سیمان و بتن از عناصر اصلی ساخت و ساز هستند. اخیرا نوعی بتن لاستیکی توسعه داده شده که نسبت به نمونههای سنتی ارزانتر و سبکتر است.استحکام سیمان آن را به یکی از مصالح اصلی در ساخت و ساز تبدیل کرده است؛ اما مهندسان موسسه فناوری Royal Melbourne در استرالیا سرانجام راهی برای تولید نوعی بتن لاستیکی پیدا کردهاند که هزینه کمتری دارد و خروجی بادوام تری را ارائه میدهد. آنها در این روش از برخی مواد بازیافتی استفاده میکنند.برای ساخت بتن از یک دستورالعمل نسبتا ساده استفاده میشود. یک عامل اتصال به نام سیمان پرتلند که معمولا حالت خمیری دارد را با آب و ترکیبات دیگر مخلوط میکنند. ترکیبات اشاره شده ماسه، سنگ و شن هستند.
تغییر در مقدار هر کدام از این ترکیبات نوع و خاصیت بتن را تغییر میدهد و بسته به نیاز میتوان آن را مستحکمتر یا سبکتر ساخت. اما برخی مواد موجود در این ترکیب مانند سنگهای بزرگتر و شن میتواند قیمت آن را افزایش دهد. قیمت نهایی در بخشهایی از دنیا که این ترکیبات به راحتی در دسترس نیستند، بیشتر افزایش مییابد.
یکی از راهها برای کاهش هزینه ساخت بتن، جایگزین کردن سنگدانهها با مواد دیگر مثل لاستیک های مستعمل است. در این روش لاستیک های دست دوم ماشین را به قطعات ریز خرد میکنند. در این ایده میتوان با یک تیر دو نشان زد. چرا که با ساخت بتن لاستیکی میتوان به صورت هوشمندانه از میلیونها لاستیک فرسوده که هرساله بیرون انداخته میشود، استفاده کرد.

البته تا به امروز مهندسان با استفاده از ترکیبی از سنگ و لاستیک تنها موفق به ایجاد بتنی شده بودند که استانداردهای مقاومتی لازم را داشته باشد.
همانطور که اخیرا در مقاله تحقیقاتی مهندسان دانشگاه RMIT آمده، مشکل اینجاست که بتن ساخته شده با لاستیک منافذ بسیاری دارد. در طول فرایند ترکیب اولیه، آب منافذ موجود در لاستیک را پر میکند؛ اما زمانی که در نهایت خشک و آب آن تبخیر میشود، فضای خالی و شکافهای بیشماری بین لاستیک و سیمان اطراف آن باقی میماند که باعث تضعیف پیوند و کاهش استحکام و کیفیت بتن میشود.
برای رفع این مشکل باید مواد را وقتی که هنوز خیس هستند در قالبهای فولادی ریخت و تحت فشار زیاد قرار داد تا تمام منافذ لاستیک از بین برود. بتن حاصل پس از خشک شدن، پیوند بسیار قویتری بین سیمان سخت شده و ذرات لاستیک ایجاد میکند که باعث افزایش ۹۷ درصدی مقاومت فشاری و افزایش ۲۰ درصدی مقاومت کششی میشود.

