیز آلاینده های کارخانه های اطراف به این تالاب، اکوسیستم این منطقه را در معرض خطر نابودی قرار داده است»

وی افزود: «ورود فاضلاب و آلاینده ها به این تالاب از یک سو و رها کردن اجساد حیوانات تلف شده در آن از سوی دیگر، محوطه وسیعی از این تالاب را آلوده کرده و پوشش گیاهی و جانوری منطقه را به طور حاد دچار مشکل کرده است.»

به گفته وی، در حال حاضر بخش شرقی تالاب انزلی به دلیل میزان بالای آلاینده های کارخانه در شرایط بسیار اسفناکی قرار گرفته است و بخش غربی آن نیز هر چند به دلیل عمق بیشتر آب، وضعیت بهتری دارد اما در بخش های مرکزی این تالاب به دلیل تردد قایقها، دچار خطرات زیست محیطی جدی شده است.

وی همچنین با اشاره به آلودگی روگاه، یعنی بخشی از تالاب که به دریای خزر می ریزد، گفت: «این بخش به دلیل حضور بازارچه های متعدد میوه، ماهی و تره بار و ورود مواد غذایی فاسد، انواع زباله و اجساد حیوانات آلوده شده و هر چند آب در این منطقه مثل تالاب راکد نیست، اما با این وجود کناره های این مسیر دچار آلودگی شده است. از سوی دیگر، احداث رستورانها در اطراف آن و ورود زباله و فاضلاب به این مسیر، محیط زیست را بیش از پیش دچار آلودگی کرده است.»

مهمترین تاثیر تالاب انزلی در اکوسیستم منطقه، تعدیل جریان هوا و تعادل آبی است، از سوی دیگر به لحاظ اقتصادی و معیشتی نیز این میراث کهن طبیعی، مزیت مهمی برای ساکنان منطقه محسوب می شود زیرا این منطقه محل تخم ریزی ماهی سفید و زیستگاه پرندگان مهاجر است و دارای گونه های گیاهی با ارزشی است که در حیات سایر جانوران این منطقه تاثیر بسزایی دارد. اما این در حالی است که به گفته افتخاری، آلودگی شدید در این منطقه متاسفانه در حال حاضر، حیات گیاهی و جانوری را از بین برده است.

وی همچنین با اشاره به رشد و تکثیر بی رویه گیاه آزولا در این منطقه گفت: «آزولا، سرخسی است که حدود دهه 60 برای تکثیر در شالیزارهای اطراف جهت افزایش بازدهی عملکرد برنج وارد ایران شد اما اکنون از طریق شالیزارها، وارد تالاب انزلی شده و به سرعت تکثیر می شود.»

وی با بیان این که گیاه آزولا به راحتی رشد می کند و طی دو تا پنج روز به میزان دو برابر اولیه، تکثیر می شود، گفت: «از آنجا که میزان بار غذایی در تالاب انزلی بالاست، آزولا در این محیط به راحتی رشد می یابد به طوری که اکنون تمام سطح تالاب را پوشانده و پوشش گیاهی این منطقه را کاملا تغییر داده است.»

وی افزود: «در همین حال گیاهانی که در این تالاب غوطه ور هستند، تولید کننده اکسیژن برای محیط آبی اند و محل مناسبی برای تخم گذاری جانوران ریزی هستند که ماهیها از آن تغذیه می کنند، اما تکثیر گیاه آزولا، با ایجاد یک محیط بی هوازی، حالت ماندگی و تعفن را در این منطقه ایجاد کرده و موجب مرگ ماهیان و آبزیان منطقه شده است.»

وی همچنین با اشاره به عدم هماهنگی دستگاه های مختلف با سازمان حفاظت محیط زیست در بهره برداری از این تالاب گفت: «وزارت جهاد کشاورزی در حال حاضر با برداشتن رسوبات کف تالاب، زمین های کوچکی برای کاشت برنج ایجاد کرده که این امر نیز به عنوان عامل موثری در روند تخریب این اکوسیستم نادر طبیعی محسوب می شود.»

  منبع : زیست نیوز
سه‌شنبه 16 دی‌ماه سال 1393

روستائی بدون زباله در شمال ایران!

روستائی بدون زباله در شمال ایران!

گردشگری | روستائی بدون زباله در شمال ایران! جایزه دو هزار تومانی به گردشگران، سقالکسار را به روستایی پاکیزه، نمونه و بدون زباله در سطح استان گیلان تبدیل کرده است.
 

روستای سقالکسار یکی از روستاهای زیبای استان گیلان است که در دهستان لاکان در بخش مرکزی شهرستان رشت قرار گرفته است.

این روستا 15 کیلومتر با شهر رشت فاصله دارد، واژه سقالکسار به معنی محل آب خوردن پرندگان است. از سالهای گذشته پرندگانی مانند لک و سار به این روستا می آمدند و از چشمه موجود در آن آب می خوردند به این دلیل این روستا سقالکسار نامیده شده است. از گذشته تا به امروز شغل مردم روستا زراعت برنج و پرورش ماهی گوشتی و قرمز بوده است.