این دستاورد بسیار بزرگی در صنعت ساخت و ساز محسوب میشود. با وجود این، هنوز نمیتوان با اطمینان کامل از بتن لاستیکی در ساخت و ساز استفاده کرد. در حال حاضر نیز محققان به دنبال راههایی برای افزایش استحکام حداکثری آن هستند.
با اینکه این رویکرد جدید ممکن است هزینههای تولید را افزایش دهد، اما در درازمدت ثابت میشود که جایگزین مقرونبهصرفهتری برای بتن های سنتی است. بتن لاستیکی علاوه بر اینکه از مواد اولیه ارزانتر تولید میشود، سبکتر نیز هست که باعث میشود حمل و نقل آن آسانتر و ارزانتر باشد.
بازیافت لاستیک از طریق ساخت جادههای بادوام و کارآمد ایده مهندسانی بوده که به تازگی به پیشرفتهای جالبتوجهی در مورد بحث استفاده مجدد از تایر خودروها و مواد دور ریختنی دست یافتهاند. در بررسی این خبر با ما همراه باشید.
اخیرا دانشمندان با استفاده از مواد تشکیل دهنده لاستیکهای قدیمی و همچنین نخالهها و آوار پروژههای ساختمانی، ترکیب جالبتوجهی را ساختهاند که میتواند فشار وارده از عبور خودروها را تحمل کند؛ از طرف دیگر گفته شده که ماده جدید ابداع شده انعطافپذیری بیشتری نسبت به آسفالت و مواد معمولی دارد و به همین دلیل، انتظار میرود که به کار گیری این ترکیب در ساخت جادهها از به وجود آمدن ترکهای گوناگون در اثر گذر زمان جلوگیری کند.
دکتر محمد صابریان بروجنی (Mohammad Saberian Boroujeni)، از دانشگاه RMIT استرالیا در این رابطه میگوید که ترکیب کردن مصالح بتنی بازیافت شده با خرده پلاستیکهای تایرهای کهنه میتواند به عنوان مادهای بسیار مناسب برای پوشاندن لایه زیرین آسفالت جادهها به کار گرفته شود. بروجنی به عنوان یک مهندس عمران، اظهار کرده که در حال حاضر به هنگام راهسازی از مصالح بازیافتی مورد نظر استفاده میشود، اما ابداع تیم او برای مخلوط کردن خرده پلاستیکها با مواد اولیه کارایی کل جاده را افزایش میدهد.
بروجنی در ادامه صحبتهایش میگوید که در برخی روشهای راهسازی، از مواد اولیه غیر بازیافتی مانند شن و سنگ کوار برای لایههای زیرین آسفالت استفاده میشود، اما روش تیم او با به کار گیری صد درصدی مواد بازیافتی، راهی ساده را برای بازیافت لاستیک و نخالههای ساختمانی ارائه میدهد. به علاوه ترکیب ابداع شده از لحاظ انعطافپذیری، قدرت و تغییر شکل دائمی بسیار بهتر از مواد سنتی عمل میکند.
تیم دانشگاه RMIT برای رسیدن به بهترین ترکیب ممکن از لحاظ مقاومت در برابر فشار حاصل از عبور و مرور مکرر خودروهای گوناگون از روی مواد ابداعی، به کمک دستگاههای مخصوص انواع ترکیبها را آزمایش کردند. این دستگاهها در مدتی کوتاه، فشار ناشی از استفاده طولانیمدت از مواد را شبیهسازی میکنند و از طرف دیگر، ترکیب مصالح بتنی بازیافت شده با اندازههای گوناگون تکه لاستیکهای درشت و ریز توسط این تیم تحقیقاتی مورد بررسی قرار گرفته بود.

بروجنی و همکارانش دریافتند که استفاده از ۰.۵ درصد تکههای ریز لاستیکی و ۹۹.۵ درصد مصالح بازیافتی بهترین کارایی ممکن را خواهد داشت. این ترکیب در عین حفظ استحکام لازم، مواد به کار رفته را به شکلی مناسب کنار هم نگه میدارد.
تمامی اینها در حالی بوده که موضوع بازیافت لاستیک روز به روز در سطحی جهانی جدیتر میشود؛ تیم دانشگاه RMIT در مقاله خود به این نکته نگران کننده اشاره کردهاند که هر ساله، در سراسر جهان چیزی در حدود 1 میلیارد تایر خودرو از رده خارج میشود. از طرف دیگر آوار و نخالههای تولید شده در پروژههای ساختمانسازی، نوسازی و تخریب نیمی از مواد دور ریختنی کل جهان را به خود اختصاص میدهند.
بروجنی در این رابطه میگوید که با حرکت جهان به سوی اقتصاد چرخهای و تمرکز کشورهای بزرگ روی به کار گیری مجدد منابع، ایده تیم او در بازیافت لاستیک و نخالههای ساختمانی میتواند انتخابی بسیار مناسب برای بهتر کردن کیفیت جادهها و همچنین بازیافت مواد گوناگون باشد.
دانشمندان میگویند که ۱ میلیارد لاستیک کهنه دور ریخته شده در هر سال معمولا سر از محلهای دفن زباله و یا مکانهای مخصوص سوزاندن مواد دور ریختنی در میآورند و از این طریق، مشکلات محیط زیستی فراوانی را به وجود میآورند.
وقتی لاستیکهای کهنه سوزانده میشوند، مقدار زیادی گاز مضر و دردسر ساز کربن دی اکسید وارد اتمسفر میشود و از این طریق مشکلاتی مانند تغییرات آب و هوایی در مدت زمانی کوتاه گریبان گیر نسل بشر خواهند شد. از طرف دیگر بازیافت نشدن چنین مواد دور ریختنی میتواند به وارد شدن آنها به منابع محیط زیستی و در نهایت چرخه تغذیهای انسانها کمک کند و از این طریق، سلامت بشر به واسطه مواد شیمیایی که وارد آب و غذای ما شدهاند، به خطر میافتد.
اما خبر خوب این بوده که بسیاری از دانشمندان و تصمیم گیرندگان جهانی مشغول مقابله با مشکل بازیافت لاستیک و مواد شیمیایی دیگر هستند؛ با گذر زمان میبینیم که این تایرهای کهنه به روشهای مختلفی بازیافت میشوند و از مواد تشکیل دهنده آنها در ساخت محصولات گوناگونی از جمله مصالح ساختمانی استفاده میشود.
تیم دانشگاه RMIT سالهاست که در حال آزمایش ترکیبات گوناگون لاستیک و مصالح بازیافتی هستند و امیدواریم که در کوتاهترین زمان ممکن، نتایج به دست آمده توسط این محققان و مهندسان در ساخت زیربنای جادهها به کار گرفته شود.
این محققان معتقدند که بحث اصلی در مورد بازیافت لاستیک و سایر مواد دور ریختنی تنها به کاهش میزان تایرهای از کار افتاده و افزایش بازدهی فرآیندهای بازیافتی محدود نمیشود و دانشمندان سراسر جهان میتوانند با ارائه راهکارهای هوشمندانه و خلاقانه، کاربردهای بسیار مفیدی را برای مواد دور ریختنی ما ابداع کنند.
مقاله تیم بروجنی در ژورنال “Construction and Building Materials” منتشر شده است.
منبع :sciencealert و گچت نیوز
وقتی که فقط باید ادامه داد تا بدونی برای چی کار بعدی رو شروع کنی، بقیه چیزا به وقتش درست میشه انشااله