رجب.م. یکی از ساکنان روستای سقالکسار، زندگی در این روستا را افتخاری برای خود می داند و می گوید: لطف خداوند در خلق زیبائی فراوان در این روستا موجب شده است که مردم زیادی برای دیدن طبیعت زیبای سقالکسار به گیلان سفر کنند.

رضا.ب. یکی از گردشگران این روستا با اشاره به طبیعت پاکیزه سقالکسار می گوید: پاکیزگی این روستا یکی از ویژگیهای مهم آن است و یکی از دلائل مهم این پاکیزگی، اجرای طرحی توسط شورای اسلامی این روستاست مبنی بر اینکه هنگام ورود 3000 تومان از گردشگران ورودی دریافت می کنند و یک کیسه زباله به آنها می دهند تا زباله های خود را در طبیعت رها نکنند و در کیسه بریزند. در صورتی که کیسه های زباله از سوی گردشگران به متصدی تحویل داده شود 2000تومان به آنها پس داده خواهد شد. این جایزه و مشوق موثر موجب شده است تا وجود زباله در این روستا صفر باشد.

مهدوی مدیرکل امور روستائی استانداری گیلان نیز در این باره می گوید: دو روستای دستک و سقالکسار از روستاهای نمونه گردشگری در سطح کشوری است. برای به روز شدن و نمونه تر شدن این روستاها در گیلان برنامه های ویژه ای داریم که هم اکنون برخی از آنها در حال اجراست.

عزت الله حسین پور، رئیس شورای اسلامی روستای سقالکسار نیز با اشاره به اینکه 90درصد اهالی روستای سقالکسار باسواد هستند می گوید: طبیعت پاکیزه این روستا با وجود گردشگران بسیار به دلیل طرح خوبی است که توسط شورای روستا انجام می شود. این امر در ابتدا فقط توسط 80 درصد گردشگران رعایت می شد و هم اکنون به بیش از 90درصد رسیده است. وی می افزاید، روزانه به طور متوسط350کیسه زباله در ورودی روستای سقالکسار به مسافران و گردشگران ارائه می شود.

  منبع : جام جم آن لاین

روستائی بدون زباله در شمال ایران!

گردشگری | روستائی بدون زباله در شمال ایران! جایزه دو هزار تومانی به گردشگران، سقالکسار را به روستایی پاکیزه، نمونه و بدون زباله در سطح استان گیلان تبدیل کرده است.
 

روستای سقالکسار یکی از روستاهای زیبای استان گیلان است که در دهستان لاکان در بخش مرکزی شهرستان رشت قرار گرفته است.

این روستا 15 کیلومتر با شهر رشت فاصله دارد، واژه سقالکسار به معنی محل آب خوردن پرندگان است. از سالهای گذشته پرندگانی مانند لک و سار به این روستا می آمدند و از چشمه موجود در آن آب می خوردند به این دلیل این روستا سقالکسار نامیده شده است. از گذشته تا به امروز شغل مردم روستا زراعت برنج و پرورش ماهی گوشتی و قرمز بوده است.

رجب.م. یکی از ساکنان روستای سقالکسار، زندگی در این روستا را افتخاری برای خود می داند و می گوید: لطف خداوند در خلق زیبائی فراوان در این روستا موجب شده است که مردم زیادی برای دیدن طبیعت زیبای سقالکسار به گیلان سفر کنند.

رضا.ب. یکی از گردشگران این روستا با اشاره به طبیعت پاکیزه سقالکسار می گوید: پاکیزگی این روستا یکی از ویژگیهای مهم آن است و یکی از دلائل مهم این پاکیزگی، اجرای طرحی توسط شورای اسلامی این روستاست مبنی بر اینکه هنگام ورود 3000 تومان از گردشگران ورودی دریافت می کنند و یک کیسه زباله به آنها می دهند تا زباله های خود را در طبیعت رها نکنند و در کیسه بریزند. در صورتی که کیسه های زباله از سوی گردشگران به متصدی تحویل داده شود 2000تومان به آنها پس داده خواهد شد. این جایزه و مشوق موثر موجب شده است تا وجود زباله در این روستا صفر باشد.

مهدوی مدیرکل امور روستائی استانداری گیلان نیز در این باره می گوید: دو روستای دستک و سقالکسار از روستاهای نمونه گردشگری در سطح کشوری است. برای به روز شدن و نمونه تر شدن این روستاها در گیلان برنامه های ویژه ای داریم که هم اکنون برخی از آنها در حال اجراست.

عزت الله حسین پور، رئیس شورای اسلامی روستای سقالکسار نیز با اشاره به اینکه 90درصد اهالی روستای سقالکسار باسواد هستند می گوید: طبیعت پاکیزه این روستا با وجود گردشگران بسیار به دلیل طرح خوبی است که توسط شورای روستا انجام می شود. این امر در ابتدا فقط توسط 80 درصد گردشگران رعایت می شد و هم اکنون به بیش از 90درصد رسیده است. وی می افزاید، روزانه به طور متوسط350کیسه زباله در ورودی روستای سقالکسار به مسافران و گردشگران ارائه می شود.

صفحه قبلی    1       2       3       4       5       ...       16    صفحه بعدی