این هم یه انگیزه است برای ادامه کار، هم یه ویترین که کارایی که کردی و زحمتایی که کشیدی رو دیگران هم ببین و یاد بگیرن و بهترش رو انجام بدن


زندگی یعنی تکاپو
زندگی یعنی هیاهو
زندگی یعنی شب نو،روز نو،اندیشه نو
زندگی یعنی غم نو،حسرت نو،پیشه نو
زندگی باید سرشار از تکان وتازگی باشد
زندگی باید در پیچ و خم راهش زالوان حوادث رنگ پذیرد
زندگی بایست یکدم یک نفس حتی
زجنبش وانماند
گرچه این جنبش برای مقصدی بیهوده باشد
زندگی همچنان آب است
آب اگر راکد بماند چهره اش افسرده خواهد گشت و
بوی گند میگیرد
در ملال آبگیرش غنچه لبخند می میرد
شرکت در نمایشگاه کشور هلند یک بهانه دیگر برای انجام و تولید یک تابلو و هنر جدید بود.

چند روز پیش تو یک پست اطلاع رسانی این تصویر رو دیدم و بنظرم اومد که طراحی خوب یک پوستر چقدر میتونه جذب مخاطب داشته باشه، با اینکه تنوع رنگ ها زیاد نیست ولی کاملاً گویای محیط زیست و حفاظت از منابع طبیعی هست
گاهی احساس میکنی برای زنده بودن و ادامه دادن به کارهات، باید یه انگیزه ای پیدا کنی. شاید باید خودت بسازیش، دنبالش بگردی، نشونه ها رو دنبال کنی و اگه دلت رضا داد انجامش بدی.
شرکت تو نمایشگاه یونان یکی از اون کارهایی بود که برای توجه دوباره به هنر بازیافت جلو پام قرار گرفت و پذیرفتم. وقتی میری جلو،و سپاسگزار میشی، پشت اش اتفاق های خوب دیگه هم میاد خدا رو شکر

پژوهشگران در یک پروژه جدید قصد دارند ردیابهای کوچک مبتنی بر انرژی خورشیدی را به حیوانات گوناگون و حتی یخچالهای طبیعی و زبالههای اقیانوس متصل کنند تا اطلاعات بیشتری را درباره حیات وحش و طبیعت به دست بیاورند.
ه گزارش اقتصادآنلاین به نقل از ایسنا، زیستشناسان میدانی و علاقهمندان به حیوانات مشتاقانه منتظر راهاندازی یک سیستم فضایی متحولکننده به نام «همکاری بینالمللی برای بررسی حیوانات با استفاده از فضا» یا «ایکاروس»(ICARUS) هستند که انتظار میرود راهاندازی آن در سال ۲۰۲۵ آغاز شود.
به نقل از آیای، هدف از ارائه این سیستم ایجاد «اینترنت حیوانات» است. اینترنت حیوانات، یک شبکه جهانی از حیات وحش مجهز به حسگر است که اطلاعات بیسابقهای را درباره چندین پدیده طبیعی پنهان سیاره ما ارائه میکند.
اینترنت حیوانات با هدف حل کردن معماهایی مانند نحوه سفر نهنگهای گوژپشت در اقیانوسهای وسیع، چالشهای پیش روی بچهلاکپشتهای دریایی در آبهای خطرناک و رفتارهای گیجکننده پلنگهای برفی ساکن در کوههای دورافتاده هیمالیا ارائه میشود.
در وبسایت ایکاروس آمده است: برای اولین بار امکان تعیین مکان و حرکات یک حیوان در لحظه و در مقیاس بزرگ درباره هزاران حیوان وجود خواهد داشت.
دانشمندان برای برقراری اینترنت حیوانات، دستگاههای ردیاب کوچک مبتنی بر انرژی خورشیدی را به انواع حیوانات و حتی اجسام بیجان مانند یخچالهای طبیعی و زبالههای اقیانوس متصل خواهند کرد. این حسگرهای سبکوزن که برخی از آنها کوچکتر از یک گیره کاغذ هستند، بخشی از یک شبکه جهانی با هدف نظارت بر حرکات و رفتارهای حیات وحش از فضا خواهند بود.
دانشمندان امیدوارند با ردیابی هزاران حیوان دارای حسگر، به درک عمیقتری از عوامل موثر بر جمعیت حیوانات و اکوسیستمهای سراسر جهان دست یابند. وبسایت ایکاروس بیان میکند: فرستندهها تنها پس از ساعتها رصد میتوانند بسیاری از اطلاعاتی را که پیشتر کشف کردهاند، به دانشمندان بگویند.
از سال آینده، پروژه ایکاروس قصد دارد گیرندههایی را روی پنج کیوبست کمهزینه و کوچک متعلق به شرکتهای پرتاب خصوصی پرتاب کند. وبسایت ایکاروس خاطرنشان کرد: فرستندهها دادهها را ثبت میکنند و آنها را در لحظه از طریق ماهوارهها به زمین میفرستند. پژوهشگر در موارد خاص، هزاران کیلومتر دورتر در آزمایشگاه پژوهشی خود مینشیند و میتواند بلافاصله تجزیه و تحلیل نتایج را آغاز کند.
لازم به ذکر است که مزایای اینترنت حیوانات فقط به حیات وحش محدود نمیشود. حسگرهای کوچک، عوامل محیطی را از جمله دمای هوا، فشار هوا و سرعت باد نیز ثبت میکنند.
ناسا ضمن تاکید بر اهمیت ردیابی حیوانات توضیح داد: به واسطه ترکیب ردیابی حیوانات با مشاهدات زمینی سنجش از راه دور پیرامون مواردی مانند بررسی دما و تغییرات پوشش گیاهی میتوانیم تخمین بزنیم که حرکت حیوانات با تغییر آب و هوا چگونه ممکن است تغییر کند. در مجموع، ردیابی حیوانات میتواند به پژوهش پیرامون تنوع زیستی کمک کند.
منبع خبر: سایت اقتصاد آنلاین
https://www.eghtesadonline.com
با افزایش پرتابهای فضایی خصوصی و تجاری، مدار زمین در حال تبدیل شدن به یک زبالهدانی بزرگ است. روشهای قبلی عمدتاً بر جمعآوری و سوزاندن زباله فضایی در جو تمرکز داشتند، اما تیم جدیدی از محققان ایدهای متفاوت دارند: چرا به جای نابود کردن، آنها را بازیافت نکنیم؟
ایده اصلی «اقتصاد فضایی چرخشی» است که در آن قطعات ماهوارههای قدیمی و موشکهای رها شده جمعآوری شده و برای ساخت زیرساختهای جدید در فضا استفاده میشوند.
این طرح مفهومی شامل یک فضاپیمای مدولار است که میتواند قطعات سرگردان را شکار کند. به جای اینکه این قطعات به حال خود رها شوند تا به زبالههای فضایی خطرناک تبدیل شوند، این سیستم آنها را گرفته و قطعات قابل استفاده را جدا میکند.
جین شوان، نویسنده ارشد این مقاله پژوهشی میگوید که ما نیاز به نوآوری در همه سطوح داریم؛ از موادی که در مدار قابل استفاده مجدد باشند تا فضا پیما مدولاری که به جای دور انداخته شدن، قابلیت ارتقا داشته باشند.
منبع : وب سایت گجت نیوز
